Η τακτική είναι παλιά και βρώμικη. Συλλαμβάνεται κάποιος για μια σοβαρή υπόθεση – αυτή τη φορά για τον εμπρησμό κοντά στο Γηροκομείο της Πάτρας – και, πριν καλά-καλά σχηματιστεί δικογραφία, πριν παρουσιαστεί οποιοδήποτε στοιχείο, διαρρέει «πληροφορία» από την ΕΛ.ΑΣ. ότι ο συλληφθείς «έχει σχέση με τον αντιεξουσιαστικό χώρο».

Η «είδηση» κάνει τον γύρο του διαδικτύου σε χρόνο μηδέν. Ιστότοποι, social media, «παραθυράκηδες» την αναπαράγουν με την ίδια επικίνδυνη ευκολία που αναπνέουν. Οι εντυπώσεις φτιάχνονται: «οι αντιεξουσιαστές βάζουν φωτιές».

Μόνο που η προβοκάτσια ήταν τόσο χοντροκομμένη που δεν μπορούσε να σταθεί ούτε μια μέρα. Οι ίδιοι οι ρεπόρτερ που μετέδωσαν τις διαρροές, σήμερα παραδέχονται ότι η αστυνομία είναι πλέον «πολύ επιφυλακτική».

“Αρχικά υπήρξε η ένδειξη ότι μπορεί να είναι αντιεξουσιαστής, όμως οι αστυνομικοί είναι πολύ επιφυλακτικοί με το δεδομένο ότι οι αντιεξουσιαστές όχι μόνο είναι κατά των εμπρησμών, αλλά στην Πάτρα έχουν προχωρήσει σε συγκέντρωση τροφίμων για τους πυρόπληκτους, ενώ υπάρχουν εθελοντικές κινήσεις αντιεξουσιαστών για να περιορίσουν τις πυρκαγιές” είναι επί λέξη το ρεπορτάζ του Βασίλη Λαμπρόπουλου για το Mega.

Εξοχα, Παραδέχονται δηλαδή ότι: Οι αντιεξουσιαστές όχι μόνο είναι ενάντια στους εμπρησμούς, αλλά στην Πάτρα οργάνωσαν συγκέντρωση τροφίμων για πυρόπληκτους, και συμμετέχουν σε εθελοντικές ομάδες για τον περιορισμό των πυρκαγιών.

Άρα, τι έχουμε εδώ;
Ένα κλασικό παράδειγμα προβοκάτσιας:

1.Διοχέτευση φήμης σε «δημοσιογραφικά» κανάλια.

2.Άμεση αναπαραγωγή χωρίς καμία διασταύρωση.

3.Στοχοποίηση ενός ολόκληρου πολιτικού χώρου.

4.Όταν η κατασκευή δεν στέκει, σιωπηλή υπαναχώρηση – αφού όμως το δηλητήριο έχει ήδη χυθεί.

Αυτοί οι μηχανισμοί έχουν ειδικότητα: να φτιάχνουν κλίμα, να ενοχοποιούν αγωνιστές και χώρους που αντιστέκονται, να αποπροσανατολίζουν από τις πραγματικές ευθύνες. Στην προκειμένη περίπτωση, οι πραγματικές ευθύνες έχουν όνομα: η εγκληματική ανικανότητα και εγκατάλειψη της Πολιτικής Προστασίας που έκαναν στάχτη την Αχαΐα και μισή Ελλάδα.

Αν νομίζουν ότι με φτηνές προβοκάτσιες θα σβήσουν την οργή του κόσμου, γελιούνται. Οι φωτιές μπορεί να κατακάτσουν, αλλά η μνήμη και η αγανάκτηση θα καίνε πολύ περισσότερο και για πολύ περισσότερο χρόνο.