H εικόνα των μαθητών στο σχολείο της Νέας Φιλαδέλφειας, που έστησαν… γέφυρα με θρανία για να βγουν από το πλημμυρισμένο σχολείο, έγινε viral όπως λένε στη γλώσσα του Ιντερνετ. Ομως δεν ήταν μόνον αυτό το σχολείο. Δεκάδες ακόμα σχολεία πλημμύρισαν και οι γονείς έτρεχαν αλλόφρονες να πάρουν τα παιδιά τους. Τα νηπιαγωγεία που ο Μπακογιάννης έστησε σε κοντέινερ μετατράπηκαν σε παγίδες για τα παιδάκια. Οι αυλές κατακλυσμένες από νερά, γιατί κατασκευάστηκαν αρπακολλατζίδικα, χωρίς τον απαραίτητο μηχανισμό αποστράγγισης (ρύσεις, φρεάτια, σωλήνες απορροής). Και τα κοντέινερ να μπάζουν από παντού, καθώς στέγαστρο σε πόρτα ή παράθυρο δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Κάθονταν οι δάσκαλοι και οι δασκάλες με τα νήπια κλειδαμπαρωμένοι και περίμεναν πότε θα καταφέρει να φτάσει ο γινιός ή ο παππούς με τη γιαγιά να πάρουν το παιδάκι στο σπίτι.

Τα σχολειά έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους εδώ και χρόνια. Γίνονται μόνο μπαλώματα που ανατίθενται σε εργολάβους, οι οποίοι κοιτάζουν να βγάλουν και από τη μύγα ξύγκι. Και βέβαια, οι εργολάβοι δε θα τρέξουν όπου παρουσιαστεί πρόβλημα, όπως θα έκανε μια σωστά στελεχωμένη τεχνική υπηρεσία του δήμου.

Μήπως, όμως, ήταν καλύτερη η κατάσταση στα πανεπιστήμια; Πλημμύρισε η Καλών Τεχνών στην Πειραιώς. Το προαύλιο του Γεωπονικού στην Ιερά Οδό μετατράπηκε σε πισίνα και οι φοιτητές πηδούσαν από τα κάγκελα για να φύγουν, διότι η κεντρική έξοδος ήταν αδιάβατη. Πλημμύρισαν αμφιθέατρα σε σχολές του ΕΚΠΑ, ενώ στο Πάντειο μπήκαν νερά στη βιβλιοθήκη! Σε πισίνα μετατράπηκε και ο κεντρικός διάδρομος στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Κεντρικές οδικές αρτηρίες της πρωτεύουσας («Αθήνα διαμαντόπετρα στης Γης το δαχτυλίδι»!) έγιναν αδιάβατες. Πέτρου Ράλλη, Χαμοστέρνας, Ποσειδώνος, Λιοσίων, Βουλιαγμένης, Κηφισίας μετατράπηκαν σε λίμνες που άδειαζαν τα νερά σε μικρότερους δρόμους. Φτάσαμε στο σημείο να δούμε επιβάτες αστικού λεωφορείου που κόλλησε στην Ποσειδώνος, στο ύψος του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», να βγαίνουν πιασμένοι χέρι-χέρι (λες και χόρευαν το χορό του Ζαλόγγου), βουτηγμένοι μέχρι τη μέση στο λασπόνερο.

Το ρεύμα κόπηκε σε μεγάλες περιοχές: Καλλιθέα, Κεραμεικός, Ρέντης, Παγκράτι και γύρω περιοχές (εκεί «έπεσε» υποσταθμός της ΔΕΗ).

Ποια «ακραία καιρικά φαινόμενα»; Μια δυνατή βροχή ήταν, που κράτησε μερικές ώρες. Κι ευτυχώς που δεν ήταν συνεχής αλλά διακοπτόμενη και προλάβαινε να εκτονωθεί κάπως το νερό που πλημμύριζε.

Αυτά δεν έγιναν κάπου που πλημμύρισε χείμαρρος που είχαν δεκαετίες να καθαρίσουν (όπως στην Κέρκυρα, στην Ιθάκη, στην Κεφαλονιά). Δεν έγιναν στις περιοχές των καμένων δασών, όπου οι κάτοικοι βιώνουν ένα δεύτερο δράμα μετά απ’ αυτό των καταστροφικών πυρκαγιών του καλοκαιριού (η Εύβοια θρηνεί ήδη τον πρώτο νεκρό από τις φετινές πλημμύρες). Εγιναν στην πρωτεύουσα της χώρας, μέσα στον πιο πυκνό αστικό ιστό. Πλημμύρισε ακόμα και το καμάρι τους, η «αθηναϊκή ριβιέρα» (τρομάρα τους).

Χρειάζεται να πούμε γιατί συνέβη αυτό; Για τον ίδιο λόγο που έχει συμβεί και άλλες φορές, μόλις ρίξει λίγο παραπάνω νερό. Εχουν κατασκευάσει όλες τις μεγάλες οδικές αρτηρίες χωρίς αντιπλημμυρικά έργα (διότι αυτά δεν είναι «επιλέξιμα»!). Η λεωφόρος Κηφισσού και οι παράδρομοί της δεν έχουν δίκτυο αποχέτευσης ομβρίων και φυσικά δε διαθέτουν ούτε ένα φρεάτιο. Το έδειχναν στα κανάλια οι κάτοικοι του Κολωνού, όπου κατέληξαν τα νερά.

Εχουν να καθαρίσουν τα υπάρχοντα φρεάτια ποιος ξέρει από πότε, ενώ θα έπρεπε να τα καθαρίζουν κάθε χρόνο τον Σεπτέμβρη, αφού είναι γνωστό ότι τον Οκτώβρη αρχίζουν οι βροχές στη χώρα μας. Φραγμένες με σκουπίδια οι σχάρες και μισογεμάτα από χώμα και άλλα φερτά υλικά τα φρεάτια, πώς να στείλουν το νερό στους αγωγούς ακόμα κι εκεί που υπάρχουν; Η δυνατότητα αποχέτευσης πέφτει κατακόρυφα και η πλημμύρα είναι ζήτημα λίγου χρόνου.

Τώρα τα ρίχνουν ο ένας στον άλλο: η κυβέρνηση στην Περιφέρεια, ο Πατούλης στους δημάρχους, αυτοί στην κυβέρνηση που δεν τους δίνει κονδύλια. Πόσες φορές δεν το έχουμε παρακολουθήσει αυτό το αισχρό blame game; Τους φόρους ξέρουν να τους μαζεύουν όλοι αυτοί οι πόλοι της ενιαίας αστικής εξουσίας. Μόνο που τους προορίζουν για τους ιμπεριαλιστές δανειστές, για τους καπιταλιστές που κάνουν επενδύσεις (ή «επενδύσεις»), για τους «ημέτερους» εργολάβους του άρπα-κόλλα, για τους κάθε είδους αεριτζήδες και μιζαδόρους. Γι’ αυτό και δεν κάνουν ούτε τα στοιχειώδη έργα υποδομής. Ηταν στραβό το κλήμα (δεκαετίες τώρα), το ‘φαγε και ο γάιδαρος των Μνημονίων.

Εχουμε, όμως, πλέον υπουργείο με το βαρύγδουπο τίτλο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. Και υπουργό μεταγραφέντα εκ της αλλοδαπής, ως εξπέρ στο αντικείμενο (οδοντίατρος έχει σπουδάσει, αλλά επιμένει να παριστάνει τον επιχειρησιακό, τρομάρα του).

Ο Στυλιανίδης, λοιπόν, ενόψει της κακοκαιρίας που την ονόμασαν «Μπάλλο», μας παρουσίασε με δικά του λόγια το «δόγμα της πολιτικής προστασίας», που πρωτοπαρουσιάστηκε το καλοκαίρι με τις πυρκαγιές. Τότε έλεγαν: «Ας καεί το σύμπαν, φτάνει να μην έχουμε νεκρούς». Τώρα είπαν: «Ας πλημμυρίσει το σύμπαν, φτάνει να μην έχουμε νεκρούς»!

Στο πλαίσιο αυτού του δόγματος, προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε και τη σημασία της λέξης «πρόληψη» στην ελληνική γλώσσα. Πρόληψη σημαίνει να μην επιτρέψεις σε ένα φυσικό φαινόμενο να προκαλέσει καταστροφές. Να κάνεις το μέγιστο σ’ αυτή την κατεύθυνση, αξιοποιώντας τα σύγχρονα επιστημονικά και τεχνικά μέσα που είναι πάρα πολλά σε σχέση με το παρελθόν. Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, όμως, πρόληψη σημαίνει να μην υπάρξουν νεκροί κι ας καταστραφεί το σύμπαν από φυσικά φαινόμενα απολύτως αντιμετωπίσιμα.

Οχι, δεν είναι η αξία της ανθρώπινης ζωής που τους ενδιαφέρει. Η επικοινωνιακή εικόνα τους είναι που τους καίει.

«Θα επιχειρήσουμε με όσες δυνάμεις διαθέτουμε, να δράσουμε προληπτικά», δήλωσε την Τετάρτη ο Στυλιανίδης (η έμφαση του Δελτίου Τύπου του υπουργείου του). Τι είδους προληπτική δράση μπορείς να κάνεις την παραμονή μιας έντονης βροχής; Η προληπτική δράση θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί και όχι να ανακοινώνεται σε μέλλοντα χρόνο («θα προσπαθήσουμε»). Θα έπρεπε να έχουν ήδη δρομολογηθεί (αν όχι να έχουν ολοκληρωθεί) τα απαραίτητα αντιπλημμυρικά έργα. Θα έπρεπε να έχει γίνει τουλάχιστον το στοιχειώδες: να καθαριστούν τα φρεάτια, ώστε να αυξηθεί η δυνατότητα απορροής των ομβρίων.

Αλλο εννοούσε ο Στυλιανίδης, διαστρέφοντας πλήρως την έννοια της πρόληψης (όπως είχαν κάνει οι προκάτοχοί του και την περίοδο των δασικών πυρκαγιών). Εννοούσε να ενημερώσουν οι δήμαρχοι τους κατοίκους σε επικίνδυνες περιοχές «να αποφύγουν υπόγειους και ισόγειους χώρους, ιδίως κατά τη διάρκεια της νύχτας» και να είναι έτοιμο το 112 να στέλνει «προειδοποιητικά μηνύματα προς τους κατοίκους ανά περιοχή»!

Και ξεφτίλισαν ακόμα και το 112, από το οποίο έστελαν μηνύματα ό,τι να ‘ναι σε όποιους να ‘ναι. Επαιρναν μήνυμα οι κάτοικοι της Αθήνας «μην κυκλοφορείτε άσκοπα», λες και υπήρχε περίπτωση με τέτοιον καιρό να βγει κανένας βόλτα σε δρόμους-ποτάμια ή λες και τα πρωινά τις καθημερινές προσφέρονται για ρομαντικές περαντζάδες. Και πώς θα πήγαιναν και θα έφευγαν από τη δουλειά τους, ρε καραγκιόζηδες; Πώς θα πήγαιναν να πάρουν τα παιδιά τους από τα σχολεία, όπου τους καλούσαν απεγνωσμένα οι δάσκαλοι γιατί το σχολείο είχε πλημμυρίσει; Μπήκε ο κόσμος έντρομος στ’ αυτοκίνητα, μποτιλιαρίστηκαν οι δρόμοι, δεν κουνιόταν τίποτα, μεγάλωσαν οι κίνδυνοι, φούντωσαν οι αγωνίες για τα παιδιά που έπρεπε οπωσδήποτε να τα μαζέψουν από το σχολείο. Ενα απέραντο μπάχαλο. Ενας ανείπωτος εξευτελισμός των ανθρώπων της δουλειάς. «Το 112 είναι σύμμαχός μας και παρακαλούμε τους πολίτες να ακολουθούν τις οδηγίες, γιατί για να πάρουμε την απόφαση να στείλουμε μήνυμα με το 112 σημαίνει ότι το έχουμε μελετήσει πάρα πολύ. Είναι προληπτικό μέτρο», δήλωσε ο Στυλιανίδης. Ούτε να φτύσεις δε αξίζει τον κόπο…

Κλειστείτε στα σπίτια σας, ήταν το σύνθημα και την επόμενη μέρα. Ποιοι να κλειστούν στα σπίτια; Οχι, βέβαια, αυτοί που εργάζονται (η συντριπτική πλειοψηφία δηλαδή). Κλειστά και τα σχολεία και οι βρεφονηπιακοί σταθμοί! Τελικά έβρεξε ελάχιστα, αλλά αυτοί είχαν προλάβει να κάνουν ανάστατη τη ζωή τόσων ανθρώπων, που έψαχναν να πάρουν άδεια από τη δουλειά ή να βρουν κάποιον συγγενή ν’ αφήσουν τα ανήλικα παιδιά. Το βιολί του, όμως, ο Στυλιανίδης: «Ολα αυτά τα μέτρα είναι προληπτικά. Δεν υπάρχει οτιδήποτε που να δικαιολογεί πανικό, αλλά όπως πάντα η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία»! Πρόληψη είναι να σου λένε «κλείσου μέσα» και όχι να έχουν φροντίσει να αποχετεύονται τα όμβρια ώστε να μην πλημμυρίζει ο τόπος! Ε, όχι, δε θ’ αλλάξουμε την έννοια των λέξεων, επειδή το θέλει ο κάθε καραγκιοζάκος.

Για μια ακόμη φορά αποδείχτηκε ότι το αστικό κράτος εγκληματεί κατ’ εξακολούθηση κατά των πολιτών του. Τίποτα πέραν αυτού.

ΥΓ. To αποκορύφωμα του κυβερνητικού εμπαιγμού ήρθε με το Δελτίο Τύπου που εξέδωσε πριν από λίγη ώρα το υπουργείο του Στυλιανίδη, με τίτλο: «Η Πολιτική Προστασία νέος πυλώνας στο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδας-ΗΠΑ»! Θα έχουν, λέει, «στενότερη συνεργασία μεταξύ των ομόλογων υπηρεσιών των δύο χωρών, ενώ συμφωνήθηκαν εκπαιδευτικές δράσεις στον τομέα της δασοπυρόσβεσης» (οι εμφάσεις στο Δελτίο Τύπου). Υπάρχει είδηση; Δεν είναι βέβαια η μπουρδολογία περί στενότερης συνεργασίας, αλλά ότι «προγραμματίζεται σε μεταγενέστερο χρόνο μετάβαση του κ. Στυλιανίδη στις ΗΠΑ για περαιτέρω επαφές». Για έναν δημοσιοσχεσίτη το ν’ ανοίγουν πόρτες σε μια ιμπεριαλιστική πρωτεύουσα (έστω και πόρτες υπηρεσιών) είναι το μείζον.