Ανακοίνωση εμπνευσμένη από τα βάθη του σκοτεινού Μεσαίωνα, ανάρτησε χτες στο Προσωπικό του Ιστολόγιο, ο Αγιος που κοσμεί με το ήθος του, την ταπεινοφροσύνη του, την ανεκτικότητα και την αγάπη του την Ελλαδική Εκκλησία και ειδικότερα τα Καλάβρυτα και την Αιγιαλεία. Αυτή τη φορά ο Αμβρόσιος τα έβαλε με τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη, την παράσταση που ανέβασαν οι Κιμούλης, Μπέζος και Φιλιππίδης και θα παρουσιαστεί την Τρίτη 19 Ιουλίου στο Αίγιο.

Στην αρχή ενημερώνει τους πιστούς του, ότι οι ηθοποιοί είναι «γνωστοί για τα αριστερά τους φρονήματα»… Υστερα καταγγέλλει την «βωμολοχία και το υβρεολόγιο» του Αριστοφάνη που «προσαρμοσμένο στην φθηνή εποχή που διανύουμε, ήταν τέτοιο που αλλοίμονο, εάν κάποιος γονηός είχε μαζί του εκεί και τα παιδιά του!»

Και συνεχίζει μπαίνοντας στην ουσία, την επίθεσή του στον Αριστοφάνη, για τις απόψεις του, έτσι όπως βγαίνουν από τη σάτιρα, και φυσικά τον εκσυγχρονισμό των μηνυμάτων που επιχειρεί «ο, για να μη ξεχνιόμαστε,αριστερός κ. ΚΙΜΟΥΛΗΣ σε ρόλο καθοδηγητή, σε εμβόλιμο κομμάτι της παράστασης, απευθυνόμενος στο κοινό και ειδικά στους νέους τους προέτρεπε να αντιδράσουν στην εργασία και στις κοινωνικές δομές, εξυβρίζοντας και υποτιμώντας κάθε θεσμό. Προχωρώντας μάλιστα σε κάποιο συμβολισμό θέλησε να καθοδηγήσει τις μάζες της νεολαίας σε δυναμικές αντιδράσεις (!!!) που παραπέμπουν σε …..άλλες εποχές! Κάποια στιγμή, βγάζοντας το κόκκινο φουλάρι από το λαιμό του, το παρέδωσε σε ένα νεαρό πρόσωπο του θιάσου, λέγοντας: …στον όρκο που έχουμε κάνει από παληά και μας ενώνει…,υπονοώντας και παραπέμποντας στον εθνικό διχασμό».

Από την παράσταση του Πλούτου του Αριστοφάνη με τον Γιάννη Μπέζο, τον Γιώργο Κιμούλη, και τον Πέτρο Φιλιππίδη

Λίγο παρακάτω, αναφέρει:

«Σε κάποια στιγμή  οι Πρωταγωνιστές κ. Κιμούλης κλπ. αναφέρθηκαν και στο ταπεινό πρόσωπό μου! Το πρόσωπό του Μητροπολίτου Καλαβρύτων λοιδωρήθηκε, με αφετηρία αυτά που έχω πει για τον ανεκδιήγητο και άθεο Υπουργό της α-Παιδείας κ. ΦΙΛΗ, ο οποίος, δυστυχώς, συνεχίζει να προκαλή το Δημόσιο αίσθημα».

Και ντοπάρει τους πιστούς του:

«Με την ευκαιρία μαζί με τον Επίσκοπό σας  εχλεύασαν και την Αγία Εκκλησία μας,  την Μητέρα και Τροφό του Έθνους μας!

. . . .

Αγαπητοί μου Αιγιώτισσες και Αιγιώτες,
Αδελφοί μου και Παιδιά μου,

Θα επιτρέψουμε, λοιπόν, στους αριστερούς και άθεους να μας ξαναγυρίσουν στα χρόνια του εθνικού διχασμού και του εμφυλίου πολέμου, δηλ. του συμμοριτοπολέμου;   Θα ξαναγυρίσουμε άραγε στα θλιβερά εκείνα χρόνια, όταν το τραγούδι που κυριαρχούσε στις γειτονιές ήταν το «αδελφός τον αδελφό να σκοτώνει; Σκεφθείτε και ενεργήστε. Η ευθύνη είναι επάνω σας».

Και για όποιον δεν κατάλαβε, ο Θανάσης Λενής (ο Αμβρόσιος δηλαδή) αφού παραλληλίσει  τον εαυτό του με τον βασιλέα των αγγέλων, παρακινεί τον κόσμο του, με περίπου τον ίδιο τρόπο που οι ισλαμοφασίστες μακελάρηδες του Παρισιού έδρασαν «τιμωρώντας» με θάνατο 12 άτομα, ανάμεσά τους τον διευθυντή και τέσσερις σκιτσογράφους του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo στις 7 του Γενάρη 2015, τελειώνει την γεμάτη αγάπη και ανεκτικότητα ανάρτησή του με τα εξής:

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΩ Σ’ ΑΥΤΟΎΣ,
ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΧΛΕΥΑΖΟΥΝ!

«Ράπισον τοῦ βλασφημοῦντος τὴν ὄψιν» 

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

«... Ἀλλ’ ἐπειδὴ περὶ βλασφημίας ἡμῖν ὁ λόγος ἐγένετο νῦν, μίαν ὑμᾶς ἅπαντας αἰτῆσαι βούλομαι χάριν ἀντὶ τῆς δημηγορίας ταύτης, καὶ τῆς διαλέξεως, ἵνα μοι τοὺς ἐν τῆ πόλει βλασφημοῦντας σωφρονίσητε. Κἄν ἀκούσης τινὸς ἐν ἀμφόδω, ἤ ἐν ἀγορᾶ μέση βλασφημοῦντος τὸν Θεόν, πρόσελθε, ἐπιτίμησον, κἄν πληγὰς ἐπιθεῖναι δέη, μὴ παραιτήση˙ ράπισον αὐτοῦ τὴν ὄψιν, σύντριψον τὸ στόμα, ἁγίασόν σου τὴν χεῖρα διὰ τῆς πληγῆς, κἄν ἐγκαλῶσί τινες, κἄν εἰς δικαστήριον έλκωσιν, ἀκολούθησον˙
κἄν ἐπὶ τοῦ βήματος εὐθύνας ὁ δικαστὴς ἀπαιτήση, εἰπὲ μετὰ παρρησίας, ὅτι τὸν βασιλέα τῶν ἀγγέλων ἐβλασφήμησεν». (Εκ της Α΄ ομιλίας του Ι. Χρυσοστόμου εις τους Αδριάντας: Ε.Π. Migne 49, 32).

Τα υπογραμμισμένα δικά του.

Αφού ο «Εσταυρωμένος Χριστός» δεν πειθάρχησε στο κάλεσμα του Μητροπολίτη να σαπίσει χέρια, να μετατρέψει το κρέας σε δηλητήριο και πέτρα και να τρυπήσει στομάχια, ας αναλάβουν δυνάμεις πιο γήινες.

Όμως για να μην αδικήσουμε τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιο, σημειώνουμε ότι ο Αριστοφάνης, ειδικά με τον «Πλούτο» του, έχει ανοιχτά μέτωπα με την Εκκλησία. Για παράδειγμα τον Ιούλη του 2004 κατέβηκε παράσταση του Πλούτου, από το Ανοιχτό Θέατρο στην ακρόπολη των Σερρών, σε μετάφραση – διασκευή Κ. Χ. Μύρη και μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη, με τον Λάκη Λαζόπουλο μετά από απαίτηση του Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτας Θεολόγου και τη στήριξη του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου με τις ευλογίες του Δημάρχου Σερρών Γ. Μωϋσιάδη και ματαιώθηκε η παράσταση «Εκκλησιάζουσες», που ετοίμαζε το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης σε μετάφραση Μίνου Βολανάκη, με τους ηθοποιούς Μάρθα Καραγιάννη, Τάσο Χαλκιά, Ελένη Γερασιμίδου. Ο λόγος ήταν ότι ο Αριστοφάνης είναι γεμάτος ύβρεις και βωμολοχίες. ««άλλο πολιτιστικές εκδηλώσεις, άλλο τα έργα του Αριστοφάνη, που έχουν μια ιδιαιτερότητα» είχε δηλώσει ο τότε Αρχιεπίσκοπος.

Τότε, ανάμεσα στις άλλες αντιδράσεις και τις διαμαρτυρίες των ανθρώπων του πολιτισμού και τις αντιδράσεις κομμάτων, φορέων και εφημερίδων ξεχωρίσαμε ένα αιχμηρό σκίτσο που δημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα του Ριζοσπάστη, στις 30 Ιούλη του 2004, του σκιτσογράφου Κώστα Γρηγοριάδη.

Πηγή: ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ – “Ημεροδρόμος”