Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ

Εννοείται πως η στήλη είναι με το μέρος του γέροντα καθηγούμενου της Μονής Αγίας Αικατερίνης και Αρχιεπίσκοπου Σινά, Δαμιανού. Οι στασιαστές αποδείχτηκαν άχρηστοι και ανίκανοι να φέρουν τον τιμημένο τίτλο του στασιαστή. Νόμιζαν πως ο γέροντας Δαμιανός θα εξακολουθήσει να αράζει στην Αθήνα, όπου κάνει ζωάρα, αντί να τον τρώει η ζέστη και η άμμος του Σινά, οπότε το μοναστήρι θα μείνει στα χέρια τους.

Ο γέροντας, όμως, πήρε κρυφά ένα αεροπλάνο για το Κάιρο, μάζεψε τους δικούς του υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας και συνωμοτικότητας και εισέβαλε νύχτα στο μοναστήρι φωνάζοντας «έξω από το μαγαζί μου, κατηραμένοι σχισματικοί στασιαστές». Ούτε σκοπιές δεν είχαν βάλει οι άχρηστοι. Ισα που πρόλαβαν να ρίξουν ένα ράσο πάνω από το σώβρακο (πληροφορίες αναφέρουν ότι ορισμένοι δεν φορούσαν καν σώβρακο – θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου) και να βγουν από τα κελιά.

Ο γέροντας Δαμιανός τους «εκανόνισε» (μην πάει ο νους σας στο πονηρό, αντίχριστοι – αυτό σημαίνει ότι εφάρμοσε σε βάρος τους τους ιερούς κανόνες), τους πέταξε εκτός των τειχών και έστησε το μπαϊράκι του στο ψηλότερο από τα καμπαναριά. Κλεισμένοι έξω από τα τείχη, οι στασιαστές έχουν τώρα δύο επιλογές: ή θα μετανοήσουν και θα φιλήσουν τους άχραντους πόδας του γέροντα, εκλιπαρώντας για άφεση αμαρτιών και δηλώνοντας υποταγή και συμφωνία να τηρήσουν τα επιτίμια που θα τους επιβάλει, ή θα τους αποσχηματίσει και δε θα μπορούν ούτε σε άλλο μοναστήρι να πάνε.

Πώς το λέει εκείνη η τριπολιτσιώτικη παροιμία που την μνημόνευαν ο Βάρναλης και ο Καζαντζάκης; Να φυλάγεσαι από τα πισινά του μουλαριού και από τα μπροστινά του καλόγερου.

ΥΓ. Είμεθα με τον γέροντα Δαμιανό και για το λόγο ότι μόλις ανακατέλαβε το μαγαζί, συγκάλεσε αμέσως γενική συνέλευση (γιατί γελάτε κύριοι;) και στις θέσεις των στασιαστών διόρισε ως Δικαίο (υπαρχηγό δηλαδή) τον γέροντα Πορφύριο, ως Σκευοφύλακα τον γέροντα Ακάκιο και ως Οικονόμο τον γέροντα Εφραίμ. Με τέτοια ονόματα πώς να μην είμαστε μαζί τους;