Συμπληρώθηκαν σήμερα 89 χρόνια από την ημέρα που ο Παναΐτ Ιστράτι άφησε την τελευταία του πνοή. (18/04/1935).
Αναφερόμαστε στον σπουδαίο αυτό Ρουμάνο, ελληνικής καταγωγής, (Παναγής Βαλσάμης το πραγματικό του όνομα), που στις μέρες μας, αν και έχει λίγο-πολύ σβηστεί από τη μνήμη του πολυάριθμου κοινού, δεν παύει να είναι ένας σπουδαίος συγγραφέας, τον οποίο, όταν ο Ρομαίν Ρολλάν τον παρουσίαζε το 1924 στο ευρωπαϊκό κοινό τον χαρακτήρισε ως τον “Μαξίμ Γκόργκι των Βαλκανίων”.
Στο παρακάτω αφιέρωμα που υπογράφει ο Δημήτρης Δαμασκηνός θα διαβάσετε αναλυτικά για τον μεγάλο αυτό συγγραφέα,
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ο Καζαντζάκης, ο Ιστράτι και ο Γληνός παραπέμφθηκαν σε δίκη, στις 3 Απρίλη του 1928 με την κατηγορία ότι σκόπευαν σε πρόκληση ταραχών, υπονόμευση και ανατροπή του καθεστώτος.
Στο απολογητικό του υπόμνημα Νίκος Καζαντζάκης και Παναΐτ Ιστράτι έγραφαν: Είμαστε ορθόδοξοι μαρξιστές, αλλά δυστυχώς δεν ανήκουμε ακόμη στο Κ.Κ.
Και διακήρυτταν ότι ήταν διανοούμενοι επαναστάτες, ανθρωπιστές, κήρυκες και εργάτες για τη δημιουργία ενός καλύτερου αύριο το οποίο θα διασφάλιζε στον άνθρωπο μια πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα. Και χαρακτήριζαν το πείραμα στη Σοβιετική Ρωσία ως μια ανθρωπιστική αναγέννηση, χαραυγή ενός δικαιότερου αύριο.
Στην κατηγορία ότι στοχεύουν στην ανατροπή του αστικού καθεστώτος, Καζαντζάκης και Ιστράτι απαντούσαν, με το υπόμνημα, “ναι, είμαστε ανατροπείς, όπως μας κατηγορούν. Για να ανατρέψουμε την τυραννία και την εκμετάλλευση των αδυνάτων από τις ισχυρούς. Δεν υπάρχει καμιά επανάσταση που να μην είχε βάση την αθλιότητα και τη δυστυχία. Πιστεύουμε στον αγώνα της εργατικής τάξης, η νίκη της οποίας θα έχει αποτέλεσμα την επικράτηση μιας νέας ηθικής και πνευματικής τάξης, όμοια της οποίας δεν αναφέρει έως τώρα η ιστορία”.
0 Comments