Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε πολύ άσχημη κατάσταση. Η υπερδύναμη εμφανίζεται αδύναμη μπροστά στον κορονοϊό , ενώ οι κεντρικές πολιτικές αποφάσεις φέρουν τη σφραγίδα του Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ ο οποίος αντιμετωπίζει την πανδημία πότε ως αναγκαίο κακό στην ζούγκλα της επιβίωσης, είτε ως κινέζικη πρόκληση. Την προηγούμενη εβδομάδα (7 Απριλίου) , ο Τραμπ έκανε μια πρωτοφανή ανάρτηση στο twitter,  με την οποία κατηγορεί τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) για …φιλοκινεζική πολιτική. 

«Για κάποιο λόγο, αν και χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τις ΗΠΑ, είναι όμως πολύ κινεζο-κεντρικός. Θα το εξετάσουμε αυτό. Ευτυχώς, απέρριψαν τις συστάσεις τους να κρατήσουμε ανοιχτά τα σύνορα στην Κίνα. Γιατί μας έδωσαν μια τόσο εσφαλμένη σύσταση;».

Πώς αλήθεια θα μπορούσαν οι υγειονομικές συστάσεις του ΠΟΥ να εμπεριέχουν φιλοκινεζική διάθεση;

Ο ιδιαίτερος τρόπος έκφρασης του Τραμπ που προσομοιάζει με επιθετική αφέλεια, υποκρύπτει μια πραγματικότητα την οποία φοβάται. Η Κίνα κατάφερε μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα , να καταστείλει την εξάπλωση του ιού στο εσωτερικό της και να επιβάλει διεθνώς τον αυστηρό τρόπο αντιμετώπισής του. Τη λογική της Κίνας, δεν ενστερνίστηκαν ούτε ο Τραμπ, ούτε ο Τζόνσον με αποτέλεσμα ΗΠΑ και Βρετανία να πληρώνουν με νεκρούς τη θεωρία της ανοσίας ή της ανοησίας της αγέλης. 

Δεν πρόκειται για την ήττα μιας αντίληψης που επικράτησε στα δύο ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, αλλά για την αποκάλυψη της αδυναμίας κυρίως της υπερδύναμης. Μετά την οικονομική της ανάδυση, η Κίνα, αποδεικνύεται διεθνώς ως υπερδύναμη και σε άλλα επίπεδα. Ο κεντρικός σχεδιασμός στην πανδημία και τα αποτελεσματικά μέτρα, επεκτείνουν τα συμπεράσματα πέραν της αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης. Ο μονοϋπερδυναμικός κόσμος, φαίνεται να ξαναγίνεται διπολικός, με την Κίνα στο προσκήνιο, έτοιμη να αλλάξει ή να προστατεύσει τον κόσμο. Ταυτόχρονα έχει το προνόμιο να διαχειριστεί το χρήμα που είναι έτοιμοι να διαθέσουν εκατομμυριούχοι όπως ο Τραμπ.

Στο νέο κόσμο των νέων συνθηκών που διαμορφώνεται, η Κίνα δεν είναι απλώς αυτάρκης, αλλά έτοιμη να βοηθήσει ή έστω να πουλήσει όσα διαθέτει στον κόσμο. Ισχυρό παράδειγμα , ισχυρότερο σίγουρα από των ΗΠΑ που μετράνε φέρετρα και αυτή τη φορά δεν μπορούν να δείξουν ένα ορατό εχθρό τον οποίο θα μπορούσαν τουλάχιστον να πυροβολήσουν επιτυχώς.

Πολιτικά προβλήματα περισσότερα από τα υγειονομικά

Η Ευρώπη από την άλλη πλευρά, για μια ακόμη φορά, αποδεικνύεται αδύναμη και ανίκανη να λειτουργήσει πάνω στις θεωρητικές τουλάχιστον βάσεις που συνθέτουν την ενοποίησή της. Στη μεγαλύτερη κρίση, με νεκρούς που συγκρίνονται με αυτούς του πολέμου, η Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργεί ως συνασπισμός κρατών διαφορετικών συμφερόντων. Ο Βορράς , με τη Γερμανία στο επίκεντρο , παρακολουθεί το Νότο να πενθεί και να καταστρέφεται. Οι σκέψεις και οι προτάσεις για κοινή αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που έρχεται, σκοντάφτει και πάλι στις θεωρίες της δημοσιονομικής σταθερότητας. Η Ε.Ε και τα όργανά της, αρνούνται να εγγυηθούν τη χρηματοδότηση των χωρών για να αντιμετωπίσουν την καταιγίδα που έρχεται. Οδηγούν τα κράτη στον ΕSM, την υπό αυστηρούς όρους δανειοδότηση και φυσικά στα μνημόνια. 

H Ελλάδα για μια ακόμη φορά παρακολουθεί όσα γίνονται, δεν αξιώνει, δεν απαιτεί μια άλλη Ευρωπαϊκή πολιτική αλληλεγγύης. Όπως χαρακτηριστικά και σκωπτικά έγραψε κάποιος χρήστης στο twitter, ο έλληνας Υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας έκανε δύο μεγάλες κινήσεις στην τηλεδιάσκεψη του Eurogroup: πάτησε μία φορά το «σύνδεση» στο laptop και μία φορά το «αποσύνδεση».

Μέσα στη νέα κρίση,  λύνονται θέματα πολιτικής με τον πιο κυνικό τρόπο. Χιλιάδες μικρά και μεγάλα συμβόλαια, αναθέσεων, πληρωμών, χρηματισμών εκτελούνται στο όνομα της πανδημίας. Η περίπτωση που αποκαλύπτει σήμερα το Documento είναι χαρακτηριστική. Ο Υπουργός Ανάπτυξης , Άδωνης Γεωργιάδης, με το Αναπτυξιακό του νομοσχέδιο που ψηφίστηκε εν μέσω πανδημίας , χρηματοδοτεί εταιρεία που χτίζει ξενοδοχείο κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Η συγκεκριμένη επένδυση κρίθηκε παράνομη από το ΣτΕ , το Νοέμβριο του 2019, με προεδρεύουσα μάλιστα τη νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου. Για μια ακόμη φορά επαναλαμβάνεται το κόλπο νομιμοποίησης του Mall (το νομιμοποίησε με τον ίδιο τρόπο λόγω Ολυμπιακών Αγώνων ο Βαγγέλης Βενιζέλος). Δείτε εδώ τι ακριβώς έκανε ο Άδωνης Γεωργιάδης.

Ο οποίος Άδωνης Γεωργιάδης αναρωτήθηκε τι τη θέλουμε τη ρευστότητα αυτή την περίοδο. Πόσο θα φάμε; Θα γίνουμε τριακόσια κιλά; Και το λέει ο Υπουργός που διαφήμιζε την εταιρεία του πριν λίγες μέρες στο διαδίκτυο, καλώντας τον κόσμο να καταβάλει πεντάευρω για να παρακολουθήσει “ιντερνετικά μαθήματα της Ελληνικής Αγωγής”. Εδώ το βίντεο με τον Υπουργό που φοβάται μήπως χοντρύνουμε.

Έρχεται μνημόνιο και καθεστώς

Φορώντας  μάσκα , αυτή τη φορά ιατρική, καταφθάνει νέο μνημόνιο. Προφανώς θα δημιουργηθεί  επικοινωνιακά το έδαφος της αναγκαιότητας και θα πληρωθούν όσοι θα επιχειρήσουν να μας πείσουν πως είναι αναγκαίο. Σκοπός του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι να πάει το Φθινόπωρο σε εκλογές με το μανδύα του στρατηγού της πανδημίας. Προσδοκώντας να ανανεώσει τη θητεία του σχεδιάζει τη δημιουργία ενός καθεστώτος. Σας παραθέτω κάτι που γράφω στη σημερινό  Editorial από το Documento:

«Στους μήνες της διακυβέρνησής του, ο Μητσοτάκης συνεχίζει να χρησιμοποιεί την μιντιακή υπεροπλία του για να πολιτεύεται. Προσέξτε όμως, δεν υποκαθιστά απλώς την επικοινωνία με την πολιτική, ώστε να προσμένει κάποιος πως η πολιτική θα τον εκδικηθεί και θα τον ξεβράσει στα ρηχά νερά της εικόνας. Ταυτόχρονα ο Μητσοτάκης δημιουργεί καθεστώς,  επιχειρεί να δημιουργήσει ένα υβρίδιο Δημοκρατίας στο οποίο διασταυρώνεται η καθεστωτική αντίληψη με τυπικές διαδικασίες κοινοβουλευτισμού. 

Πολύ πριν την πανδημία, ο Μητσοτάκης θεσμοθέτησε τον νεομητσοτακισμό, με ένα κυβερνητικό σχήμα στο οποίο υπουργοί και εκλεγμένοι αντιπρόσωποι έπαιρναν εντολές από την Αγία Οικογένεια και έναν πυρήνα Σημητικών νεοδεξιών. Ο πυρήνας αυτός της εξουσίας εμπλουτίστηκε με στοιχεία ελιτισμού και αλαζονείας , προσωπικής έπαρσης και οικογενειακής επιβολής. Εν ολίγοις οι Έλληνες δεν ψήφισαν το Μητσοτάκη για πρωθυπουργό, αλλά έδωσαν άδεια να δημιουργηθεί ένα νέο παλάτι με σύγχρονες Φρειδερίκες και αυλικούς.

Θεωρητικά , η πανδημία έπρεπε να γκρεμίσει το οικοδόμημα του νεομητσοτακισμού. Η ιστορία και η πολιτική όμως δεν είναι μια γραμμική σχέση του πολίτη με το πρόβλημα. Η διεθνής συγκυρία και κυρίως ο φόβος, δίνουν τη δυνατότητα στο Μητσοτάκη να βαθύνει το καθεστώς του. Φυσικά χρησιμοποιεί και πάλι την επικοινωνία και τα Μέσα Ενημέρωσης.

Το δρόμο δε τον ανακάλυψε ο Μητσοτάκης. Τον άνοιξε το Σαμαροβενιζελικό σύστημα την περίοδο της κρίσης. Οι άνθρωποι κινδυνεύουν, φτωχοποιούνται, οι κοινωνίες καταστρέφονται αλλά υπάρχουν σωτήρες και Μωυσήδες έτοιμοι να περιγράψουν τον εαυτό τους ως τη μοναδική λύση. Σκοπός είναι να μην φτάσει ποτέ «στη μάζα» η πραγματικότητα, αλλά να υποκατασταθεί από ένα αφήγημα. 

Η πρακτική αυτή έχει κανόνες, οι οποίοι δεν περιγράφονται ούτε από το Σύνταγμα ούτε από τη Βουλή, αλλά από τους άγραφες διαστάσεις της εξαγοράς και της εξαπάτησης.

Αρχικώς πληρώνονται όσοι οφείλουν να μετατρέψουν το αφήγημα σε πραγματική ιστορία. Τα Μέσα Ενημέρωσης δηλαδή. Αφού πληρωθούν, δημιουργούνται τα πρόσωπα λατρείας. Στη συγκεκριμένη περίοδο πέρα από τον Μωυσή-Μητσοτάκη, τέτοια πρόσωπα είναι οι χειριστές της υγειονομικής κρίσης. Παρουσιάστριες του ντεκαπάζ, δημοσιογράφοι της πουδραρισμένης αντικειμενικότητας, δημοσιολόγοι της αρπαχτής, συνομολογούν όλοι, πως τέτοια πορεία προς την επιτυχία δεν έχουν ξαναδεί. Και άμα αυτό το ομολογεί η Μενεγάκη τύφλα να έχει ο Γιάννης Λούλης και οι αναλυτές.

Ταυτόχρονα ενοχοποιούνται όσοι τολμούν να εκφράσουν άποψη ή αμφισβήτηση. 

Σκοπός του Μητσοτάκη δεν είναι η παραμονή στην εξουσία μέσα από την εικόνα επιτυχίας ώστε να πάει σε εκλογές πριν ξεσπάσει η οικονομική πανδημία που έρχεται. Σκοπός του είναι να βαθύνει το καθεστώς, τώρα που ο κόσμος είναι φοβισμένος και ανεκτικός. 

Την ώρα που ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης , δίνει συνέντευξη Τύπου για την αντιμετώπιση της πανδημίας,  τα κανάλια δείχνουν τις τρίχες του Πέτσα. Οι υπουργοί μοιράζουν εκατομμύρια σε ημέτερους. Δεν είναι τυχαίο πως η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν εφαρμόζει οριζόντια μέτρα προς τους κλάδους που θίγονται, αλλά η κυβέρνηση δημιουργεί νόμους που προβλέπουν μεσάζοντες. Μεσάζοντας για τη διαφήμιση στα ΜΜΕ, μεσάζοντες και οι ιδιοκτήτες ΚΕΚ για το μοίρασμα στους επιστήμονες ενός ποσού μέσω voucher . Ας πάρουμε για παράδειγμα τους δικηγόρους και τους πολιτικούς μηχανικούς της χώρας. Όλοι τους είναι καταγεγραμμένοι σε μητρώα Συλλόγων και Επιμελητηρίων. Γιατί δεν τους δίνεται οριζόντα ενίσχυση; Σε όλα θεσμοθετούνται  διόδια και ενδιάμεσοι των κυβερνητικών επιλογών. Φαντάζομαι κάποια στιγμή θα ανακαλύψουμε πως ήταν και εισπράκτορες.

Η Ελλάδα είναι επίσης η μοναδική χώρα που αντί να επιδοτεί τις επιχειρήσεις για να διατηρούν την εργασία, τις επιδοτεί για να θέσουν σε αναστολή εργασίας εργαζόμενους.

Οι ελληνικές πρωτοτυπίες, δεν είναι αστοχίες και λάθος πολιτικής. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καθιερώνει και ενισχύει , επ ευκαιρία του ιού, το καθεστώς του υιού  του πατέρα του. 

Ο Μητσοτακισμός βάζει σε αναστολή λειτουργίες της Δημοκρατίας και προετοιμάζει την επόμενη μέρα με όρους ξεκαθαρίσματος λογαριασμών και Φαμίλιας”

Θα σας αφήσω. Ενώ βρισκόμαστε αυτοβούλως φυλακισμένοι, έφυγε ο Περικλής Κοροβέσης. Ένα σύμβολο του αντιχουντικού αγώνα. Στο βιβλίο του «Ανθρωποφύλακες» μιλάει για τις φυλακές εκείνες που επιχείρησαν να γονατίσουν τον άνθρωπο και τις ιδέες. Τον αποχαιρετώ τον Περικλή με την αφήγηση του Μάκη Νοδάρου.

Πηγή: Κώστας Βαξεβάνης – Documento