Πηγή: Στάθης Σταυρόπουλος – Δρόμος της Αριστεράς
“Μετά τα δραματικά γεγονότα στη Μεσοποταμία”, έλεγε ο ποιητής, δάγκωσε ο όφις τις γλώσσες των ανθρώπων, εσχίσθη ο Πύργος της Βαβέλ -και το ανθρώπινο είδος εξελίχθη σε κάτι σαν Ούρσουλα φον ντερ Ράιχ, η οποία όταν λέει “πράσινη ανάπτυξη” εννοεί “μπίζνες”, όταν λέει “δημοκρατία” εννοεί “στρατόπεδα Συγκέντρωσης” κι όταν λέει “σκλάβοι” εννοεί “εθελοντές σκλάβοι, διότι ο “εθελοντής σκλάβος” είναι πιο νόστιμος, πιο παραγωγικός και κυρίως “αυτοπροσδιορίζεται” πιο εύκολα, πιστεύοντας πως είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από μαλάκας.
Στην κορυφή του Πύργου της Βαβέλ ο οποίος εν των μεταξύ αναγεννήθηκε όπως η Βαστίλης από τις στάχτες της κατοικούν οι Λύκοι, οι οποίοι παραδόξως, όποια γλώσσα κι αν ομιλούν συνεννοούνται μεταξύ τους. Λέει, φερ’ ειπείν, ένας Λύκος “θα τους φάμε” στα σανσκριτικά και ο Λύκος που μιλάει αγγλικά τον καταλαβαίνει και λέει με την σειρά του “θα τους φάμε” στον Λύκο που μιλάει αραβικά, διότι οι Λύκοι, όποια γλώσσα και να ομιλούν καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον, ενώ τα υπόλοιπα είδη στην κατιούσα της διατροφικής αλυσίδας δεν καταλαβαίνουν γρι!
0 Comments