Η παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν η κατάληξη μιας πορείας που εδώ και καιρό έδειχνε ότι οδηγείται σε πολιτικό αδιέξοδο. Ο ίδιος επέλεξε να αποχωρήσει δηλώνοντας πως «δεν θέλει και δεν μπορεί να γίνει μέρος αυτού του διχασμού», παραδεχόμενος ουσιαστικά ότι το κόμμα αδυνατεί πλέον να συγκροτήσει μια στοιχειώδη ενότητα.
Η κρίση, όμως, είναι πολύ βαθύτερη από την παραίτηση ενός προέδρου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει σήμερα το τίμημα μιας στρατηγικής που ξεκίνησε πολύ πριν από τον Σωκράτη Φάμελλο. Η μετάλλαξη ενός κόμματος που γεννήθηκε ως δύναμη αμφισβήτησης σε βασικό διαχειριστή των μνημονίων, η διάψευση των λαϊκών προσδοκιών το 2015, οι διαρκείς συμβιβασμοί και η αναζήτηση μιας «κανονικότητας» μέσα στα όρια του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος άφησαν βαθιά τραύματα. Η σημερινή εικόνα δεν είναι παρά η πολιτική έκφραση αυτής της πορείας.
Η ηγεσία Φάμελλου επιχείρησε να ανακόψει την αποσύνθεση, όμως βρέθηκε αντιμέτωπη με διαρκείς εσωτερικές συγκρούσεις, προσωπικές στρατηγικές και διαφορετικά σχέδια για την επόμενη ημέρα της λεγόμενης κεντροαριστεράς. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών επιτάχυναν την κατάρρευση των ισορροπιών, οδηγώντας τελικά στην παραίτησή του.
Πλέον ανοίγει ένας ακόμη κύκλος εσωκομματικών διεργασιών, με διαδικασίες για την ανάδειξη νέας ηγεσίας και με το ερώτημα αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επιβιώσει ως ενιαίο πολιτικό σχήμα ή αν θα συνεχίσει την πορεία συρρίκνωσης και κατακερματισμού που παρακολουθεί η ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια.
Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η εικόνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αναλώνεται σε εσωτερικές συγκρούσεις αποτελεί αναμφίβολα μια ευνοϊκή εξέλιξη. Η κοινωνική δυσαρέσκεια απέναντι στην ακρίβεια, τις ιδιωτικοποιήσεις, τα σκάνδαλα και την αυταρχική διακυβέρνηση δεν βρίσκει απέναντί της μια συνεκτική κοινοβουλευτική εναλλακτική πρόταση, γεγονός που ενισχύει την πολιτική κρίση εκπροσώπησης.
Η παραίτηση Φάμελλου, επομένως, δεν είναι απλώς μια αλλαγή προσώπων. Είναι ακόμη ένα επεισόδιο στην παρατεταμένη κρίση ενός πολιτικού χώρου που εξακολουθεί να αναζητά ταυτότητα, προσανατολισμό και λόγο ύπαρξης μέσα σε ένα πολιτικό σκηνικό που μεταβάλλεται με ταχύτητα.
0 Comments