Σαν σήμερα, το 1096, η παπική εξουσία δίνει το σήμα για το μαζικό σφαγείο που έμεινε γνωστό ως Πρώτη Σταυροφορία. Η βιτρίνα; «Απελευθέρωση» των Αγίων Τόπων από τους «άπιστους». Η ουσία; Ένα καθαρόαιμο ιμπεριαλιστικό εγχείρημα, τυλιγμένο στον μανδύα του σταυρού, για τον έλεγχο εμπορικών δρόμων, πλουτοπαραγωγικών πηγών και στρατηγικών περιοχών.

Η Δυτική Εκκλησία, με τον πάπα στην κορυφή, κινητοποίησε στρατούς, φεουδάρχες και φτωχοδιάβολους, σπέρνοντας φανατισμό και υποσχόμενη «σωτηρία της ψυχής» σε αντάλλαγμα για υπηρεσία στα πεδία της σφαγής. Όπως κάθε ιμπεριαλιστική εκστρατεία, βάφτισε την αρπαγή ως «ιερό σκοπό» και την καταστροφή ως «θεία αποστολή».

Σφαγή στο όνομα του Θεού

Η άλωση της Ιερουσαλήμ το 1099 αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα: ποτάμια αίματος μουσουλμάνων, εβραίων, ακόμη και ανατολικών χριστιανών. Ο σταυρός και το ξίφος βάδισαν μαζί, επιβεβαιώνοντας ότι η θρησκευτική ρητορική δεν είναι παρά το προπαγανδιστικό εργαλείο των κυρίαρχων.

Η ιστορία των Σταυροφοριών καταρρίπτει το μύθο του «μονομερούς» φανατισμού. Όπως οι χαλίφες χρησιμοποιούσαν το τζιχάντ, έτσι και οι πάπες της Ρώμης αντέγραψαν τη λογική του, στήνοντας το δικό τους χριστιανικό τζιχάντ. Η θρησκεία λειτούργησε –και τότε και τώρα– ως λάδι στη μηχανή των πολεμικών και οικονομικών συμφερόντων.

Σύνδεση με το σήμερα

Οι Σταυροφορίες δεν ανήκουν απλώς στα κιτρινισμένα χειρόγραφα της ιστορίας. Η ίδια μέθοδος –η επίκληση «ανώτερων αξιών» για να δικαιολογηθούν εισβολές, σφαγές και κατοχές– εφαρμόζεται και στον 21ο αιώνα. Από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Αφρική και την Ουκρανία, τα δόγματα αλλάζουν, η λογική όμως του ιμπεριαλισμού μένει ίδια: ο ισχυρός κρύβεται πίσω από το ιερό και το ηθικό για να λεηλατήσει.

Η Πρώτη Σταυροφορία δεν ήταν τίποτα άλλο από την επιθετική εκστρατεία του μεσαιωνικού ΝΑΤΟ της εποχής: ένωση θρόνου και άμβωνα, για την αιώνια δόξα της εξουσίας και τον αιώνιο θάνατο των λαών.

Διαβάστε το αφιέρωμα μας: Σταυροφορίες: Το χριστιανικό τζιχάντ