Ο κύριος Τσιόρδας στην αποχαιρετιστήρια σημερινή του τελευταία ενημέρωση για την επιδημία εξ αιτίας του κορωναϊού, ανέφερε ένα παράδοξο στοιχείο, προκειμένου να αιτιολογήσει το lock down ως τη μοναδική επιλογή που είχε η χώρα για να τα καταφέρει, όπως τα κατάφερε.
Είπε, ότι εάν δεν είχαν ληφθεί τα μέτρα του καθολικού lock down, υπολογίζεται με βάση μια μελέτη, ότι οι θάνατοι θα έφθαναν ακόμη και με έναν δείκτη θνητότητας 0,55% στους 13.650 περίπου.

Αντιπαρέρχομαι του γεγονότος, ότι η σύγκριση με ή χωρίς καθόλου μέτρα είναι εντελώς ανεδαφική, διότι η πρώτη περίπτωση αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα, ενώ η δεύτερη σε εντελώς υποθετικά, και του γεγονότος επίσης ότι εκείνο που εξ αρχής κρίνονταν δεν ήταν η λήψη μέτρων απέναντι στο πανδημικό φαινόμενο, αλλά το είδος, η ποιότητα, η έκταση και η διάρκειά τους.

Ωστόσο, δεν θα αμφισβητήσω το ποσοστό της θνητότητας, το οποίο φαίνεται να είναι κοντά στην πραγματικότητα, με τον τρόπο που υπολογίσθηκαν οι θάνατοι «με» και «από» covid, με συνέπεια την υπερ-εκτίμησή τους, κατά παρελθούσα ομολογία του ιδίου. Όμως ο αριθμός των θανάτων που τυχόν θα συνέβαιναν κατά τον κ. Τσιόρδα, εάν δεν ελαμβάνοντο μέτρα, είναι εντυπωσιακός και προκαλεί τρόμο μόνο να σκεφτεί κανείς, ότι υπήρχε τέτοιος μέγας κίνδυνος που τον γλυτώσαμε μόνον και μόνον επειδή έγινε το lock down, που πρότεινε η επιτροπή του και επέβαλε η κυβέρνηση.

Έτσι, εάν κάνουμε έναν απλό υπολογισμό με την απλή μέθοδο των τριών στα στοιχεία που έδωσε ο κ. Τσιόρδας, που σήμερα μας αποχαιρέτησε, τότε θα διαπιστώσουμε, ότι ο αριθμός αυτός θανάτων θα αντιστοιχούσε ούτε λίγο, ούτε πολύ, σε 2.500.000 πραγματικά κρούσματα, δηλαδή θα έπρεπε να είχε μολυνθεί από τον ιό περίπου το 25% του ελληνικού πληθυσμού.

Πώς και πότε θα μπορούσε να συμβεί αυτό, όταν παντού στον κόσμο, όπως και στις πλέον πληγείσες περιοχές, τα ποσοστά μόλυνσης του πληθυσμού δεν ξεπερνά πουθενά το 3 έως 5%, ενώ στην πραγματικότητα παντού είναι ακόμη πιο χαμηλά; Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ μεσοσταθμικά ο δείκτης, με βάση προσεγμένες σταθμίσεις, φαίνεται να είναι περίπου στο 1,75%. Αλλά, ας υποθέσουμε ότι είναι διπλάσιος.

Παρ’ όλα αυτά, στην Ισλανδία που δεν υπήρξε lock down, αλλά έγινε συστηματική ιχνηλάτηση με εκτεταμένα τεστ από την αρχή, το ποσοστό των μολυνθέντων δεν ξεπερνά το 0,53% του πληθυσμού, ενώ εκεί ουσιαστικά έχει τελειώσει εδώ και ημέρες η επιδημία, χωρίς κανένα νέο κρούσμα και κανέναν θάνατο.

Στη Σουηδία που η επιδημία βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και που επίσης εκεί δεν υπήρξε lock down, η συνολική μόλυνση του πληθυσμού δεν φαίνεται να ξεπερνά τους 160.000 Σουηδούς, δηλαδή περίπου το 1,60% του συνολικού πληθυσμού αυτής της χώρας, ενώ ο μεγάλος αριθμός θανάτων οφείλεται στα γηροκομεία και την εγκατάλειψη των ηλικιωμένων εκεί, όπως η ίδια η σουηδική κυβέρνηση ομολόγησε. Το ίδιο μάλιστα συνέβη με τους ηλικιωμένους και τα γηροκομεία, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο, στη βόρειο Ιταλία, στη Γαλλία, την Ισπανία, το Βέλγιο, το Ην. Βασίλειο και στη Νέα Υόρκη.

Όμως ακόμη κι εκεί, στη βαριά πληγωμένη από την επιδημία Νέα Υόρκη, που διατηρεί την παγκόσμια πρωτιά σε κρούσματα και σε θανάτους, δεν φαίνεται το ποσοστό εξάπλωσης της επιδημίας να έχει ξεπεράσει το 9 – 10%, με βάση τα τεστ που έχουν διενεργηθεί και τα γενικότερα στοιχεία της εξέλιξης της επιδημίας εκεί.

Εάν η αναφορά του κυρίου Τσιόρδα, που εξακολουθεί να αγνοεί τα επί μέρους χαρακτηριστικά κάθε χώρας και περιοχής, και την επικινδυνότητα μόλυνσης και τη θνητότητα με βάση και αυτά, δεν είχε σκοπό να δικαιολογήσει τα σκληρά μέτρα δια της τρομολαγνείας, θα πρέπει αυτός και η επιτροπή του να αναθεωρήσουν άμεσα τα μαθηματικά τους μοντέλα και τους αλγόριθμους που χρησιμοποιούν, διότι η ανακρίβειά τους βγάζει μάτι!

Τρέμω στην ιδέα, ότι με «χαλασμένα» τέτοια μοντέλα έγινε όλο αυτό που έγινε και οδηγήθηκε η κοινωνία και η οικονομία στην καταβαράθρωση που ακόμη δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ούτε κατ’ ελάχιστον.

Πηγή: Όθωνας Κουμαρέλλας – f/b