Κυβέρνηση 40-50 ημερών κι έχει αρχίσει κιόλας να μυρίζει. Ο κ. Τσίπρας πιθανόν να διεκδικήσει μια θέση απεσταλμένου της κ. Μέρκελ στην Τουρκία και σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής για το προσφυγικό, αλλά δείχνει να έχει χάσει τη μπάλα στο εσωτερικό. Ακινησία, παράδοση στους δανειστές, καθεστωτισμός που οδηγούν σε σήψη και κατάρρευση.
Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης ήταν από εκείνους που έχουν σπίτι τους καθρέφτη, κοιτάχτηκε και είδε το αριστερό προφίλ του να φέρνει όλο και περισσότερο σε εκείνο της Θάτσερ. Και δεν άντεξε.
Τον κατηγόρησαν ότι δείλιασε τώρα, ενώ το καλοκαίρι ψήφιζε και τον Σεπτέμβρη δέχθηκε να εκλεγεί, ενώ ήξερε που μας οδηγεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ… Πολύ απλά, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης τόλμησε να σηκώσει τα μάτια και να κοιταχτεί στον καθρέφτη.
Στην Αριστερά δεν έχουν όλοι μεταλλαχθεί, δεν είναι στερημένοι από ευαισθησίες όπως συμβαίνει με τα περισσότερα βολεμένα παιδιά της μετα-μεταπολίτευσης.
Κοιτάζονται στον καθρέφτη και δεν τους νοιάζει αν μοιάζουν στην Θάτσερ, αλλά εάν το σουλούπι τους ταιριάζει με την πολυθρόνα του υπουργικού γραφείου τους.
Δεν πίστεψα ποτέ ότι Αλέξης Τσίπρας ήταν ο αριβίστας που τον παρουσίαζαν από την εποχή ακόμη των μαθητικών κινητοποιήσεων…
Κάτι θα έχει απομείνει ζωντανό από το Αριστερό DNA, που το διαλύει η γλύκα της εξουσίας…
Άλλοθι εύκολα βρίσκονται όταν το θέλεις. Έτσι, η πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη λαίλαπα επιβάλλεται στη χώρα από την πρώτη αριστεροδεξια κυβέρνηση της.
Ναι, τα κάνουμε όλα αυτά γιατί θα έχουμε παράλληλο πρόγραμμα, έλεγαν προεκλογικά.
Τώρα το παράλληλο πρόγραμμα ξεχάστηκε, το άλλοθι πια είναι ότι κάποτε θα φανεί το φως στο βάθος του σκοτεινού τούνελ.
Τι διαφορετικό δηλαδή θα έκανε μια ελληνίδα Θάτσερ; Απλώς, από αστική ευγένεια, δεν θα προσπαθούσε να κρύψει αυτό που κάνει… Και θα το έκανε γρήγορα και αποτελεσματικά.
Όμως δεν είναι ότι κορόιδεψαν, ότι είπαν ψέματα, ότι έκαναν ό,τι το χειρότερο, δίνοντας απατηλή ελπίδα σε έναν ετοιμοθάνατο λαό. Επιμένουν να επιβάλλουν σε όλους να συμβιβαστούν και να αποδεχτούν το δικό τους ψέμα, ως τη μοναδική αλήθεια.
Να χειροκροτήσουμε όλοι τη μεγάλη επιτυχία Τσίπρα στην διαπραγμάτευση το καλοκαίρι.
Να αποδεχτούμε, ότι αφού κέρδισε δυο εκλογές και ένα δημοψήφισμα, είναι πλέον ο ανεξέλεγκτος και υπεράνω όλων ηγεμών.
Να χειροκροτήσουμε γιατί μας απάλλαξε από τον ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση που ο ίδιος είχε προτείνει, να χειροκροτήσουμε γιατί μείωσε στο μισό τη φορολόγηση στο κρασί, που ο ίδιος είχε προτείνει στο διπλάσιο…
Να χαρούμε γιατί ακριβαίνουν τα εισιτήρια στο ΜΕΤΡΟ μόλις 20 λεπτά.
Να χαρούμε γιατί ο Κατρουγκαλος τα πάει μια χαρά με την Τρόικα και δεν λέει ποτέ ΟΧΙ.
Να ξεχάσουμε την ουσία των καταγγελιών Πανούση και να καταγγείλουμε τη διαδικασία. Το σκάνδαλο είναι η διαρροή των συνομιλιών. Δεν είναι το περιεχόμενο τους…
Να μην ακούσουμε τι είπε ο κ. Τσίπρας στην Άγκυρα αδειάζοντας τη Λευκωσία και την εθνική στρατηγική και να ασχοληθούμε με το εάν η κυβέρνηση ηθελημένα ή από λάθος, «ξέχασε» να βάλει στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο την επίμαχη δήλωση του κ. Τσίπρα.
Να χαρούμε που η οικογένεια Δούρου και οι συγγενείς πρώτου βαθμού και εξ αγχιστείας βρίσκουν μια και δυο δουλειές στον Δημόσιο ή στην Περιφέρεια…
Να πανηγυρίσουμε για την επιτυχία του κ. Τσίπρα στον χειρισμό του προσφυγικού, που κινδυνεύει να μετατρέψει την Ελλάδα σε «χαβούζα» δεκάδων χιλιάδων απελπισμένων ψυχών.
Η Αριστεροδεξιά ομάδα που μας κυβερνά, έχει ανοσία πια με αυτό που αντικρίζει γυρνώντας το βλέμμα στον καθρέφτη της.
Αλλά υπάρχουν βουλευτές που ακόμη έχουν τσίπα. Που προσπαθούν να σηκώσουν το βάρος της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας στωικά, χωρίς να προκαλούν. Και όταν το μάτι ξεφύγει στον καθρέφτη τους, απλώς φτύνουν πάνω του. Αλλά όταν στερέψει το σάλιο τους, θα ξεμείνει από λαδάκι και το καντηλάκι της κυβέρνησης.
Με τους άλλους να κοιτάζονται στον παραμορφωτικό καθρέφτη τους. Και να μη βλέπουν ότι βρίσκονται ήδη στο στόμα του Μινώταυρου των Μνημονίων.
Που δεν έχει χορτάσει με δυο-τρεις κυβερνήσεις μόνο.
0 Comments