«Εγώ ‘μαι η Τέχνη των Τεχνώ,
(Θεός και Πατρίδα το ψαχνό!)
που τραγουδάω αυτό που ζέχνει
γιατί είμαι των τεχνών η τέχνη

Με τη Θρησκεία και την Πατρίδα
την ίδια απλώνουμεν αρίδα,
τον ίδιον έχουμε σκοπό.
Κερνούμε το λαό χασίσι,
όνειρα, ψέματα και μίση —
δε ντρέπονται για να ντραπώ.»

(Κ. Βάρναλης)

Μεγάλη, λοιπόν, η συναυλία του ΣΚΑΙ και της ΜΚΟ του «Όλοι Μαζί Μπορούμε» στο Καλλιμάρμαρο.

Με είσοδο 6€, 8€ και 12€ με σκοπό, σύμφωνα με όσα μεταδίδει το φιλάνθρωπο κανάλι, την ανακούφιση των αναξιοπαθούντων με τρόφιμα: «Τουλάχιστον 60.000 θεατές έδωσαν το “παρών” προσφέροντας στην είσοδο του σταδίου τουλάχιστον 20 τόνους τροφίμων για τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη, αποδεικνύοντας έτσι τη δύναμη της προσφοράς προς τον συνάνθρωπο», επισημαίνεται.

Αχ! Πόσο εύκολα «παίρνουν την αλήθεια μας και μας την κάνουν λιώμα»!

Πόσο εύκολα τραγουδούν τα τραγούδια που κάποτε μας κυνηγούσαν όταν τα τραγουδούσαμε, που ήταν παράνομα ή «ακάλεστα» στις σχολικές γιορτές;

«Όλοι μαζί μπορούμε», λοιπόν, από το κανάλι που όλη μέρα προπαγανδίζει την ευλογία των μνημονίων ώστε να μην έχει κανείς σταθερή δουλειά, δικαιώματα, παιδεία, υγεία.

Και τι ωραία σκηνή όταν αυτοί που έβλεπαν τη δολοφονία του Φύσσα έγκλημα για το ποδόσφαιρο, αυτοί που ξεπλένουν όλη μέρα τη Χρυσή Αυγή, αυτοί που εκθειάζουν τη χούντα, να τραγουδούν αγκαλιασμένοι «δεν θα περάσει ο φασισμός…».

Συναυλία συμβολή, λέει ο Σαββόπουλος, στην Ενότητα του λαού! Δηλαδή, «ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά», «ο Γραμματέας μαζί με τον αλήτη», οι πληβείοι με τους εφοπλιστές, οι κοινωνικά αποκλεισμένοι χέρι-χέρι με τους τραπεζίτες, οι πεινασμένοι με τους βιομήχανους; Τόση ενότητα, τόσο «όλοι μαζί»!

Ένα μπράβο στον Σαββόπουλο και τους άλλους καλλιτέχνες που ανακάλυψαν το 2017 την αλληλεγγύη (του ΣΚΑΪ).

Η ΜΚΟ είναι εδώ για να μας αποσυμπιέσει ψυχολογικά και να δώσει και μια τσάντα με κονσέρβες που μαζεύτηκαν μετά από την παρέμβαση του καλού μας τροβαδούρου.

Όχι δεν υιοθετούμε πως οι «έντεχνοι» καλλιτέχνες που συμμετέχουν είναι ένας θίασος του ΣΚΑΪ όπως οι πασίγνωστοι αστέρες της δημοσιογραφίας οι οποίοι έχουν αναλάβει εργολαβικώς την προώθηση κάθε μέτρου της εκάστοτε κυβέρνησης και ταυτόχρονα απαξιώνουν, συκοφαντούν και εξοστρακίζουν κάθε άποψη, κάθε δράση και κάθε συλλογική  κινητοποίηση για να κρατήσουν την γραμμή του Αλαφούζου, υπέρ των μνημονίων και του ΔΝΤ.

Όμως σίγουρα ενοχλεί που τόσο εύκολα, τόσο απονήρευτα (;), κάποια «ιερά τέρατα» των τραγουδιών που τραγουδήσαμε, προσέτρεξαν, ως πάντα πρόθυμοι, στο πανηγύρι φιλανθρωπίας που οργάνωσε τ’ αφεντικό! Τ’ αφεντικό που είναι σάρκα από τη σάρκα των πιο επιθετικών δυνάμεων που πολεμούν τον εργαζόμενο λαό!

Ίσως να ανταποκρίθηκαν πρόθυμα στο κάλεσμα του αφεντικού γιατί από καιρό είναι με τ’ αφεντικά κι όχι με το λαό!

Όπως εύστοχα σημειώνει ο καλός φίλος Περικλής Παυλίδης, η ομορφιά της τέχνης είναι ψεύτικη, χυδαία και πρόστυχη, όταν λούζει με τη λάμψη της τις δυνάμεις του κοινωνικού ολέθρου!

Ε, όχι, δεν είμαστε όλοι μαζί με αυτούς που με τέτοιες «πρωτοβουλίες αλληλεγγύης» και συναυλίες μας λένε να αποδεχτούμε τη πραγματικότητα της υποταγής και της εξαθλίωσης, με αυτούς που κραυγάζουν «βάστα ΔΝΤ» και λυσσάνε όταν κλείνουν οι δρόμοι με τις διαδηλώσεις, και να λέμε «δόξα τω Θεώ» που μας πετάνε και κανένα ψίχουλο αυτοί που μας παίρνουν το καρβέλι και τη ζωή.

Πηγή: Χρήστος Κάτσικας – “Εφημερίδα των Συντακτών”