Ο Βιτόριο αφηγείται: « πέρασα τις τελευταίες έξι ώρες με τον Άντριου κλειδωμένοι σε μια βρωμερή τουαλέτα γεμάτη ψύλους και παράσιτα και χωρίς πόσιμο νερό. Αυτή ήταν η μεταχείριση που λάβαμε επειδή ανακοινώσαμε [ότι ξεκινάμε] απεργία πείνας για να ζητήσουμε την αποκατάσταση των πλοίων που κλάπηκαν από τους Παλαιστίνιους ψαράδες»

Παραβιάζοντας έκδηλα κάθε ανθρώπινο και πολιτικό δικαίωμα και ενάντια σε κάθε διεθνή νομοθεσία, πέρασα τις τελευταίες έξι ώρες με τον Άντριου κλειδωμένοι σε μια βρωμερή τουαλέτα γεμάτη ψύλους και παράσιτα και χωρίς πόσιμο νερό. Αυτή ήταν η μεταχείριση που λάβαμε επειδή ανακοινώσαμε [ότι ξεκινάμε] απεργία πείνας για να ζητήσουμε την αποκατάσταση των πλοίων που κλάπηκαν από τους Παλαιστίνιους ψαράδες έξω από τις ακτές της Γάζας όπου απαχθήκαμε από Ισραηλινούς στρατιώτες.

Μας πήραν τα τηλέφωνά που είχαμε παραλάβει χθες από το δικηγόρο μας, αλλά ακόμα πιό ξεδιάντροπα και παραβιάζοντας ξεκάθαρα τη διεθνή νομοθεσία, μας εμπόδισαν να έρθουμε σε επαφή με τους δικηγόρους μας και με τα προξενεία μας, παρά το γεγονός ότι ο Άντριου κι εγώ το ζητήσαμε δεκάδες φορές.

Για να μπορέσω να μεταδώσω αυτα τα λυπηρά γεγονότα, αναγκάστηκα να σταματήσω την απεργία πείνας ώστε να μπορέσω να πάρω πίσω το τηλέφωνό μου και να αρχίσω να μεταδίδω. Βασιζόμενος σε όσα μπορούσα να ακούσω πριν μας χωρίσουν, ο Άντριου θα παραμένει σε αυτό το κελί (που δεν αρμόζει καθόλου σε καμιά συνθήκη σχετικά με τις κρατήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα) όσο θα συνεχίζει την απεργία πείνας.

Η κράτηση που βίωσα σήμερα και που ο Άντριου συνεχίζει να βιώνει μπορεί να θεωρηθεί πραγματικό βασανιστήριο περισσότερο, παρά τιμωρία.

Είναι περισσότερο από πιθανό ότι η Νταρλήν που συνεχίζει την απεργία πείνας, υφίσταται την ίδια απάνθρωπη συμπεριφορά.

Ετοιμάζομαι να μεταδώσω αυτό το σοβαρό γεγονός στο Ιταλικό, το Σκωτσέζικο και το Αμερικανικό προξενείο.

Είναι σημαντικό να είμαστε συνέχεια ενήμεροι για την πνευματική και φυσική κατάσταση των φίλων μας.

Αύριο θα πρέπει να προσφύγω σε επείγουσα ιατρική περίθαλψη για την ίαση από τα δεκάδες τσιμπήματα εντόμων και παρασιτων που μου επιτίθενται κάθε βράδυ, αφηνοντας το κορμί μου γεμάτο πληγές.

Βιτόριο Αριγκόνι, απαχθείς στη ισραηλινή φυλακή του Ράμλε

21 Νοεμβρίου 2008

Πηγή: indy.gr