Είναι υποκρισία, είναι αηδία…

Αρκεί μόνο να δει κανείς ποιοι μαζεύτηκαν στην Ρόδο για τη διήμερη Διάσκεψη «για την Ασφάλεια και Σταθερότητα» στην Ανατολική Μεσόγειο, που κάλεσε ο ΥΠΕΞ Ν.Κοτζιάς: δικτάτορες, αυταρχικά-σκοταδιστικά καθεστώτα, μνημονιακές κυβερνήσεις, μαριονέτες των ιμπεριαλιστών…  Στη Διάσκεψη της Ρόδου θα παραβρεθούν υπουργοί Εξωτερικών και υψηλοί αξιωματούχοι από Ελλάδα, Αλβανία, Βουλγαρία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρο, Σλοβακία, Αίγυπτο, Αλγερία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιορδανία, Λίβανο, Λιβύη και Τυνησία.

Με πρωτοβουλία του ΥΠΕΞ Ν.Κοτζιά… Τι έχει πράξει όμως μέχρι σήμερα ο Ν.Κοτζιάς στο ΥΠΕΞ;

Ένας σύντομος απολογισμός της εξωτερικής πολιτικής του Ν.Κοτζιά και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα έπειθε και τον πιο καλοπροαίρετο απέναντι τους ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ των προεκλογικών υποσχέσεων και της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Τα «φιλειρηνικά περιστέρια» αποκαλύφθηκαν γεράκια και τροβαδούροι του ΝΑΤΟ, υπέγραψαν και αυτοί την επέκταση του εμπάργκο της Ε.Ε. απέναντι στην Ρωσία. Πετώντας στην άκρη τις εξαγγελίες περί πολυεπίπεδης εξωτερικής πολιτικής, αφού πολυεπίπεδη αποδείχτηκε η στήριξη του ολοκληρωτικού καθεστώτος της Ουκρανίας, της οποίας έφτασαν να περιθάλψουν στα ελληνικά νοσοκομεία τα κτηνώδη καθάρματα των φασιστικών ταγμάτων, που ευθύνονται για τεράστια εγκλήματα. Για να ακολουθήσει η διατήρηση και επέκταση της συμμαχίας με το κράτος δολοφόνο Ισραήλ και τους δικτάτορες της Αιγύπτου. Η στήριξη του ΝΑΤΟ και των ευρωστόλων, η μετατροπή των σημαντικότερων ελληνικών βάσεων σε πολεμικά ορμητήρια των βομβαρδιστικών του ΝΑΤΟ και των κρατών της Ε.Ε., οι εκκλήσεις του ΥΕΘΑ Π.Καμμένου στις ΗΠΑ να κάνει βάση την Κάρπαθο.

Πάντα προβάλλεται ως κριτήριο και ως «εθνικός στόχος» η αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου της άρχουσας τάξης, η ανάγκη «σταθερότητας» για να ικανοποιηθούν οι επιδιώξεις τους τόσο στο εσωτερικό με την λεηλασία των εργαζομένων, όσο και στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στην Ανατολική Μεσόγειο. Για τη διατήρηση λοιπόν αυτής της περίφημης «σταθερότητας» και την περιφρούρηση της «ασφάλειας», Τσίπρας-Καμμένος συμμαχούν με το Κράτος Δολοφόνο Ισραήλ, στήριξαν και στηρίζουν τους Δικτάτορες της Αιγύπτου και κράτος καθεστώς Ερντογάν, τόσο στον εμφύλιο που διεξάγει εναντίον της Αριστεράς και των Κούρδων αγωνιστών στο εσωτερικό της Τουρκίας, όσο και εισβάλλοντας στην Συρία. Για να φτάσουμε στην πρόσφατη συνάντηση στην Κρήτη, των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, Νίκου Κοτζιά και Μεβλούτ Τσαβούσογλου, όπου τόνισαν «τη βούλησή τους να ενισχύσουν τις σχέσεις των δύο χωρών». Τότε ήταν που ο Τούρκος ΥΠΕΞ βρήκε την ευκαιρία να επισημάνει: «μόνο οι Έλληνες μπορούν να αναγνωρίσουν και να καταλάβουν τα προβλήματα τους».

Για την γεωστρατηγική αναβάθμιση της ελληνικής άρχουσας στην Ανατολική Μεσόγειο πραγματοποιείται και η διήμερη Διάσκεψη «για την Ασφάλεια και Σταθερότητα», μια πρωτοβουλία του υπουργείου Εξωτερικών, στο πλαίσιο μιας «εθνικής» στρατηγικής μιας αστικής τάξης που έχει πείσει ότι αποτελεί τον πιο πιστό σύμμαχο, μετατρέποντας την χώρα στο πιο σίγουρο και ασφαλές ορμητήριο των ιμπεριαλιστών. Αυτές είναι οι πρωτοβουλίες της πιο ταυτισμένης κυβέρνησης με τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς των ΗΠΑ, της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ.

Η κυβερνητική προπαγάνδα επιχειρεί να καμουφλάρει τους πραγματικούς στόχους και επιδιώξεις:«για πρώτη φορά κράτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής θα συναντηθούν για να συζητήσουν για τα προβλήματα της Ανατολικής Μεσογείου, μιας νευραλγικής περιοχής γεωπολιτικής σημασίας, που χειμάζεται από πολέμους και μακραίωνες διαμάχες». Και συνεχίζει: «Οι 3 αυτές περιφέρειες, λόγω της γεωγραφικής τους συνέχειας, είναι “συγκοινωνούντα δοχεία”, αφού το ξέσπασμα μιας κρίσης σε μία από αυτές τις περιφέρειες επιδρά και επιβαρύνει τις υπόλοιπες. Με άλλα λόγια, μία κρίση δημιουργεί αυτόματα παρενέργειες και επηρεάζει τη σταθερότητα και την ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής (πόλεμος, πρόσφυγες, φτώχεια, οικονομικοί μετανάστες, εμπόριο, μεταφορές, ενέργεια, περιβάλλον). Η πρωτοβουλία του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών εδράζεται στην πεποίθηση πως ο εύθραυστος γεωπολιτικά χώρος της Μεσογείου χρειάζεται να σταθεροποιηθεί. Αυτό προϋποθέτει συνεχείς πρωτοβουλίες για πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές συνέργειες ανάμεσα στις δύο όχθες της: την ευρωπαϊκή και την αραβική».

Βλέπεις Πόλεμος και Ανοικοδόμηση πάνε χέρι χέρι. Και στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να καθοριστούν οι νέοι όροι μοιρασιάς και εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών και της εργασίας, ντόπιων και μεταναστών, ώστε μέσα από την καταστροφή των εμφυλίων και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων να ξεπηδήσει ο νέος γύρος καπιταλιστικής οικονομικής ανάπτυξης. Η θεματολογία της Διάσκεψης το αποδεικνύει. «Βασικά θέματα που θα συζητηθούν: Περιφερειακές προκλήσεις για ασφάλεια ευρύτερης περιοχής Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής, συνέργειες και πρωτοβουλίες (πολιτικές, οικονομικές, πολιτιστικές) που μπορούν να αναληφθούν για να σταθεροποιηθεί η περιοχή».

Προηγουμένως θα πρέπει να έχει επιβληθεί ένα καθεστώς Ασφάλειας, με το σύγχρονο κράτος του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού και των υπερεθνικών σχηματισμών-συμμαχιών που στοχοποιούν με τα δόγματα Πολέμου-Καταστολής τις ασύμμετρες απειλές. Δε κρύβουν βλέπεις τις προθέσεις τους: «η αποτελεσματική αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων σε όλα τα επίπεδα – από το προσφυγικό και μεταναστευτικό φαινόμενο μέχρι τις περιβαλλοντικές προκλήσεις και την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού – προϋποθέτει την ολοένα και στενότερη συνεργασία των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με χώρες – κλειδιά της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επίλυση κρίσεων που ταλανίζουν την περιοχή». Αυτά ισχυρίζονται οι εξτρεμιστές που διέλυσαν την Λιβύη, έκαναν «ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς» στα Βαλκάνια, συμμετείχαν στην εξαγωγή της δυτικού τύπου αστικής δημοκρατίας σε Ιράκ-Αφγανιστάν, οι αστοί τρομοκράτες των μνημονίων και της δουλοποίησης των εργαζομένων!

Στο πλαίσιο αυτό η ελληνική αστική τάξη εγγράφει το δικό της ρόλο και ενημερώνει για τους στόχους της, σε μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από τα ενεργειακά κοιτάσματα και τις παγκόσμιες ροές εμπορίου-ενέργειας: «Η Ελλάδα, χώρα ευρισκόμενη στο εξωτερικό σύνορο της Ευρώπης, με ιστορικά εξαιρετικές σχέσεις με τις χώρες της Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής, κράτος – μέλος της ΕΕ αλλά ταυτόχρονα χώρα με γεωγραφική ταυτότητα βαλκανική και μεσογειακή, ξεπερνά την οικονομική της κρίση, αναδεικνύεται ως παράγοντας σταθερότητας σε μια περιφερειακή συγκυρία αστάθειας και προχωρά στην ανάληψη πρωτοβουλιών συνεργασίας. Έχοντας αποκαταστήσει την παρουσία της στα Βαλκάνια, η Ελλάδα επιδιώκει να συνδέσει το χώρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με τις αραβικές χώρες».

ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Η ΜΟΝΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ-ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

Εμείς θεωρούμε ότι δεν έχουμε κανένα εθνικό συμφέρον, κανένα κοινό συμφέρον με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τα αστικά κόμματα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και τον κόσμο του πλούτου που εκπροσωπούν.

Είναι εχθροί μας. Αυτοί κήρυξαν τον πόλεμο στον κόσμο της εργασίας, αυτοί μας κλέβουν την εργασία, την σύνταξη, το σπίτι και τους κόπους μιας ζωής, τα αγαθά της παιδείας-υγείας-πολιτισμού, αυτοί μας λεηλατούν το παρόν και το μέλλον.

Αυτοί μας σπρώχνουν να γίνουν Πραιτοριανοί τους, μισθοφόροι τους σε Στρατό και Αστυνομία, είτε Αναλώσιμοι φαντάροι στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς τους.

Καθήκον μας η ανασυγκρότηση του Αντιπολεμικού κινήματος, να διώξουμε τις βάσεις του θανάτου και να υποδεχτούμε τους πρόσφυγες-μετανάστες, ικανοποιώντας όλα τα αιτήματα τους.

Πρέπει τώρα να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη ενός εργατικού διεθνιστικού αντικαπιταλιστικούς κινήματος ενάντια στην ταξική αστική πολιτική και την κυβέρνηση, στους πολέμους και στις επεμβάσεις, στο ΝΑΤΟ, τον ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ και την Ε.Ε.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ