«Σε κάθε δάνειο που δεν πληρώνει κάποιος, το πληρώνει η υπόλοιπη πολιτεία. Θέλω να το σκεφτείτε αυτό». Τάδε έφη ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας, Θάνος Πετραλιάς. Και έχει απόλυτο δίκιο. Μόνο που ξέχασε να κοιτάξει τον καθρέφτη και τα ταμεία του κόμματός του. Γιατί, σύμφωνα με τον ισολογισμό του 2025, η Νέα Δημοκρατία χρωστάει το αστρονομικό, ιλιγγιώδες ποσό των 602 εκατομμυρίων ευρώ!
Ας το σκεφτούμε, λοιπόν, ακριβώς όπως μας το ζήτησε ο υφυπουργός, βάζοντας στην εξίσωση και την κυνική ομολογία του Άδωνι Γεωργιάδη. Όταν ο τελευταίος βγήκε στα τηλεοπτικά παράθυρα, δήλωσε ξεδιάναντροπα ότι τα χρέη της Νέας Δημοκρατίας «δεν μπορούν να αποπληρωθούν ποτέ, μόνο θα αυξάνονται», καλώντας μάλιστα τον κόσμο να μην κάνει… «λαϊκισμό».
Εδώ αποκαλύπτεται όλο το μέγεθος της ταξικής πρόκλησης και της υποκρισίας τους.
Όταν ένας βιοπαλαιστής χάνει το σπίτι του σε πλειστηριασμό για λίγες χιλιάδες ευρώ, όταν ο μικρομεσαίος πνίγεται στην εφορία και ο εργαζόμενος βλέπει τον μισθό του να εξανεμίζεται από το πρώτο δεκαήμερο, το σύστημά τους κουνάει το δάχτυλο περί «ατομικής ευθύνης». Για τον απλό λαό επιστρατεύονται οι νόμοι της «αγοράς», οι εκβιασμοί των εισπρακτικών και τα ΜΑΤ.
Όταν όμως το κυβερνών κόμμα λειτουργεί ως ο μεγαλύτερος μπαταχτσής της χώρας, φορτώνοντας στις τράπεζες εκατοντάδες εκατομμύρια, δεν κινδυνεύει με καμία έξωση. Κανένα fund δεν πρόκειται να του κατασχέσει τα γραφεία στην Πειραιώς και καμία αστυνομική κλοπή δεν θα σπάσει την πόρτα του με λοστό τα χαράματα. Για τα δικά τους εκατομμύρια, οι τράπεζες δείχνουν απεριόριστη κατανόηση, ενσωματώνοντας τις χασούρες στις ανακεφαλαιοποιήσεις που πλήρωσε ο λαός με μνημόνια και αίμα.
Με βάση τη δική τους παραδοχή, αυτά τα 602 εκατομμύρια της Ν.Δ. τα πληρώνει η υπόλοιπη πολιτεία. Τα πληρώνει ο ελληνικός λαός μέσα από την υπερφορολόγηση, την ακρίβεια, τη διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας.
Αυτοί που «μπορούν» -το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης- λειτουργούν συστηματικά εις βάρος των συνεπών. Νομοθετούν ασυλία για τους εαυτούς τους, ρυθμίζουν τα χρέη τους στο διηνεκές με όρους που κανένας κοινός θνητός δεν θα έβλεπε ούτε στα πιο τρελά του όνειρα, και την ίδια στιγμή απαιτούν από τον λαό να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι.
Το μάθημα πολιτικής οικονομίας της κυβέρνησης παραδόθηκε: Τα κέρδη δικά τους, τα χρέη στον λαό. Η απάντηση σε αυτή την προκλητική κοροϊδία δεν βρίσκεται στη «σκέψη» που μας ζητούν, αλλά στην οργανωμένη ανατροπή μιας πολιτικής που θεωρεί τον πλούτο των εργαζομένων ως λάφυρο για τα κομματικά της χρέη.
0 Comments