Για την Μάχη της Ηλεκτρικής στο Κερατσίνι, που έγινε σαν σήμερα στις 13 Οκτώβρη 1944 γράψαμε σε περασμένη ανάρτησή μας.
Εδώ θα κάνουμε αναφορά σε έναν αγωνιστή που πήρε μέρος σ’ αυτή τη μεγάλη μάχη για την διάσωση της Ηλεκτρικής Εταιρείας στον Πειραιά, την οποία ήθελαν να ανατινάξουν οι υποχωρούντες Γερμανοί.
Αναφερόμαστε στον Νίκο Γόδα, τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού και Λοχαγό στον 5ο επίλεκτο λόχο Κοκκινιάς του Ε.Λ.Α.Σ.
Ο Νίκος Γόδας ανήκει σε εκείνες τις περιπτώσεις ανθρώπων που με το παράδειγμα της θυσίας τους μετατρέπονται σε συμβολικές μορφές. Για την αντιστασιακή του δράση αναφερόμαστε αναλυτικά στην παραπομπή που παραθέτουμε στο τέλος της ανάρτησης, απ’ όπου και αντιγράφουμε:
… Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας κατεβαίνει στον Πειραιά όπου μετά από λίγο συλλαμβάνεται με την υπόδειξη ενός χαφιέ. Σε μια στημένη δίκη με μάρτυρες δωσίλογους συνεργάτες των Γερμανών ο Γόδας καταδικάζεται σε θάνατο.
Μεταφέρεται στις φυλακές της Κέρκυρας. Ο σύντροφος και συγκρατούμενός του Σταμάτης Σκούρτης τον θυμάται μαζί με άλλους ποδοσφαιράκηδες μελλοθάνατους να αποσύρονται όποτε το ραδιόφωνο μετέδιδε κάποιον αγώνα και να μουντζώνουν και να χειρονομούν!
Και ως την τελευταία στιγμή έκαναν σχέδια πως θα παρατάξουν την ομάδα της φυλακής στο επόμενο παιχνίδι.
Ο Γόδας δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας και έτσι η τύχη του ήταν προδιαγεγραμμένη.
Στο τελευταίο γράμμα προς τους δικούς του έγραψε: «πεθαίνω για την πατρίδα και τα ιδανικά μου». Το ποια ήταν αυτά τα ιδανικά το μαρτυρούν πέρα απ’ τη δράση του, τα ίδια του τα λόγια τη στιγμή που τον έπαιρναν για να τον εκτελέσουν: –«Νενικήκαμεν. Ζήτω οι ολυμπιονίκες του σοσιαλισμού».
Την ίδια στιγμή οι συγκροτούμενοι του τραγουδούσαν τον ύμνο της Διεθνούς.
Τελευταία επιθυμία του ήταν να τον εκτελέσουν με τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας! Όπως και έγινε!
0 Comments