Δεν υπάρχει αμφιβολία: η Βόρεια Κορέα είναι ένα αυταρχικό καθεστώς, με καταπίεση και απουσία ελευθεριών. Όμως, η δυτική προπαγάνδα συνήθως, όταν αναφέρεται σ’ αυτό το κράτος και στον ηγέτη του το τερματίζει.
Θυμηθείτε πόσες φορές «πέθανε» ο Κιμ Γιονγκ Ουν: το 2014, το 2017, το 2020, το 2023… κάθε τόσο «είναι σε κώμα» ή «εκτελέστηκε από τους δικούς του» και λίγο μετά εμφανίζεται χαμογελαστός στα εγκαίνια κάποιου εργοστασίου.
Το ίδιο και σήμερα: από τη μια, υπάρχουν πραγματικά στοιχεία για εκμετάλλευση εργατών∙ από την άλλη, βλέπουμε τίτλους που περιγράφουν σκηνικά «18ωρα σκλαβιάς με 2 μέρες άδεια τον χρόνο» – λες και είναι σενάριο δυστοπικής ταινίας.
Και βέβαια, υπάρχει και η άλλη όψη: από το 2006, όταν πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη πυρηνική δοκιμή της, η Β. Κορέα θεωρείται de facto πυρηνικό κράτος. Αυτό ακριβώς το «πυρηνικό χαρτί» είναι που έχει αποτρέψει κάθε σκέψη ιμπεριαλιστικής εισβολής, παρά τις αδιάκοπες απειλές.
Άλλο η καταγγελία ενός προβληματικού καθεστώτος κι άλλο η φθηνή προπαγάνδα που σερβίρεται σαν είδηση, για να φτιάχνει το κατάλληλο κλίμα.
Η αλήθεια δεν χρειάζεται υπερβολές. Τα γεγονότα από μόνα τους είναι αρκετά σκληρά.
0 Comments