Είναι τραγικό το πώς έχει καταντήσει ο καπιταλισμός τους ανθρώπους. Το “εγώ” επικρατεί εξοβελίζοντας το “εμείς”. Κάποιοι από μας, όμως “δεν παραδεχθήκαμε την ήττα” για να θυμηθούμε τους στίχους του Μανόλη Αναγνωστάκη, επειδή ξέρουμε ότι κάποια στιγμή “έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη” όπως μας έγραφε ο Βολφ Μπήρμαν.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥΣ
Όταν αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στο Άδικο
Δείχνουν τα πληγωμένα τους πρόσωπα
Είναι η ανυπομονησία εκείνων που ήταν ασφαλείς
Μεγάλη.
Γιατί παραπονιέστε, ρωτάνε
Παλέψατε το Άδικο! Τώρα
Αυτό σας νίκησε: σωπάστε λοιπόν!
Όποιος αγωνίζεται, λένε, πρέπει να ξέρει να χάνει
Όποιος ψάχνει τον καυγά,
μπαίνει σε κίνδυνο
Όποιος συμπεριφέρεται βίαια
Δεν μπορεί να κατηγορεί τη βία.
Αχ, φίλοι, που είστε ασφαλείς
Γιατί τόσο εχθρικοί;
Εμείς είμαστε Οι εχθροί σας,
που είμαστε οι εχθροί του Άδικου;
Αν οι αγωνιστές ενάντια στο Άδικο νικηθούν
Το Άδικο πράγματι δεν έχει δίκαιο!!
Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
Είμαστε λίγοι
Αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται.
Μπέρτολτ Μπρέχτ
0 Comments