Του Γ. Γ
«Η ελληνική πολιτική είναι εξωτερική στην πιο απόλυτη κυριολεξία. Σχεδιάζεται πάντα εκτός Ελλάδας», έγραφε ο Βασίλης Ραφαηλίδης.
Συμπληρώνονται σήμερα 76 χρόνια απ’ την ημέρα που ηττηθήκαμε στρατιωτικά από την δουλοπρεπή ντόπια αστική τάξη, η οποία στηριγμένη στις βόμβες ναπάλ του Τρούμαν και τα δολάρια του Μάρσαλ, -αυτό επέβαλαν τότε τα γενικότερα γεωστρατηγικά συμφέροντα Βρετανών και Αμερικανών-, κατόρθωσε να δαμάσει το μεγαλείο ψυχής των μαχητών/ιων του ΔΣΕ.
Για το πόσο υποτελής και πόσο ξενοκίνητη ήταν η ντόπια αστική τάξη, στην διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, το διαπιστώνουμε και από τον παρακάτω διάλογος που ακούμε, ο οποίος αν και είναι από κινηματογραφική ταινία, ισχύει σχεδόν απόλυτα.
Με την ευκαιρία θέλω να επαναλάβω ένα προσωπικό μου βίωμα που το έχω ξαναγράφει, αλλά είναι από τις στιγμές που δεν μπορείς να ξεχάσεις.
Ο γέρος μου, -εδώ και αρκετά χρόνια, έχει γίνει μεζές στα σκουλήκια-, υπήρξε αντάρτης του ΕΛΑΣ. Κάποια στιγμή, συνελήφθη, δικάστηκε από στρατοδικείο της εποχής σε θάνατο και μετά από 7 χρόνια φυλακές και εξορίες, βρέθηκε ελεύθερος υπογράφοντας την γνωστή δήλωση «αποκηρύσσω τον κομμουνισμό και τας παραφυάδας αυτού…».
Ηταν πότης ο γέρος μου (Απ’ αυτόν πήρα κι εγώ). Πάντα, λοιπόν, πάνω στην φτιάξη του ήθελε να ακούσει το τραγούδι του Τζουανάκου «Σταλαγματιά, Σταλαγματιά».
Εγώ πιτσιρικάς τότε, ακούγοντας το συγκεκριμένο άσμα είχα υποθέσει ότι στο παρελθόν κάποια αισθηματική σχέση τον είχε σημαδέψει, τον πατέρα μου.
Πριν αρκετά χρόνια, ένα βράδυ κάναμε μια «ζωντανή» μεταμεσονύχτια εκπομπή στο διαδικτυακό μας ραδιοφωνικό σταθμό, εγώ μαζί με τον σύντροφο Βασίλη.
Το θέμα μας ήταν η ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, τα όσα επακολούθησαν στα πέτρινα χρόνια μετά τον εμφύλιο πόλεμο και πώς αυτό εκφράστηκε μέσα από τραγούδια δημοκρατικών δημιουργών, οι οποίοι μέσα από αλληγορικούς στίχους προσπάθησαν να τα προβάλουν στο ευρύτερο κοινό.
Εκεί έπαθα ένα ψιλοσόκ όταν σε κάποιο βιβλίο διάβασα ότι το τραγούδι “Σταλαγματιά -σταλαγματιά” γράφτηκε αμέσως μετά τον εμφύλιο.
Κυκλοφόρησε το 1950 και «υιοθετήθηκε» αμέσως από αρκετούς αγωνιστές που θεώρησαν ότι προδόθηκαν από την ηγεσία του ΚΚΕ μετά την συμφωνία της Βάρκιζας.
Τότε κατάλαβα γιατί ήταν το αγαπημένο τραγούδι του πατέρα μου, και έφτιαξα το παρακάτω βίντεο.
0 Comments