Υπάρχουν σελίδες της σύγχρονης ιστορίας που καίνε… Υπάρχουν γεγονότα που δεν γίνονται λαϊκό ανάγνωσμα ούτε εικονογραφούνται σε περιοδικά ποικίλης ύλης…
Υπάρχουν ταξικές συγκρούσεις όπου ήρωες είναι οι ίδιες οι λαϊκές μάζες και όχι «μυθικά» πρόσωπα…
Δεν είναι η επετειομανία της εποχής που μας αναγκάζει να σκύψουμε πάλι απάνω από τον Κόκκινο Δεκέμβρη του ’44. Είναι η θέλησή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για τη νικηφόρα επανάσταση που δεν θα χαθεί μέσα από νέες Βάρκιζες: γι’ αυτό είναι απαραίτητη η μάχη της μνήμης ενάντια στη λήθη, έγραφε ο αξέχαστος σύντροφος Τάσος Κατιντσάρος, σε ένα σχετικό κείμενο του.
«Ντρέπομαι, αληθινά ντρέπομαι για το ρόλο πού παίζει εδώ η Βρετανία, .. άλλη μια φορά ντρέπομαι, γιατί αυτό που συμβαίνει εδώ είναι κτηνώδες και σοκαριστικό. Είναι στίγμα για όλους μας…».
(Από γράμμα Άγγλου στρατιώτη στην Νταίηλυ Γουώρκερ 23/12/1944)
Επειδή πάντα την επικρατούσα ιστορία την γράφουν οι νικητές και σπεκουλάροντας στην ταξική παιδεία που δοξάζει εγκληματίες και καταδικάζει τα θύματα και κάποια σχετικά πρόσφατα ιστορικά γεγονότα αν δεν τα παραποιούν εντελώς, τα ρίχνουν στην αφάνεια το μπλοκ μας θα κάνει ένα μεγάλο αφιέρωμα στα «Δεκεμβριανά» του 1944.
Τα στοιχεία που θα παραθέσουμε τα αντλούμε από τα βιβλία: «Οι Ανατολικές Συνοικίες τον Δεκέμβρη του 1944» – έκδοση της 6ης Αχτίδας της Κ.Ο.Α του 1945, «Ο Δεκέμβρης του 44» του Νίκανδρου Κεπέση, «Δέκα χρόνια αγώνες 1935-1945», έκδοση της Κ.Ε του ΚΚΕ, 1945, «Κείμενα και αναμνήσεις από τον τραγικό Δεκέμβρη 1944», του Δημήτρη Γαρουφαλιά, «Γύρω απ’ το Δεκέμβρη» του Κώστα Καραγιώργη, Εκδόσεις ‘Νέα βιβλία’ 1945, και «Η έκθεση Σιάντου για τα Δεκεμβριανά», εκδόσεις ‘Γλάρος’ 1986.
Επίσης θα αναφέρουμε και δημοσιεύματα του “Ριζοσπάστη” της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου.
Το αφιέρωμα ολοκληρώνεται σε 13 κεφάλαια. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ
0 Comments