Τα σχολεία  «συγχωνεύονται» με τα… αστυνομικά τμήματα

Ηταν 2003, επί «ισχυρής Ελλάδας» του Σημίτη, όταν η αρμοδιότητα της έκδοσης διαβατηρίων αφαιρέθηκε από τις νομαρχίες και εκχωρήθηκε στην ελληνική αστυνομία (νόμος 3103). Είναι Φεβρουάριος του 2014 κι αναρωτιέσαι μήπως η ΕΛΑΣ αναλάβει και τη χορήγηση απολυτηρίων γυμνασίου – λυκείου. Για την ώρα, οι υφιστάμενοι του Ν. Δένδια αρκούνται στη διεκπεραίωση ενός «παράπλευρου» έργου: «Ενημερώνουν» μαθητές που έλαβαν μέρος σε καταλήψεις του περασμένου φθινοπώρου ότι θα τους απαγορευτεί η συμμετοχή στις πανελλαδικές εξετάσεις λόγω «εκκρεμοδικίας»! ΕΛΑΣ «αποφασίζει», ΕΛΑΣ κοινοποιεί…

Τελικά όντως το απερίγραπτο μνημονιακό Σαμαρο-Βενιζελιστάν μειώνει εφ’ όλης της (κυβερνητικής) ύλης τη γραφειοκρατία. «Απλουστεύει τις διαδικασίες». Για να εμπλουτιστεί η έννοια «τήρηση της τάξης» με την επιτήρηση των σχολικών τάξεων και με το «μπουκάρισμα» στην εκπαιδευτική ζωή, δεν χρειάστηκε κανένας νέος, ειδικός νόμος. Ούτε πολύς θόρυβος. Με απλές διαταγές της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής το πράγμα παίρνει το δρόμο του…

Αστυνομικοί «επισκέπτονται» σχολεία, «καταγράφουν προβλήματα», ζητούν τηλέφωνα εκπαιδευτικών. Καλούν διευθύντριες να «καρφώσουν» -περίπτωση Κερατσινίου- μαθητές που συμμετείχαν σε καταλήψεις. Δεν απαιτούνται αναφορές για καταστροφές χώρων ή υλικού: η κατάληψη συνιστά… κακούργημα, αυθύπαρκτο και αυτοτελές. Οι «κατονομασθέντες» καλούνται να καταθέσουν, να «ρουφιανέψουν», να «δώσουν» υποκινητές (καθηγητές, άλλους μαθητές ή… κόμματα), να μιλήσουν για τις κινήσεις των εκπαιδευτικών κατά τη διάρκεια της κατάληψης, να γνωστοποιήσουν τηλέφωνα άλλων μαθητών, να περιγράψουν τα της δικής τους ζωής με την οικογένεια. Α, σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνιέται κι εκείνη η… γραφειοκρατική αγκύλωση που ορίζει ότι οι ανήλικοι δεν καταθέτουν χωρίς την παρουσία του κηδεμόνα τους. Είπαμε, «απλούστευση των διαδικασιών». Ανεκτίμητος σύμμαχος, όχι μόνο της «επιχειρηματικότητας», αλλά και της «επιχειρησιακής ετοιμότητας» των… σχολικών επιθεωρητών του Δένδια.

Τι μπορεί να έπεται; Μήπως τα αστυνομικά τμήματα θα «αξιολογούν» και τους εκπαιδευτικούς των σχολείων της περιοχής τους; Α, κάπου εδώ οσμιζόμαστε πιθανή «δημιουργική παρέμβαση» του ΠΑΣΟΚ: η «γνωμοδότηση» της ΕΛΑΣ να αποτελεί (απλώς) έναν από τους συντελεστές της συνολικής «αξιολόγησης» των εκπαιδευτικών, το δε ειδικό βάρος της θα καθοριστεί σε σύσκεψη εμπειρογνωμόνων. Κατ’ εξαίρεση στη σύσκεψη αυτή θα μπορούσε να κληθεί κι ο «δηλώνω κεντροαριστερός σαν πρώτα, γιατί απ’ τη Νου Δού έφαγα πόρτα», πολιτικός γίγας Θ. Πάγκαλος, του οποίου το αετίσιο μάτι κάποτε (2002) διέκρινε την πεμπτουσία των προβλημάτων της εκπαίδευσης στην Ελλάδα: «Οι δάσκαλοι πηγαίνουν στα σχολεία αξύριστοι και άπλυτοι».

Ναι, ίσως αποδειχθεί πολλαπλώς ωφέλιμη μια «παγκαλική» θεώρηση των πραγμάτων, στην οποία, ειρήσθω εν παρόδω. έχει συμπεριληφθεί, έπειτα από τις εκλογές του 2012η αρχή (σε ελεύθερη απόδοση) «πες μου τι ψηφίζουν οι δημόσιοι υπάλληλοι να σου πω ποιες είναι οι παθογένειες του δημόσιου τομέα». Κάπως έτσι, η «αξιολόγηση» εκ μέρους της ΕΛΑΣ θα κρίνει την εργασιακή τύχη κάθε εκπαιδευτικού σε ποσοστό τουλάχιστον 50%. Ομάδες αστυνομικών – μπαρμπέρηδων («διά βίου εκπαίδευση» το λένε) θα διενεργούν αιφνιδιαστικές εφόδους στα σχολεία και θα αποστομώνουν τους βλάσφημους λαϊκι-στές που τολμούν να παραλληλίζουν με τη χούντα τη μεταμοντέρνα δημοκρατία μας: τότε «κούρευαν γουλί» τους μαθητές, τώρα απλώς θα ξυρίζουν τους δασκάλους τους. Ουδεμία σχέση.

Εάν όλα αυτά φαντάζουν κάπως «προωθημένα», ας αρχίσουμε από τα απλά: αστυνομικοί μπορούν να αναλαμβάνουν στα σχολεία καθήκοντα επιμελητών ή απουσιολόγων – κι άντε να «κάνει κοπάνα» κανένα βρομόπαιδο, αν ξέρει ότι την επόμενη ημέρα θα υποβληθεί σε ανάκριση τρίτου βαθμού για το πού πήγε. Έξτρα μισθό δεν θα λαμβάνουν φυσικά «τα όργανα», αλλά όλο και κάποιο «πριμ παραγωγικότητας» θα τσεπώνουν, εάν «ξετρυπώνουν» διάφορα ανατρεπτικά στοιχεία κατά την άσκηση του «εκπαιδευτικού έργου» τους…

Μια φιλόδοξη ιδέα θα ήταν να καλύπτει η ΕΛΑΣ -ας πούμε με σεμινάρια- ορισμένα τμήματα της διδακτικής διαδικασίας, ώστε να χάσουν και οι απανταχού λαϊκιστές τη δυνατότητα να μεμψιμοιρούν για «τη λιτότητα και τις απολύσεις που διαλύουν τα σχολεία». Καλύτερα όμως να παραπεμφθεί η υλοποίησή της στο απώτερο μέλλον. Να προηγηθεί προετοιμασία. Εκτός εάν φαντάζεται κανείς να παραδίδουν π.χ. μαθήματα Νεοελληνικής Γλώσσας οι συντάκτες της απελπιστικά -ή διασκεδαστικά- ανορθόγραφης ανακοίνωσης με την οποία η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας στρέφεται εναντίον της γνωστής τηλεοπτικής εκπομπής Ελληνοφρένεια και δηλώνει ότι προσανατολίζεται σε υποβολή μήνυσης, επειδή κρίνει πως η φιγούρα του αστυνομικού Μπαλούρδου διαπομπεύει τους άντρες της ΥΑΤ και της ομάδας ΔΕΛΤΑ. Για να μη θυμηθούμε τα ιστορικά -χρονολογικά και εθνολογικά- «μαργαριτάρια» που χρεώθηκε ο ίδιος ο υπουργός Δένδιας τον Αύγουστο του 2012, όταν αποφάσισε να παραλληλίσει την εισροή μεταναστών στη χώρα με την κάθοδο των Δωριέων.

Ποιος Σόλων Γκίκας, ποιος Αν. Μπάλκος… Οι πλέον «εμβληματικοί» ακροδεξιοί υπουργοί Δημόσιας Τάξης της μεταπολιτευτικής περιόδου δεν αποτόλμησαν ποτέ μια α λα Δένδια άτυπη «συγχώνευση» σχολείων και αστυνομικών τμημάτων. Ζούμε τις «ημέρες Δένδια». Το σύστημα τάζει στους «κάτω» τόσα περισσότερα μαστίγια, όσα είναι και τα εξαφανισμένα καρότα. Αν το καλοσκεφτείτε, είναι κι αυτό μια μορφή «ισοσκελισμένου προϋπολογισμού»…

Πηγή: Διονύσης Ελευθεράτος – “Πριν”