Σήμερα συμπληρώνονται έξι χρόνια από την ημέρα που σε ηλικία 92 ετών έφυγε από την ζωή η Αργυρώ Κοκοβλή, αγωνίστρια της Αριστεράς και της Αντίστασης και σύζυγος του Νίκου Κοκοβλή.
Η Αργυρώ Πολυχρονάκη – Κοκοβλή γεννήθηκε το 1927 στο χωριό Δρακώνα του Ν. Χανίων από εύπορη για τα τοπικά δεδομένα οικογένεια.
Συμμετείχε στην Αντίσταση οργανωμένη στην ΕΠΟΝ.
Το 1947 συλλαμβάνεται και κρατείται στη φυλακή. Αποφυλακίζεται ελλείψει στοιχείων.
Αρχές του 1948 βγαίνει στο βουνό και εντάσσεται στο Δημοκρατικό Στρατό.
Ο Νίκος και η Αργυρώ γνωρίστηκαν στα βουνά.
Τις τύχες τους τις ένωσαν μετά τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου, όταν από το 1950 ανασυγκροτούν και καθοδηγούν τις παράνομες οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΕΠΟΝ στην πόλη. Μένουν καταδιωκόμενοι και επικηρυγμένοι μέχρι το 1962 (16 χρόνια) που δραπέτευσαν κρυφά στο εξωτερικό μαζί με τέσσερις ακόμα συντρόφους τους ύστερα από εντολή της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Μετά έξι μηνών περιπέτειες έφθασαν στη Σοβιετική Ένωση, όπου έζησαν 14 χρόνια. Επαναπατρίστηκαν το 1976.
Ο Νίκος ήταν πτυχιούχος Οικονομικών Επιστημών και η Αργυρώ Κοινωνικών Επιστημών και Δημοσιογραφίας. Είχαν γράψει από κοινού τα βιβλία: “Βάσανα και καημοί”, “Στα βουνά της Κρήτης και στην παρανομία”, “ΕΣΣΔ, Προσδοκίες και πραγματικότητα”, “Μνήμες που ποτέ δεν σβήνουν”.
Έγιναν ευρύτερα γνωστοί με το βιβλίο τους «Άλλος Δρόμος δεν Υπήρχε» (εκδόσεις: Πολύτυπο, 2002), ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο το οποίο ζωντανεύει την ιστορία της Ελλάδας από τα μέσα του περασμένου αιώνα έως την μεταπολίτευση αφηγούμενο την περιπετειώδη ζωή των συγγραφέων του.
Μέσα από τα προσωπικά τους βιώματα αναδεικνύονται οι βασικές πτυχές της κατάστασης στη χώρα μας, και ιδιαίτερα στα Χανιά: τέσσερα χρόνια Αντίστασης κατά των Γερμανών κατακτητών, τρία χρόνια ένοπλης εμφύλιας σύγκρουσης, τα μετέπειτα δεκατρία χρόνια της παρανομίας και της δίωξής τους, καθώς επίσης και τα δεκατέσσερα χρόνια της πολιτικής προσφυγιάς στην Τασκένδη. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
0 Comments