Του Γ.  Γ.

Ηταν 2 Σεπτέμβρη  του  1944. Με πρόσχημα μια αντάρτικη επίθεση και τον θάνατο ενός γερμανού στρατιώτη, ναζιστικά στρατεύματα με την συμμετοχή 80 «Σουπεριτών» –Γερμανοντυμένοι Ελληνες που η βιαιότητα και η σαδιστική συμπεριφορά τους σε βάρος αμάχων συμπατριωτών τους έκανε του Κρητικούς να θεωρούν ακόμα και σήμερα  τον  χαρακτηρισμό «Σουμπερίτης» βαριά βρισιά, που δηλώνει τον υπάνθρωπο, το απόβρασμα, τον χυδαίο προδότη– δημιούργησαν την φρικαλεότητα με το ολοκαύτωμα στον Χοριάτη Θεσσαλονίκης. 
Γερμανοί και ντόπιοι συνεργάτες τους συγκεντρώνουν στην πλατεία του χωριού όσους κατοίκους δεν έφυγαν για να κρυφτούν, μετά από παρότρυνση του διορισμένου από τους Γερμανούς Προέδρου, και μετατρέπουν το χωριό σε σφαγείο, με θύματα τους κατοίκους του.

Είναι συγκλονιστικά τα όσα ακούμε στο βίντεο που παραθέτουμε. Μωρά παιδάκια τα πετούσαν σε τοίχους και τα σκότωναν, πυροβολούσαν δολοφονώντας γυναίκες και ηλικιωμένους. Οι «Σουμπερίτες» προβαίνουν σε τέτοιες κτηνωδίες που δεν τις χωράει ανθρώπινος νους. Ανάμεσα στα άλλα συλλαμβάνουν μια μάνα και την 20χρονη κόρη της.  Δένουνε την μητέρα σε ένα δέντρο και βιάζουνε το κορίτσι μπροστά στα μάτια της δύστυχης μάνας. Αφού ικανοποίησαν τα διεστραμμένα ένστικτα τους «παλουκώνουν» το κορίτσι και στην συνέχεια δολοφονούν και την μάνα που παρακολούθησε όλο το μαρτύριο της κόρης της.  Την ίδια τύχη είχαν και τα κορίτσια του παπά του χωριού. Τα κτήνη, οι «Σουμπερίτες», τα βίασαν μπροστά στα μάτια του πατέρα τους και στην συνέχεια τους έκαψαν όλους ζωντανούς. 
Οι έλληνες ένοπλοι δωσίλογοι ξεπερνούν σε βιαιότητα και αυτούς ακόμα, τους Γερμανούς κατακτητές.

Τα ελληνόφωνα καθάρματα χωρίζουν τους κατοίκους του χωριού σε δυο μεγάλες ομάδες. Την μια την οδηγούν στο σπίτι του Ευάγγελου Νταμπούδη που βρισκόταν στην πλατεία του χωριού και τους έκαψαν ζωντανούς ενώ όσους βρισκόταν μπροστά στο καφενείο της πλατείας τους έκλεισαν στο φούρνο του Στέφανου Γκουραμάνη. Τα τομάρια του Σούμπερ έκλεισαν τις πόρτες του φούρνου, σκόρπησαν εμπρηστική σκόνη και έβαλαν φωτιά. 

Σύμφωνα με μαρτυρίες επιζησάντων κατά την μεταφορά τους στο φούρνο του Γκουραμάνη ένας από τους άντρες του Σούμπερτ έπαιζε ένα χαρούμενο σκοπό στο βιολί. Αφού τους έκλεισαν στον φούρνο, οι άντρες του Σούμπερτ έστησαν ένα πολυβόλο και άρχισαν να τους πυροβολούν από ένα μικρό παραθυράκι της πόρτας. Κατόπιν έβαλαν φωτιά για να κάψουν ζωντανούς όσους δεν είχαν σκοτωθεί από τις ριπές του πολυβόλου  Μόνο δύο άνθρωποι κατάφεραν να γλυτώσουν από το φούρνο του Γκουραμάνη.

Συνολικά δολοφονήθηκαν φρικτά εκείνη την μέρα 146 κάτοικοι του Χορτιάτη, ανάμεσα τους 109 γυναίκες και κορίτσια και κάηκαν περίπου 300 σπίτια.

“Αυτοί δεν ήταν άνθρωποι, αυτοί ήταν τέρατα” ακούμε να μας λέει μια γυναίκα που τελικά επέζησε απ’ αυτό το ολοκαύτωμα προσποιούμενη ότι ήταν νεκρή.