Πηγή: Μαριάννα Τζιαντζή – f/b

Η λέξη του μήνα ήταν το «αποτύπωμα». Ένα αποτύπωμα πάνω σε μια μπλε πλαστική σακούλα σκουπιδιών που διασώθηκε σε ένα διαμέρισμα όπου όλα έγιναν γυαλιά καρφιά. Η ύπαρξη αυτού του αποτυπώματος στάθηκε η αφορμή για την άγνωστης διάρκειας προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού.

«Πρέπει με τη βαριά ν’ αποτυπώνεσαι στο καύκαλο του κόσμου», λέει ο Μαγιακόφσκι στο «Σύννεφο με παντελόνια». Τι συμβαίνει όμως όταν ο κόσμος αποτυπώνεται με τη βαριά πάνω στο δικό σου καύκαλο; Και όχι ο όμορφος κόσμος (γιατί υπάρχει κι αυτός), αλλά ο άσχημος κόσμος της κρατικής βίας, της αυθαιρεσίας, της εκδικητικότητας. Ένα τέτοιο ανεξίτηλο αποτύπωμα άφησε το κράτος σε ένα 15χρονο παιδί που είδε τον καλύτερό του φίλο, τον συνομήλικό του Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, να ξεψυχά στα χέρια του. Αργότερα, και άλλα αποτυπώματα στο μελανιασμένο μάτι του και το πρησμένο από τον ξυλοδαρμό πρόσωπο του Ρωμανού. Ακολούθησε το αποτύπωμα του «απαγορεύεται» να σπουδάσεις, του απαγορεύεται να ζήσεις χωρίς να είσαι αντικείμενο διαρκούς παρακολούθησης.

Γεμάτη σκοτεινά αποτυπώματα είναι η ζωή μας. Δεν χρειάζεται η μαύρη σκόνη της Σήμανσης για να τα δούμε. Για παράδειγμα, χωρίς ΜΕΘ η Ξάνθη όπου τέσσερα παιδιά εισέπνευσαν μονοξείδιο του άνθρακα. Στο δημόσιο Νοσοκομείο Αμαλιάδας, από τις προβλεπόμενες 43 οργανικές θέσεις μόνο οι 14 έχουν καλυφθεί (σύμφωνα με ανακοίνωση του τοπικού τμήματος της ΑΔΕΔΥ). Παντού αποτυπώματα που προαναγγέλλουν την πλήρη κατεδάφιση του ΕΣΥ, όπως και τον στραγγαλισμό του δημόσιου πανεπιστημίου. Πληθαίνουν τα αποτυπώματα που φανερώνουν την περιφρόνηση, την έλλειψη σεβασμού του κράτους προς τους πολίτες του, ενός κράτους που κατά τα άλλα απαιτεί από αυτούς την υποταγή ή που επιτρέπει την ανώδυνη ψηφιακή εκτόνωση. Παντού αποτυπώματα της ξιπασιάς, της αερολογίας, της καταπίεσης. Άλλοι τα βλέπουν, τα ζουν στο πετσί τους αυτά τα αποτυπώματα, άλλοι προτιμούν να μην τα βλέπουν.