Ας κάνουμε ένα σενάριο εργασίας. Ας πούμε ότι ο Μεχμέτ Αλί, μουσουλμάνος τουρκικής καταγωγής από τη Θράκη, διαμένει στην Τουρκία. Μια μέρα, επιστρέφει στην Ξάνθη, κυκλοφορεί στο δρόμο με ένα καλάσνικοφ με διόπτρα και αρχίζει να ανταλλάσσει πυροβολισμούς με Έλληνες αστυνομικούς. Κατά τη συμπλοκή πέφτει νεκρός. Η έρευνα για το ποιος είναι ο Μεχμέτ Αλί, αποδεικνύει πως η σελίδα του στο facebook είναι γεμάτη από αναρτήσεις για την απόσχιση της Θράκης όπου διαβεβαιώνει πως «η Δυτική Θράκη είναι Τουρκική».

Πώς θα αντιμετώπιζαν τον Μεχμέτ Αλί το ΜΜΕ; Πώς τα κόμματα; Θα ήταν σύσσωμη η αντίδραση και ξεκάθαρες οι θέσεις πως πρόκειται για έναν προβοκάτορα που επιβουλεύεται την ειρήνη στη χώρα, που δεν σέβεται τα σύνορα και τις διεθνείς συνθήκες; Πως εξυπηρετεί άλλους σκοπούς;

Τέλος τώρα το σενάριο. Πάμε στην πραγματικότητα. Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, έπαιξε τον Μεχμέτ Αλί στην Αλβανία. Σκοτώθηκε ανταλλάσσοντας πυροβολισμούς με αλβανούς αστυνομικούς. Οι εκπρόσωποι του «Νόμος και Τάξη» στην Αλβανία, σταθεροί στις πρακτικές των Αλβανών Αδώνηδων και Κυριάκων, επέβαλαν την τάξη. Δεν αμφιβάλω πως μπορεί να έστησαν κιόλας κομμάτια όσων είπαν ότι συνέβησαν (το συνηθίζουν οι αντιδημοκρατικές δομές της αστυνομίας) αλλά αυτό δεν αλλάζει το ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Κατσίφας.

Στο φαντασιακό του ο ίδιος, μπορεί να ήταν ο Μεγαλέξανδρος, ο Ράμπο της Ελλάδας, οραματιστής της Κόκκινης Μηλιάς ή των πράσινων άλογων, αλλά πατριώτης δεν ήταν. Οι πατριώτες δεν κυκλοφορούν με όπλα ούτε στη χώρα τους ούτε σε άλλες χώρες, δεν μισούν τους άλλους, δεν βάζουν σε κίνδυνο τις σχέσεις της χώρας που αγαπούν με άλλες χώρες. Οι πατριώτες δεν είναι κατά φαντασία πολέμαρχοι και λάτρεις του αίματος (του δικού τους ανώτερου ή αυτού που θέλουν να χύσουν) αλλά της ζωής που θέλουν με επιμονή να κάνουν καλύτερη. Αν χρειαστεί να πολεμήσουν θα το κάνουν αλλά ξέρουν πως ο πόλεμος δεν είναι λύτρωση για τη χώρα αλλά καταστροφή.

Ο Κατσίφας, ήταν οπαδός της ΜΑΒΗ, μιας οργάνωσης που το 1994, είχε εισβάλει σε φυλάκιο της Αλβανικής Επισκοπής και αφού σκότωσε τους φαντάρους πήρε τα όπλα τους και τα φωτογράφισε με τη σημαία της Βορείου Ηπείρου. Μέλη της πιάστηκαν λίγο αργότερα , δικάστηκαν και έπεσαν στα μαλακά, ενώ ένας από αυτούς είχε χρησιμοποιήσει ως άλλοθι την παρουσία του σε εκδήλωση του Εθνικού Μετώπου του Μάκη Βορίδη.

Σκοτάδι και έρεβος, βρωμιά και πρακτοροδουλειές με μοναδικό στόχο την αποσταθεροποίηση της χώρας. Η πρόσφατη απέλαση ρώσων διπλωματών οι οποίοι πλήρωναν έλληνες “πατριώτες” να κάνουν συλλαλητήρια για το Μακεδονικό ώστε να μην υπογραφεί ποτέ συμφωνία με την ΠΓΔΜ προς όφελος της Ρωσίας, δείχνει πόσο δυσδιάκριτα είναι τα όρια μεταξύ πατριωτισμού βαρέος τύπου και ύποπτης δραστηριότητας.

Παρόλο που όλα αυτά ήταν φως φανάρι για τη δράση του Κατσίφα, η ΝΔ δια του Αδώνηδος αλλά και του πάλαι ποτέ μετριοπαθούς Κουμουτσάκου, προτίμησε τα κεράκια στη μνήμη ενός πατριώτη. Τι είναι αυτό που τους κάνει να τον αναγνωρίζουν ως πατριώτη αντί για πράκτορα ή τρελό ή επικίνδυνο; Μα φυσικά η δική τους θεώρηση για τον πατριώτη.

Σε μια Ελλάδα που μετά τον πόλεμο οι μαυραγορίτες ονομάστηκαν πατριώτες και οι λαδέμποροι έγιναν Ελλαδέμποροι για να πατάξουν του Αριστερούς, ο πατριωτισμός πήρε την ερμηνεία που θέλανε. Ο πατριωτισμός έγινε η ιστορία των δικτατοριών και των διώξεων αντιπάλων και οι πατριώτες έμοιαζαν περισσότερο με τον Παττακό παρά με τον Άρη.

Αυτοί που σήμερα εντοπίζουν στο πρόσωπο του ομογενή έναν πατριώτη αλλά θα έβλεπαν στο πρόσωπο του Μεχμέτ Αλί έναν επικίνδυνο που πρέπει να τον πυροβολήσουμε είναι και υποκριτές και δειλοί. Δεν τους ενδιαφέρουν οι ζωές αλλά η προσωπική τους αφήγηση που τους θέλει καβαλάρηδες στα άλογα και καπεταναίους στα όπλα ενώ είναι φασαριτζήδες του καναπέ και συμπλεγματικοί με ανεξήγητο μίσος για τους άλλους.

Η προσπάθεια ηρωοποίησης του ομογενή δια της πλαγίας και σιωπηλής οδού γίνεται γιατί ντρέπονται να φωνάξουν όσα πιστεύουν μέσα τους. Πως θέλουν να διεκδικήσουμε ξένα εδάφη, να αλλάξουμε τα σύνορα, πως πιστεύουν πως έχουν μια αδερφή κουκλίτσα αληθινή που τη λένε Βόρειο Ήπειρο και την αγαπούν πολύ, πως κυρίως θέλουν πολιτική πελατεία μέσα από το πλήθος που ονειρεύεται παγκόσμιες συνωμοσίες και πολέμους, αλλά πάντα εκ του ασφαλούς. Ο συγκεκριμένος πατριωτισμός δεν στοιχίζει τίποτα. Ούτε να πληρώνεις φόρους, ούτε να μοχθείς, ούτε να αγαπάς. Αν ο μη γένοιτο στραβώσει το πράγμα και εξαιτίας κάποιου Κατσίφα γίνει κανένας πόλεμος, αυτοί δεν θα είναι παρόντες. Θα έχουν πάει στη νέα Μέση Ανατολή ή θα ανταλλάσσουν ένα τενεκέ λάδι με διαμέρισμα. Διότι όπως σωστά είχε πει ο Σάμιουελ Τζόνσον “ο πατριωτισμός είναι το έσχατο καταφύγιο των καθαρμάτων”.

ΥΓ: Η στάση τους δεν άλλαξε ούτε όταν αποκαλύφθηκε πως ο “ήρωάς” τους είχε συλληφθεί για εμπορία χασίς. Τώρα θα μου πείτε μερικά κιλά χασίς μπροστά σε 2,1 τόνους ηρωίνης δεν είναι τίποτα.

Πηγή: Κώστας Βαξεβάνης – “Κουτί της Πανδώρας”