Μας εμφανίζουν σαν φανατικούς αιρετικούς κάποιας «ιδεολογικής καθαρότητας» και μας χρεώνουν μια δογματική προσκόλληση σε ένα παλιό, καλό ΚΚΕ, της δεκαετίας του ‘30. Λάθος πόρτα χτύπησαν. Εμείς μένουμε πιστοί κυρίως στο μέλλον, σε ένα Κομμουνιστικό Κόμμα στο ύψος των αναγκών της δεκαετίας του ‘90.

Από την πολυκύμαντη ιστορία του ΚΚΕ κρατάμε και εμπνεόμαστε από τις καλύτερες εκτινάξεις του που άνοιξαν νέους ορίζοντες στο λαϊκό μας κίνημα, στον ελληνικό πολιτισμό, τις νέες γενιές. Αλλά και θέλουμε να συμβάλουμε ώστε να τινάξει το αριστερό κίνημα από πάνω του τη σκόνη που κουβαλάει: τα στοιχεία του συμβιβασμού με τον παλιό κόσμο, τη διάλυση των ταξικών στόχων σε εθνικοενωτικές σούπες, την ατολμία τις στιγμές που παίζονται τα πάντα, τη θεωρητική φτώχεια και τις αντιδημοκρατικές πραχτικές. 

Ασφαλώς ούτε εμείς είμαστε αναμάρτητοι. Ούτε έχουμε απαλλαγεί από όλα αυτά, ούτε και είναι εύκολο. Τουλάχιστον, όμως, προσπαθούμε. Η διαφορά μας με την ηγεσία του ΚΚΕ δεν είναι αν χρειάζεται ανανέωση ή όχι η ΚΝΕ. Είναι το τι είδους ανανέωση θέλουμε.

Δυστυχώς, νομίζουμε ότι κρατάνε ό,τι πρέπει να απορρίψουν και απορρίπτουν ότι πρέπει να κρατήσουν. Η ΚΝΕ απορρίπτει κατηγορηματικά τη διάσπαση και το κυνήγι των μαγισσών.

Δίνουμε το ραντεβού μας με το καινούργιο, κρατώντας ότι πιο πολύτιμο απ΄ την παράδοσή μας! Σε αυτό το δρόμο, θά ΄ναι μαζί μας ο Μπελογιάννης, κι ο Μαλτέζος και η Βασιλακοπούλου. Θα είναι μαζί μας και τα πιο πρωτοπόρα στοιχεία της σύγχρονης εργατικής και σπουδάζουσας νεολαίας.

Κάναμε όλοι μαζί το πρώτο βήμα, χειραφετηθήκαμε από τον αστικό κόσμο και ταχθήκαμε στην ίδια πλευρά του λόφου, στην Αριστερά! Θα κάνουμε μαζί και τα υπόλοιπα, τα πιο δύσκολα: για να χειραφετηθεί η Αριστερά από ότι την καθηλώνει και την εμποδίζει να φτάσει στο τέλος, μέχρι να γίνουν πράξη τα σύγχρονα οράματα της σοσιαλιστικής κοινωνίας!

Αποσπάσματα από την ομιλία του Γ. Γράψα στη συγκέντρωση της ΚΝΕ στο Σπόρτινγκ στις 4 Οκτώβρη του 1989, την πρώτη μαζική συγκέντρωση της ΚΝΕ μετά τη διάσπαση.

Σφαγή σε ΚΚΕ και ΚΝΕ

Ο σχηματισμός κυβέρνησης ΝΔ – ΚΚΕ προκαλεί θύελλα αντιδράσεων στις τάξεις του ΚΚΕ. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Κώστας Κάππος αρνείται να ψηφίσει υπέρ της κυβέρνησης Τζαννετάκη. Ψηφίζει λευκό και δίνει στη δημοσιότητα δήλωσή του στις 5 Ιουλίου 1989, όπου, μεταξύ άλλων, τονίζει: «Είμαι αντίθετος στη συνεργασία του Συνασπισμού με τη ΝΔ… Πιστεύω ότι η συνεργασία αυτή είναι ολέθρια για το ΚΚΕ… Βεβαίως, είμαι κατά της συνεργασίας του Συνασπισμού και με το ΠΑΣΟΚ».

Δύο μέλη της Κεντρικής Επιτροπής (Κ.Ε.) του ΚΚΕ διαφοροποιούνται με δημόσια δήλωσή τους από την πολιτική της ηγεσίας του εκείνο τον Ιούλιο του 1989 (Κώστας Μπατίκας και Νίκος Κοτζιάς). Την ισχυρότερη αντίδραση όμως ο Χ. Φλωράκης τη συναντά από την ΚΝΕ. 

Με επικεφαλής τον γραμματέα της, Γιώργο Γράψα, η συντριπτική πλειοψηφία του Κεντρικού Συμβουλίου της αντιτάσσεται σθεναρά στη γραμμή συνεργασίας με τη Δεξιά. Η ρήξη ΚΚΕ – ΚΝΕ επισημοποιείται το βράδυ της 16ης Σεπτεμβρίου 1989, με την ομιλία του Γ. Γράψα στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ, στο Άλσος Βεΐκου, ενώπιον 40.000 μελών και οπαδών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.

Στις 21 Σεπτεμβρίου, η Κ.Ε. του ΚΚΕ αποφασίζει στο όνομα της κυβερνητικής συνεργασίας της με τη ΝΔ να θυσιάσει την… ΚΝΕ! Παραβιάζοντας ωμά κάθε καταστατική διαδικασία, αποφασίζει την καθαίρεση του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, τον διορισμό στη θέση τους εγκαθέτων της κομματικής ηγεσίας και τη νομιμοποίηση του «πραξικοπήματος» μέσω έκτακτου συνεδρίου-παρωδία της νεολαίας.

«Φυσικά και δεν θα υπακούσω!» δηλώνει ο Γιώργος Γράψας, αναφερόμενος στην απόφαση αυτή. Πολλές χιλιάδες μέλη του ΚΚΕ και κυρίως της ΚΝΕ απ’ όλη την Ελλάδα αποχωρούν ή διαγράφονται.