Του Γ. Γ

Ας ξεκινήσουμε με μια γενική διαπίστωση που κάναμε στο παρελθόν, όπου κι αποδίδαμε στους πολιτικούς γυρολόγους, οι οποίοι στην εποχή μας αφθονούν, ότι είναι πολιτικά ρεμάλια, που σέρνονται από δω κι από κει, προκειμένου να κατοχυρώσουν το…δικαίωμά τους να είναι κηφήνες της εξουσίας. Καθ’ έξιν γλύφτες και βαστάζοι του οποιουδήποτε, αρκεί να είναι μέσα στο παιχνίδι. Συμπλεγματικοί αριβίστες και χαζοαπατεωνίσκοι της φάπας….

Ας ‘ρθούμε τώρα και στο θέμα μας. Υπάρχει μια δημοσιογράφος ονόματι Σοφία Γιαννακά και η οποία χρημάτισε για ένα φεγγάρι βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΠΑΣΟΚ, απ’ της υπέρμαχους της μνημονικής πολιτικής του ΓΑΠ.

Στην συνέχεια τα έσπασε με τον Γιωργάκη, για να βρεθεί στην πορεία να φλερτάρει με τον ΣΥΡΙΖΑ μέσω του «Νέου Αγωνιστή», -μιας ομάδας πρώην μελών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ που έφυγαν από το κόμμα τους όταν έγινε το πρώτο Μνημόνιο, και είχαν στενές επαφές και το τότε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Δεν μετατράπηκε σε έρωτας το φλερτ, -ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες-, και έτσι βρήκε καινούργια ασχολία. Κι αυτή είναι να κατέχει μετοχές και διευθυντικό ρόλο στην δεξιά ιστοσελίδα iefimerida.gr, του Χρήστου Ράπτη. (Διαβάστε περισσότερα γ’ αυτό το site).

Βρίσκοντας, λοιπόν, δημόσιο βήμα η κ. Γιαννακά, έγινε Μητσοτακικότερη του Κούλη.

Εξελίχθηκε σε μια “γυναικούλα με βλέμμα συγκαμένο και γλώσσα φιδιού στάζοντας ξεθυμασμένο δηλητήριο” με την προσδοκία να αποκτήσει “μια θεσούλα, μια καρεκλίτσα, ένα δημαρχιλίκι, ένα βουλευτιλίκι, κάτι τέλος πάντων”, όπως την στόλισε με τον ιδιαίτερο καυστικό τρόπο η Ελενα Ακρίτα, όταν δέχτηκε απρόκλητα επίθεση από την Γιαννακά, επειδή έκανε κριτική στην κυβέρνηση του νέου “Μωυσή”. 

Εδώ για να πούμε την αλήθεια, ο όμιλος διαδικτυακών ΜΜΕ στον οποίο έχει μετοχές η κ. Γιαννακά είναι απ’ τους ποιο ευνοημένους της Πέτσινης λίστας έχοντας λάβει 400.000 ευρώ, (Iefimerida.gr 250.000, Bovary.gr 100.000, Economistas.gr 50.000), οπότε πέρα απ’ το ότι προσδοκά κάποια “θεσούλα” με το χρίσμα της Ν.Δ., “λογικό” είναι και να ρίχνει το ανάλογο γλύψιμο στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση των “αρίστων”.  

Και μέχρι εδώ θα πει κανείς τίποτα το αξιοσημείωτο. Είναι ένα από τα δεκάδες ΜΜΕ που έχουν θέσει τις υπηρεσίες τους στις προπαγανδιστικές επιδιώξεις της κυβέρνησης. Οταν όμως η αθλιότητα απογειώνεται δια χειρός Σοφίας Γιαννακά και μάλιστα στρεφόμενη μιας χαροκαμένης μάνας, πέρα από τις στομαχικές διαταραχές που προκαλεί σε αναγκάζει να ψάξεις κόσμιες λέξεις για να μπορείς να δημιουργήσεις δημοσιεύσιμο κείμενο και να σχολιάσεις το γεγονός.

Αυτή η πένα, λοιπόν, που “λιβανίζει την μπόχα” που έγραφε και ο μπάρμπα-Κώστας, με τον οχετό της δεν αρκείται να αποδώσει στην κ. Καρυστιανού ότι χρησιμοποιεί το πένθος της σαν πολιτικό εργαλείο και “τότε δικαιολογημένα πληθαίνουν οι απορίες για τα κίνητρα και τις επιδιώξεις”. Σύμφωνα με την δημοσιολόγο, ο αγώνας της προέδρου του συλλόγου συγγενών θυμάτων των Τεμπών “παρεμβαίνει ανοιχτά στην πολιτική διαδικασία”. Και πώς το διαπιστώνει αυτό; Γράφοντας ότι “την περασμένη Τρίτη η κ. Καρυστιανού ζήτησε αλλαγή του εφέτη ανακριτή και ανήρτησε τη φωτογραφία του βορά στο Διαδίκτυο. Την Τετάρτη ζήτησε από τα κόμματα να εκκενώσουν την Ολομέλεια της Βουλής στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Το ίδιο βράδυ μέλη του Ρουβίκωνα έκαναν έφοδο με τρικάκια στην οικία του Κώστα Τασούλα. Κάπως έτσι οδηγούμαστε από το αίτημα για διαλεύκανση, στον πολιτικό ανταγωνισμό”.

Τα συστημικά παπαγαλάκια, όπως και η κυβέρνηση είναι πανικόβλητα με τις εξελίξεις που υπάρχουν στο θέμα των Τεμπών και στα όσα θα επακολουθήσουν με την προβλεπόμενη μεγαλειώδη συγκέντρωση στις 28 Φλεβάρη. Ετσι, λοιπόν έπεσε γραμμή να δημοσιεύονται τέτοια εμετικά κείμενα όπως αυτό της Σοφίας Γιαννακά. Βλέπετε, η “κυρία” αυτή θεωρεί μεμπτό ότι η κ. Καρυστιανού δεν ακολούθησε την τακτική της θρησκευόμενης μοιρολογίστρας, όπως της είχαν συστήσει από τον Αρειο Πάγο.

Το υποκείμενο τρίτης ποιότητας και πέμπτης διαλογής που εμφανίζεται σαν αρθρογράφος στην ιστοσελίδα του Ράπτη μέμφεται την κ. Καρυστιανού, γιατί λέει δεν ακολούθησε την τακτική των μανάδων που έχασαν τα παιδιά τους στην τραγωδία στο Μάτι και οι οποίες θεώρησαν “το πένθος προσωπική τους υπόθεση”, χωρίς να βγουν στους δρόμους, εν αντιθέσει με την Μ. Καρυστιανού, η οποία “προσωποποίησε την οργή και την απώλεια” και “έγινε σύμβολο, μετατρέποντας τον θυμό της σε ερωτήματα με πολιτική απήχηση. Έγινε η μητέρα των Τεμπών”.

Φυσικά αυτή η δολοφονία χαρακτήρα που επιχειρείτε δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Απλώς βλέπουμε μια “γυναικούλα με βλέμμα συγκαμένο και γλώσσα φιδιού στάζοντας ξεθυμασμένο δηλητήριο”, όπως την φωτογραφίζει σε άρθρο της στα ΝΕΑ η Ελ. Ακρίτα, να προσπαθεί να συμβάλλει στην κυβερνητική προσπάθεια να βγει το Μέγαρο Μαξίμου απ την περιδίνηση που βρίσκεται.