Αν και έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια απ’ την κρατική δολοφονία του Λάμπρου Φούντα, απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα που έχουν σχέση για τις συνθήκες στις οποίες διέπραξαν αυτό το έγκλημα, οι ένστολοι πραιτοριανοί, υπεράσπισης του συστήματος δεν έχουν δοθεί.

Στις 10 Μάρτη το 2010 πέφτει νεκρός ο  αντιεξουσιαστής Λάμπρος Φούντας πυροβολημένος  πισώπλατα από  μπάτσους.

Από τότε και μέχρι σήμερα έχουν μείνει μια σειρά  αναπάντητα ερωτήματα.

Η εκδοχή της αστυνομίας  τότε ήταν ότι αυτός ο αντιεξουσιαστής μαζί με συνεργό του προσπάθησαν να  «απαλλοτριώσουν»  αυτοκίνητο, έγιναν αντιληπτοί από αστυνομικούς και  ανταλλάχτηκαν πυροβολισμοί με αποτέλεσμα τον θάνατο του Λ. Φούντα.

Αυτό είναι το μπατσάδικο σενάριο που όμως δεν απαντάει στα αυτονόητα ερωτηματικά που δημιουργούνται:

➤ Γιατί να πάει να απαλλοτριώσει ένα αυτοκίνητο κάποιο μέλος οργάνωσης ένοπλης μειοψηφικής βίας οπλισμένος σαν αστακός –με πιστόλι και χειροβομβίδα, όπως είχε ανακοινώσει τότε η αστυνομία; 

➤ «Σεσημασμένος», όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι μπάτσοι, δεν ήταν ο Λ. Φούντας, ούτε επικηρυγμένος, ούτε εκκρεμούσε σε βάρος του καμιά δικαστική δίωξη. 

➤ Αντε και να υποθέσουμε ότι του καθόταν στραβή και τον μπουζούριαζαν οι μπάτσοι. Ακόμα και να του χρέωναν απόπειρα κλοπής αυτοκινήτου, θα έτρωγε ένα μήνα φυλακή με αναστολή και θα καθάριζε. 

➤ Γιατί, λοιπόν να δημιουργηθεί όλο το σκηνικό που αναφέρουν οι μπάτσοι;

Απάντηση σ’ αυτό το καίριο ερώτημα μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί.

___________________________

Λάμπρος Φούντας: Έδωσε την ζωή του πολεμώντας, για να γίνει η κρίση ευκαιρία για την κοινωνική Επανάσταση.

Της Π.Μ

Στις 10 Μάρτη του 2010, παραμονή γενικής απεργίας, πέφτει νεκρός σε ένοπλη συμπλοκή με τους ένστολους υπηρέτες της αστικής τάξης, ο αναρχικός και μέλος του Επαναστατικού Αγώνα Λάμπρος Φούντας.

Πέθανε με το όπλο στο χέρι, όπως ακριβώς έζησε: Όρθιος, αντιστεκόμενος, μαχόμενος για μια ανθρώπινη κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης, χωρίς κράτος και εκμετάλλευση.

Αγωνίστηκε και έδωσε την ζωή του για να μην περάσει η σύγχρονη χούντα της οικονομικής και πολιτικής ελίτ, η χούντα της τρόικας,του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ.
Αγωνίστηκε και έδωσε την ζωή του για να μην περάσει η σύγχρονη χούντα του κεφαλαίου και του κράτους. Για να μην περάσει ο νέος ολοκληρωτισμός που επιβάλλεται σε όλο τον πλανήτη με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση.
Έδωσε την ζωή του πολεμώντας, για να γίνει η κρίση ευκαιρία για την κοινωνική Επανάσταση.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο θα θυμόμαστε τη ζωή και το θάνατο του σε κάθε σημείο της ταξικής πάλης: Στις εργατικές κινητοποιήσεις, στις απεργίες, στις αντιφασιστικές δράσεις, στις δομές αλληλεγγύης.

Ο Λάμπρος θα είναι πάντα δίπλα μας, εκεί που χτίζεται ένα οδόφραγμα απέναντι στην επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, εκεί που υψώνεται η αξιοπρέπεια της ανθρώπινης αντίστασης, εκεί που χτίζεται ένας καινούριος κόσμος.
Και αφού διαπιστωμένα πλέον, το κεφάλαιο είναι εφτάψυχο, κι η πλουτοκρατία γαμεί και δέρνει πατώντας επί πτωμάτων, η ένοπλη πάλη είναι μονόδρομος για να πάρουν οι λαοί τις τύχες στα χέρια τους. 
Ας μην εθελοτυφλούμε.