Δε θέλουμε άλλα Δόγματα Αποτροπής-Δε θέλουμε άλλα Ίμια-Δε θέλουμε άλλους Νεκρούς στο Αιγαίο!

Μια αναγκαία απάντηση στο καθηγητικό και στρατιωτικό κατεστημένο…

Η δημόσια παρέμβαση του καθηγητή Ηλία Κουσκουβέλη, με αφορμή τις δηλώσεις Ερντογάν για την συνθήκη της Λωζάνης, το πώς αντιμετωπίζονται αυτές από το αστικό κατεστημένο και όχι μόνο, έχει μεγάλη σημασία να διαβαστεί και να μελετηθεί, γιατί εμπεριέχει πολλούς αποδέκτες και ένα σαφές μήνυμα. Την Απειλή Πολέμου!

Ο Ηλίας Κουσκουβέλης είναι πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών, Ανθρωπιστικών Επιστημών και Τεχνών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας,  Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Διευθυντής του Εργαστηρίου Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης του ίδιου τμήματος, και κάτοχος της Έδρας Στρατηγικών Σποδών ΓΕΕΘΑ «Θουκυδίδης»!

Η παράθεση του βιογραφικού του εν λόγω καθηγητή αποκαλύπτει ότι πρόκειται για έναν από τους πιο σημαντικούς εκφραστές του καθηγητικού κατεστημένου και της αστικής διανόησης. Η παρέμβαση του απηχεί ιδέες και απόψεις που απασχολούν το στρατιωτικό κατεστημένο, καθώς ο ρόλος του είναι να συνδέσει τον Στρατό με  την Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση, παράγοντας θεωρία για το Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων.  Και όπως θα δούμε στο κείμενο του, ο σκοπός του Ηλία Κουσκουβέλη, δεν είναι μόνο να ξεκαθαρίσει την οπτική θέασης των εξελίξεων σε Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο, αλλά κυρίως να επηρεάσει τη διαμόρφωση δόγματος, το πλαίσιο και τις κατευθυντήριες γραμμές όπου θα ληφθούν οι αποφάσεις και θα κινηθούν επιχειρησιακά οι στρατιωτικές δυνάμεις. 

Διαβάζουμε λοιπόν στο άρθρο του «Γιατί η Τουρκία θέτει εκ νέου θέμα υφαλοκρηπίδας»:

«Η αναστάτωση που προκλήθηκε καθ’ όλο το προηγούμενο διάστημα στην χώρας μας εξ αιτίας των δηλώσεων Ερντογάν για τη Συνθήκη της Λωζάνης, με παραξένεψε… Όχι γιατί δεν πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά όσα λέει! Αλλά γιατί πολλοί φάνηκαν να εκπλήσσονται..! Και να πάλι που, πέραν της Λωζάνης, η Τουρκία επανέρχεται και στο συναφές ζήτημα της υφαλοκρηπίδας…

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Ο Ερντογάν αμφισβήτησε τη Συνθήκη της Λωζάνης για πολλούς λόγους. Πρώτον, για να κατηγορήσει τον Κεμάλ και τους οπαδούς του ότι δεν ήταν ικανοί να κάνουν μία διαπραγμάτευση και «τα έδωσαν όλα» στην Ελλάδα. Δεύτερον, για να πει ότι αν πετύχαινε το πραξικόπημα και δεν ήταν αυτός στην εξουσία, τότε η Τουρκία θα είχε την τύχη που της επιφύλασσε η Συνθήκη των Σεβρών, δηλαδή με μία μεγάλη Ελλάδα και ένα κουρδικό κράτος. Τρίτον, ότι αυτός είναι η εγγύηση για το μέλλον της Τουρκίας. Τέταρτον, ότι είναι ανοιχτό για αυτόν το θέμα της Μοσούλης και βέβαια το θέμα του Αιγαίου και των συνόρων με την Ελλάδα. Κατά την άποψή μου, υπάρχει και ένα πέμπτο: ότι, στην τρέχουσα συγκυρία, φοβάται υποσυνείδητα τη δημιουργία κουρδικού κράτους, τουλάχιστον στη Συρία (διότι στο Ιράκ de facto υφίσταται), και αυτό βγήκε στην επιφάνεια.

Όμως, οι αμφισβητήσεις των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από την Τουρκία δεν είναι κάτι το καινούργιο! Θυμίζω την αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας των νησιών του Αιγαίου, την αμφισβήτηση της έκτασης 10 ναυτικών μιλίων του εθνικού εναερίου χώρου και του ελληνικού FIR, το casus belli σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών μας υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια (1994), την αμφισβήτηση της ελληνικότητας της Γαύδου και άλλων βραχονησίδων περί την Κρήτη (1996), όπως και τη συστηματική προσπάθειά της να αναγνωρισθούν από την Ελλάδα «νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντά» της στο Αιγαίο – πράγμα που εν μέρει πέτυχε με το «Κοινό Ανακοινωθέν της Μαδρίτης (8.07.1997).

Βέβαια, έχω την αίσθηση ότι η έκπληξη στην Ελλάδα προέρχεται από την πολιτική τού κατευνασμού που ακολουθείται έναντι της Τουρκίας και του εφησυχασμού της κοινής γνώμης που καλλιεργείται για πολλά χρόνια.  Αυτή η πολιτική εσχάτως ενισχύθηκε και με το «αφήγημα» – την δικαιολογία δηλαδή – ότι οι νεο-οθωμανοί του Ερντογάν είναι προτιμότεροι από τους Κεμαλιστές, διότι δεν μας έχουν δημιουργήσει κάποια μεγάλη κρίση, όπως παλαιότερα (1987, 1996) οι Κεμαλιστές.

Τούτο είναι λάθος! Διότι ερωτώ: η συστηματική προώθηση των προσφύγων πέρυσι στην Ελλάδα – μία χώρα σε εξαιρετικά δύσκολη οικονομική θέση και μικρό πληθυσμό – τι ήταν;  Και όταν, τη στιγμή που η Κύπρος πλησίαζε στην εξεύρεση φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της, στα τέλη του 2011, ο Ερντογάν έστειλε τα πλοία της γύρω από την πλατφόρμα των ερευνών – τι ήταν; Δεν ήταν κρίσεις; Επιπλέον, ο Ερντογάν, θέλοντας να οδηγήσει την Τουρκία στην οθωμανική της διάσταση και κύρος και να κερδίσει τη σχετική δόξα, εξαλείφοντας ή αντικαθιστώντας τον Κεμάλ ως πατέρας του έθνους, όχι μόνο συνέχισε όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα της Τουρκίας (πυρηνικά, πυραύλους, δορυφόρους), αλλά τα ενίσχυσε και τα επέκτεινε. Δεν εγκατέλειψε δε, ούτε μία από τις ήδη υφιστάμενες αμφισβητήσεις (όπως επιβεβαιώθηκε ξανά με την υφαλοκρηπίδα), αλλά και τις επικίνδυνες και παράνομες συμπεριφορές, όπως, π.χ., τις διαρκείς και συστηματικές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας.

Ας το καταλάβουμε επιτέλους. Η Τουρκία – είτε κεμαλική είτε νέο-οθωμανική – είναι ένα αναθεωρητικό κράτος που διαρκώς συσσωρεύει ισχύ, με πολλές ανοιχτές πληγές και με προβληματική, πλέον, ηγεσία. Συνεπώς, αυτού του είδους οι συμπεριφορές θα επαναλαμβάνονται.  Και θα επιβεβαιώνουν τη θεωρία, ότι οι πολιτικές μας, του κατευνασμού και του εφησυχασμού, είναι καταδικασμένες να έχουν μικρή διάρκεια. Αντί για αυτές θα πρέπει να θυμόμαστε και να υιοθετούμε στρατηγικές στη βάση της θουκυδίδειας λογικής, ότι «τό ἀντίπαλον καί ἐλεύθερον καθίσταται».
Σε ελεύθερη μετάφραση, η αποτροπή διασφαλίζει την ελευθερία!

Υ.Γ. για ημιμαθείς: αποτροπή δεν σημαίνει πόλεμο! Σημαίνει αξιόπιστη απειλή επιβολής (ανάλογου) κόστους».
ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ-ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ-ΠΟΛΕΜΟ!

Αν επομένως αρχικά η τοποθέτηση του Ηλία Κουσκουβέλη φαίνεται ότι έρχεται να αμφισβητήσει το κλίμα ανησυχίας και αιφνιδιασμού που προκλήθηκε σε ορισμένους από τις δηλώσεις Ερντογάν, στην ουσία πρόκειται για μια  πρόταση που αμφισβητεί την πολιτική προσέγγισης που άρχισε από την περίοδο Σημίτη [περίοδο όμως που καταγράφηκαν τα υπέρογκα εξοπλιστικά προγράμματα της μίζας, η πρόσληψη χιλιάδων ΕΠ.ΟΠ. και η σοβαρή πρόσδεση στους ιμπεριαλιστικούς  σχεδιασμούς, με την Ελλάδα να προσφέρει καθοριστικές “διευκολύνσεις”, να συμμετέχει σε σειρά εκστρατειών του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της Ε.Ε.], με επιδίωξη την αναζήτηση λύσεων στην ατζέντα των ελληνοτουρκικών διαφορών μέσω διαπραγματεύσεων, επιστρέφοντας στην πολιτική της Αποτροπής και του ισοδύναμου πλήγματος.
 Δηλαδή ο καθηγητής Κουσκουβέλης μας γυρνά στις επικίνδυνες αντιλήψεις και πράξεις του πρώην ΑΓΕΕΘΑ Αντιναύαρχου Λυμπέρη και στον ακόμη πιο επικίνδυνο τότε ΥΕΘΑ Αρσένη, που εκτός των άλλων προώθησε την επιθετική στρατηγική του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας-Τουρκίας, κλιμακώνοντας ακόμη περισσότερο τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό. Είχε προηγηθεί το πρόγραμμα εποικισμού των βραχονησίδων από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Για να ακολουθήσει το Τουρκικό κατεστημένο «προβάλλοντας» τη δική του επιθετική ατζέντα με τις γκρίζες ζώνες».  

Τους κινδύνους που κρύβει για τους λαούς της περιοχής «η πολιτική της Αποτροπής» το ζήσαμε το βράδυ των Ιμίων και τα αποτελέσματα γνωστά: τρία παλικάρια νεκρά, σε φέρετρα τυλιγμένα την ελληνική σημαία.  

Η τοποθέτηση του καθηγητή είναι μια πολιτική πρόταση που κινείται στην γνωστή εθνικιστική γραμμή ανάγνωσης, καθώς προβάλλοντας μονοδιάστατα την αντίληψη περί «τουρκικής προκλητικότητας-επιθετικότητας-αναθεωρητισμού», αφενός αποκρύπτει ότι τα στοιχεία αυτά διέπουν επίσης την στρατηγική τόσο του Ελληνικού όσο και του Κυπριακού κράτους, στο οποίο κυριαρχεί η ελληνοκυπριακή άρχουσα τάξη, αφετέρου εξαφανίζει την πραγματικότητα του ιμπεριαλιστικού ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού, που απειλεί τους εργαζόμενους και την νεολαία με όλεθρο!
Με μαεστρία καμουφλάρεται το επίδικο του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού και κυρίως οι επιθετικές κινήσεις του κάθε κράτους, που έχουν όμως ένα κοινό: όλα τα κράτη της περιοχής αντιμετωπίζουν τους στρατιώτες, τους εργαζόμενους και την νεολαία, τόσο στην άσκηση της εσωτερικής όσο και της εξωτερικής τους αστικής πολιτικής ως Αναλώσιμους! Αναρωτιόμαστε:

ü  Δεν εξωτερικεύει την εσωτερική της κρίση η αστική Ελλάδα και η Κύπρος των Μνημονίων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που αρπάζει χιλιάδες σπίτια και εξαφανίζει εργασιακά δικαιώματα, το αστικό κατεστημένο που εφορμά να ξεπουλήσει τα πάντα, ακόμη και το νερό, δέρνοντας και ψεκάζοντας με δακρυγόνα ακόμη και τους ηλικιωμένους που τους πετσοκόβει τις συντάξεις;

ü  Δεν είναι Αναθεωρητικά κράτη το ελληνικό και το Κυπριακό που παράνομα και προκλητικά συγκρότησαν Άξονες για να κυριαρχήσουν στην Ανατολική Μεσόγειο, να ελέγξουν πηγές και δρόμους εμπορίου-ενέργειας, φτάνοντας να συμπεριλάβουν σε αυτούς το κράτος Τρομοκράτη Ισραήλ και τους δικτάτορες της Αιγύπτου, αρπάζοντας τα κοιτάσματα της κατεχόμενης Λωρίδας της Γάζας.

Ο καθηγητής Κουσκουβέλης λοιπόν και η τάση του αστικού πολιτικού-οικονομικού-στρατιωτικού κατεστημένου που εκπροσωπεί απαιτεί ένταση της πολεμικής προετοιμασίας και αποστολή ενός σαφούς πολεμικού μηνύματος στον Τούρκο ανταγωνιστή. Θέλει «εθνική ενότητα» και υποταγή της εργαζόμενης πλειοψηφίας όχι μόνο στην εφαρμοζόμενη αστική κανιβαλική πολιτική, αλλά επίσης απαιτεί θυσίες, σε χρήμα και σε αίμα, που ήδη χύνεται. Γιατί οι ασκήσεις με πραγματικά πυρά, την ένταση των οποίων όλοι καταγράφουν, ήδη βαρύνονται για σειρά ατυχημάτων, συχνά θανατηφόρων. Όμως ήδη ο ΑΓΕΣ Τελλίδης έχει επισημάνει με ωμό τρόπο στο προσωπικό ότι αυτή είναι η σύγχρονη πραγματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.  Επίσης, τονίζονται οι απαιτήσεις για νέες προμήθειες οπλικών συστημάτων, για προσλήψεις Μισθοφόρων Στρατιωτών και κυρίως πιο ενεργή συμμετοχή  στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που προκαλούν την προσφυγιά. Γιατί για όλους αυτούς είναι αδιάφορο το δράμα των εκατομμυρίων συνανθρώπων μας. Γιατί δεν λογαριάζουν τα θύματα των βομβαρδιστικών του ΝΑΤΟ και των ευρωπαϊκών κρατών που εφορμούν από τις ελληνικές βάσεις, απολαμβάνοντας σειρά διευκολύνσεων από τις ελληνικές κυβερνήσεις και Ένοπλες Δυνάμεις. Αντίθετα προσδοκούν μερίδιο από την μοιρασιά. Τέλος, οι ίδιοι βαρύνονται με την συμμετοχή-συνενοχή τους στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα, ως πρωταγωνιστές των μηχανισμών προπαγάνδισης και χειραγώγησης.

Η μόνη απάντηση των φαντάρων σε όλα αυτά είναι

ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ-ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΥΜΕ για ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.-Ελληνική Ολιγαρχία.

Το ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ θέλει να πρωταγωνιστήσει στις κινητοποιήσεις του εργατικού και αντιπολεμικού κινήματος ενάντια τον εργασιακό-κοινωνικό-πολεμικό όλεθρο που σχεδιάζουν και προωθούν αναθέτοντας σε Εμάς τον ρόλο του Αναλώσιμου της Πρώτης Γραμμής για την εξυπηρέτηση των στρατηγικών συμφερόντων της άρχουσας τάξης. Μας διατάζουν να στρέψουμε τα όπλα εναντίον του Τούρκου Εργάτη και νεολαίου με τον οποίο δε μας χωρίζει τίποτε. Είναι οι ίδιες κυβερνήσεις, που για να επιβάλλουν τα Μνημόνια όχι μόνο μας εκπαιδεύουν να αναλάβουμε επιχειρήσεις Καταστολής Πλήθους, αλλά μας έστρεψαν εναντίον αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων, μας διέταξαν και μας διατάζουν να παραταχθούμε ένοπλα και ντυμένοι Ματατζήδες εναντίον εργατικών κινητοποιήσεων, ακόμη και να σπάσουμε Απεργίες.

Εμείς απαιτούμε να Απαγορευτούν οι Ασκήσεις με Πραγματικά Πυρά που μας Δολοφονούν, να μην δοθεί ούτε ένα ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς και προσλήψεις Μισθοφόρων Στρατιωτών, αλλά τα χρήματα αυτά να χρησιμοποιηθούν για τις τεράστιες ανάγκες του εργαζόμενου λαού μας. Γυρνάμε την πλάτη στους «εθνικούς τους στόχους» που για μια ακόμη φορά αποδεικνύονται φούμαρα που αποκρύπτουν τα συμφέροντα των επιχειρηματιών.  

Θέλουμε και θα λάβουμε συγκεκριμένες κινηματικές πρωτοβουλίες για την Συναδέλφωση και την ανάπτυξη Κοινών Αγώνων των Εργαζόμενων και της Νεολαίας, σε Ελλάδα και Τουρκία. Γιατί μόνο με Κίνημα Μέσα και Έξω από τον Στρατό, σε Ελλάδα και Τουρκία μπορούμε να σταθούμε απέναντι στον Πόλεμο και τον Εθνικισμό, σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε., στον Κοινοβουλευτικό Ολοκληρωτισμό τόσο των Τσίπρα-Καμμένου, όσο και του Ερντογάν.

Καλούμε του συναδέλφους Φαντάρους σε Μαζική Συμμετοχή στην Αντιπολεμική, Αντιιμπεριαλιστική, Αντιφασιστική Πορεία Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες την Πέμπτη 20/10/2016  με συγκέντρωση στις 6 μμ στα Προπύλαια και πορεία στη Βουλή, τα γραφεία της Ε.Ε. και την Πρεσβεία των ΗΠΑ.

 ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ  

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437