Στις 5 Ιούνη του 1975 δολοφονείται από τους Iταλούς μπάτσους εν ψυχρώ η 30χρονη επαναστάτρια κομμουνίστρια και ιδρυτικό των Ερυθρών Ταξιαρχιών, Μαργκερίτα (Μάρα) Καγκόλ.

Μια μέρα μετά την απαγωγή του βιομήχανου Βαλαρίνο Γκάντσια από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, ένα περιπολικό με 4 καραμπινιέρι, φτάνει στην αγροικία Σπιότα όπου η Μάρα Καγκόλ μαζί με έναν ακόμη σύντροφο της κρατούσαν τον Γκάντσια. Ακολούθησε ένοπλη σύρραξη κατά την οποία τραυματίστηκαν 3 Ιταλοί μπάτσοι, με τον έναν από αυτούς να καταλήγει ύστερα από μερικές μέρες στο νοσοκομείο. Στην ίδια συμπλοκή τραυματίζεται αρχικά στο χέρι η Μάρα Καγκόλ και στην συνέχεια δολοφονείται από καραμπινιέρε.

Μια μέρα μετά, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες έβγαλαν προκήρυξη, την οποία συνέταξε ο ίδιος ο Ρενάτο Κούρτσιο!

“Έπεσε μαχόμενη η Μαργκερίτα Καγκόλ, εξέχουσα κομμουνίστρια και μέλος της Εκτελεστικής Ηγεσίας των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Η ζωή της κι ο θάνατός της αποτελούν παράδειγμα που κανείς μαχητής της ελευθερίας δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεχάσει. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να χυθούν δάκρυα για τους νεκρούς μας, όμως είμαστε υποχρεωμένοι να διδαχθούμε από την αφοσίωσή της, τη συνέπεια, το θάρρος και τον ηρωισμό της … Να τιμούμε όλοι οι επαναστάτες τη μνήμη της Μάρα Καγκόλ, στοχαζόμενοι πάνω στην πολιτική της διδαχή με τις επιλογές της και την ίδια της, τη ζωή! Ας απλωθούν χιλιάδες χέρια και να σηκώσουν το τουφέκι της. Εμείς ως τελευταίο αποχαιρετισμό, της λέμε: Μάρα, ένα λουλούδι άνθησε και οι Ερυθρές Ταξιαρχίες θα συνεχίσουν να καλλιεργούν τούτο το λεύτερο λουλούδι ως τη νίκη!”

Υ.Γ: Ένα πλήρες βιογραφικό κείμενο για τη ζωή και το θάνατο της Μάρας, αλλά και μια λεπτομερή αναφορά στις πολιτικές-ιστορικές συνθήκες γέννησης και ανάπτυξης της μαζικότερης και μακροβιότερης ένοπλης κομμουνιστικής Οργάνωσης του δυτικοευρωπαϊκού Αντάρτικου, περιλαμβάνεται στο βιβλίο της Πάολα Στατσόλι “Κι ας ήμαστε γυναίκες. Ιστορίες επαναστατριών.” (εκδόσεις Red n’ Noir, Αθήνα 2020).