Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Επανερχόμαστε σε ένα θέμα με το οποίο ασχοληθήκαμε και στη χθεσινή μας ανάρτηση με τίτλο «Προεκλογικός βούρκος: Όταν ο πανικός γίνεται πολιτική στρατηγική».

Εκεί επισημαίναμε ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης μπορεί να έχει δώσει επανειλημμένα δείγματα πολιτικού αμοραλισμού, αναξιοπιστίας και χυδαίας προπαγάνδας, όμως δεν παύει να είναι αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος και υπουργός σε ένα από τα σημαντικότερα χαρτοφυλάκια της κυβέρνησης. Οι δημόσιες δηλώσεις ενός τέτοιου κυβερνητικού παράγοντα δεν είναι τηλεοπτικές ατάκες για κατανάλωση. Όταν περιλαμβάνουν βαρύτατες κατηγορίες που σπιλώνουν πολιτικούς αντιπάλους, γεννούν συγκεκριμένες νομικές και πολιτικές ευθύνες.

Το ζήτημα αφορά τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Υγείας, σύμφωνα με τις οποίες ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δήθεν χρηματίστηκε προκειμένου να προωθήσει την ψήφιση των Ποινικών Κωδίκων το 2019.

Μιλώντας στο Action24, ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστήριξε ότι ο Αλέξης Τσίπρας «πήρε λεφτά για να ψηφίσει τους Ποινικούς Κώδικες», επικαλούμενος ως βάση των ισχυρισμών του παλαιότερες δηλώσεις του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή. Όταν, μάλιστα, ρωτήθηκε αν διαθέτει αποδείξεις, περιορίστηκε να απαντήσει ότι «ο υπουργός Δικαιοσύνης το είπε» και πως ο ίδιος… «πιστεύει» ότι συνέβη.

Μόνο που η πραγματικότητα δεν τον δικαιώνει.

Ανάμεσα στα δεκάδες δημοσιεύματα που ακολούθησαν, ο σημερινός «Μικροπολιτικός» στα «ΝΕΑ» καταγράφει την κατηγορηματική διάψευση του ίδιου του Σταύρου Κοντονή. Μιλώντας στη HuffPost, ο πρώην υπουργός άδειασε πλήρως τον Γεωργιάδη, δηλώνοντας: «Δεν μίλησα ποτέ για χρηματισμό. Μίλησα για διαπλοκή. Το έχω πει τουλάχιστον σε 15 συνεντεύξεις μου και το επαναλαμβάνω.»

Με μία μόνο φράση κατέρρευσε το βασικό «επιχείρημα» πάνω στο οποίο ο υπουργός Υγείας επιχείρησε να στηρίξει μια εξαιρετικά σοβαρή δημόσια καταγγελία.

Και τώρα προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: Όταν ένας εν ενεργεία υπουργός κατηγορεί δημόσια έναν πρώην πρωθυπουργό για δωροδοκία χωρίς να παρουσιάζει κανένα αποδεικτικό στοιχείο και όταν ο άνθρωπος που επικαλείται τον διαψεύδει δημόσια και κατηγορηματικά, η αστική “Δικαιοσύνη” θα εξακολουθήσει να πετάει αετό;

Υ.Γ: Να αναφέρουμε για τους ανιστόρητους  και ένα γεγονός. Παρόμοιο έδαφος καλλιεργούταν και στην Ισπανία και ξεφύτρωσε  η θρυλική οργάνωση GRAPO, με φερόμενο αρχηγό τον Φερνάντο Γιέρο Τσομόν που έδρασε τις δεκαετίες ’80 και ’90. 
Η οργάνωση αυτή στοχοποιούσε κάθε δικαστή που έπαιρνε αντιλαϊκές προκλητικές αποφάσεις, εκτελούσε κάθε πολιτικάντη που με τις ενέργειες του λειτουργούσε σε βάρος του λαού.

Εκτιμάτε ότι στα χρόνια της δράσης της, μέχρι το 2002 που εξαρθρώθηκε, είχε εκτελέσει πάνω από 80 κρατικούς αξιωματούχους, ενώ 19 αντάρτες πόλεων, μέλη της, είχαν χάσει την ζωή τους στις κατά καιρούς συγκρούσεις που είχαν με τους μπάτσους.

Σε όλα τα χρόνια της δράσης της GRAPO ήταν διαπιστωμένο, κάτι που έχουν παραδεχθεί και αστοί αναλυτές: οι εξουσιαστές κάθε μορφής στην Ισπανία, σκεπτόταν διπλά και τριπλά κάθε απόφαση που λάμβαναν.