Δεκάδες διαδηλωτές έχουν στήσει υπαίθριο κάμπινγκ έξω από το κτίριο του χρηματιστηρίου στο Άμστερνταμ.

Στο Άμστερνταμ το Σάββατο έγινε διαδήλωση με 4000 διαδηλωτές. Στη Χάγη 1.000 διαδηλωτές έσπασαν τον αστυνομικό κλοιό κι έκαναν κατάληψη στην κεντρική πλατεία μπροστά από τη Βουλή, μία σημαντική επιτυχία. Το πράγμα δείχνει πως θα προχωρήσει αφού οι διαδηλωτές στο Άμστερνταμ δεν υποχωρούν μπροστά από το χρηματιστήριο. Αγωνιστικοί χαιρετισμοί και καλή επιτυχία στην απεργία Τετάρτης-Πέμπτης μας έρχονται από την Ολλανδία:

Τα τελευταία δύο χρόνια, ο ελληνικός λαός έχει γίνει μάρτυρας των πιο σκληρών μέτρων λιτότητας από τότε που το ευρώ έγινε το κοινό ευρωπαϊκό μας νόμισμα. Η Ελλάδα ήταν το άπιστο παιδί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το πλήρωσε ακριβά. Το 2010 η ελληνική κυβέρνηση εφάρμοσε τα πρώτα μέτρα λιτότητας κάτω από τις επιταγές του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ. Συνέπεια των μέτρων αυτών είναι η εκτόξευση της ανεργίας στο 18% και ανάμεσα στους νέους στο 40%. Πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις ήρθαν αντιμέτωπες με την χρεοκοπία και σειρές απολύσεων εφαρμόστηκαν στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου μειώθηκαν έως και 500 ευρώ. Ένα χρόνο αργότερα, οι προβλέψεις του ΔΝΤ και της ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με το δημόσιο χρέος και έλλειμμα του προϋπολογισμού αποδείχθηκαν λανθασμένες. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το σχέδιο ήταν μια καθαρή αποτυχία.

Τον περασμένο Ιούνη, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι μαζεύτηκαν στην πλατεία Συντάγματος για να εκφράσουν την αντίθεση τους κατά του νέου δανείου που επιβλήθηκε ξανά από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ με την συγκατάθεση πάντα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η συμφωνία ήταν τερατώδης.  Σύμφωνα με την νεο- φιλελευθερη συνταγή, η Ελλάδα όχι μόνο πρέπει να ιδιωτικοποιήσει σειρά επιχειρήσεων του δημοσίου σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές και να καταργήσει την πλειοψηφία των κοινωνικών παροχών πρόνοιας αλλά και να χάσει την εθνική της κυριαρχία της, πράγμα που καθιστά επικίνδυνη για την ίδια την δημοκρατία συνταγματική παρέκκλιση. Οι Έλληνες εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να δεχτούν περικοπές μισθών ύψους έως και 40% και το σύστημα υγείας, κοινωνικής πρόνοιας και εκπαίδευσης θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί το συντομότερο δυνατόν. Ενώ ξεκάθαρα το αρχικό σχέδιο διάσωσης απέτυχε παταγωδώς, η συνταγή παρέμεινε η ίδια.

Εκείνη την περίοδο η αντίσταση του Ελληνικού λαού έφτασε την κορύφωση της. Παρ’ όλα αυτά η λεγόμενη ‘’σοσιαλιστική’’ κυβέρνηση Παπανδρέου απάντησε με μαζική αστυνομική καταστολή. Το κέντρο της Αθήνας για δύο μέρες μετατράπηκε σε εμπόλεμη ζώνη. Δεκάδες κόσμου τραυματίστηκε και η αστυνομία έκανε εκατοντάδες “προληπτικές” προσαγωγές. Τρομοκρατία είναι η μόνη λέξη που έρχεται στο μυαλό κάποιου όταν βλέπει εικόνες από εκείνες τις μέρες.

Παρ’ όλο που η ελληνική κυβέρνηση και οι Ευρωπαίοι ομόλογοι προσπάθησαν τα πάντα, οι Έλληνες εργαζόμενοι αντιστέκονται ακόμη. Για τις επόμενες δύο μέρες έχει ανακοινωθεί γενική απεργία από συνδικάτα και σωματεία του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.  Η γενική απεργία στρέφεται ενάντια στο νέο σχέδιο της κυβέρνησης είναι να απολύσει 30.000 εργαζόμενους του δημοσίου τομέα, να επιβάλει μεγαλύτερες περικοπές μισθών και να καταργήσει της συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Σε εποχές όπου ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα είναι 592 ευρώ και παραπάνω από 600 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν μεταφερθεί από την Ελληνική ελίτ σε τράπεζες της Ελβετίας, ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνής, Γιώργος Παπανδρέου θέλει να διαλύσει τον μοναδικό νόμιμο τρόπο των εργαζομένων να υπερασπίζονται τα εργασιακά τους δικαιώματα.

Εμείς, κάποιοι Έλληνες της Ολλανδίας θα θέλαμε να εκφράσουμε την βαθιά μας αλληλεγγύη σε όλο τον κόσμο που θα συμμετάσχει αύριο στην απεργία και να στείλουμε ένα μήνυμα σε όλους λέγοντας ότι θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να αναστρέψουμε την  τωρινή κατάσταση που επικρατεί τόσο στην Ελλάδα όσο και την Ευρώπη.

Γιατί πιστεύουμε πως η σημερινή κυβέρνηση μετά και τα γεγονότα στις 28 και 29 Ιουνίου έχει χάσει κάθε νομιμότητα να κυβερνά και να νομοθετεί.

Γιατί πιστεύουμε πως η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μετατραπεί σε ένα ολιγαρχικό καθεστώς με κυρίαρχο συμφέρον τους στόχους των τραπεζών, τις πολυεθνικές και μερικά λόμπυ.

Γιατί καθημερινά βλέπουμε τις οικογένειες μας και τους φίλους μας να αντιμετωπίζουν την φτώχεια και την καταναγκαστική μετανάστευση.

Γιατί και εμείς οι ίδιοι θα θέλαμε να γυρίσουμε πίσω στην πατρίδα μας και να ζήσουμε με αξιοπρέπεια.

Γιατί ολόκληρη η υφήλιος συγκλονίζεται από εξεγέρσεις καταπιεσμένων.