Του Γ.Γ.
Δεν έχει νόημα τώρα να σχολιάσουμε το βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου με το οποίο αποφυλακίζεται ο Ριχάρδος και οι άλλοι εφτά συγκατηγορούμενοι του, που όλοι μαζί θησαύριζανεκμεταλλευόμενοι την μιζέρια και δυστυχία των λαϊκών στρωμάτων
Για την ταξική δικαιοσύνη υπάρχει ένα είδος ανθρώπων που τους αξίζει μια ιδιαίτερη “κατανόηση” και τους πέφτει “βαρύ” το να βρεθούν κρατούμενοι σε “σωφρονιστικά ιδρύματα”.
Είναι αυτή η κατηγορία ανθρώπων ‘τύπου” Ριχάρδου, των μπάτσων που συμμετείχαν στο λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου, του ρατσιστή της Λέσβου που έκανε δολοφονική επίθεση σε μετανάστη.
Αλλωστε οι φυλακές τους προορίζονται για νεολαίους που τυλίγουν οι μπάτσοι σε μια κόλλα χαρτί, όπως την περίπτωση που γράφαμε προηγουμένως, για φτωχές γυναίκες που πλαστογραφούν ένα απολυτήριο δημοτικού για να βρουν δουλειά σαν καθαρίστριες, για όσους/ες πέφτουν θύματα μπατσάδικων σκευωριών σαν την Ηριάννα.
Οσο για εκείνους που επιπλήττουν τέτοιες δικαστικές αποφάσεις θα επαναλάβω αυτό που έγραφα σε περασμένη ανάρτηση: Κάτω τα χέρια από τους λειτουργούς της Θέμιδας, “αναρχοάπλυτοι”!
Τελικά η δικαιοσύνη δεν είναι μόνο τυφλή. Σίγουρα για κάποιους έχει όλες τις αισθήσεις της. Για τους άλλους είναι εντελώς αναίσθητη