Γράφει ο mitsos175

Μαρξιστές και Αναρχικοί συμφωνούμε πως κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον επαναστατημένο λαό για βία, γιατί προηγουμένως η εξουσία έχει χρησιμοποιήσει πολύ περισσότερη βία.
Ο κόσμος στο Νεπάλ μπήκε στα σπίτια των διεφθαρμένων πολιτικών και τους έδωσε να καταλάβουν πως η υπομονή του εξαντλήθηκε. Οι μαφιόζοι, που κυβερνούν σε όλες σχεδόν τις χώρες, τρομοκρατήθηκαν γιατί «κάηκε η σύζυγος του πρωθυπουργού του Νεπάλ» ή γιατί οι διαδηλωτές ξεβράκωσαν υπουργούς και κατέστρεψαν κυβερνητικά κτήρια.

Δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά, σίγουρα εκτός από την αστυνομία θα επέμβει και ο στρατός, ή αν κάποιοι θα καπελώσουν την εξέγερση, ακόμα κι αν πετύχει. Ελπίζω ο λαός να τα καταφέρει και να απαλλαγεί από το διεφθαρμένο καθεστώς, καθώς η απλή εναλλαγή προσώπων όχι μόνο λύνει το πρόβλημα, αλλά κάνει τα πράγματα χειρότερα.

Ο κόσμος, που μπαίνει μέσα στα σπίτια των σαπισμένων χαραμοφάηδων, αποδίδει πραγματική δικαιοσύνη, που δεν πρόκειται να αποδοθεί από κανένα αστικό δικαστήριο. Η βία των επαναστατών είναι η απάντηση στη μακροχρόνια βία των εκμεταλλευτών, των τυράννων.

Μπορεί να γίνει κάτι παρόμοιο εδώ; Μα παραλίγο να γίνει! 5/5/2010: Εκατοντάδες χιλιάδες βγαίνουν στο δρόμο να διαμαρτυρηθούν για το μνημόνιο που έρχεται. Οι μπάτσοι αδυνατούν να καταστείλουν την οργισμένη λαοθάλασσα, οι πολιτικοί τρέμουν και οι ΑΡΔ έχουν λουφάξει, αφού οι τηλεοπτικοί βόθροι δεν δείχνουν τίποτα από τις μεγαλύτερες απεργιακές κινητοποιήσεις.
Κι ενώ ο κόσμος ήταν έτοιμος να μπει στη Βουλή, ο εμπρησμός της Μαρφίν αποπροσανατόλισε το λαό. Από τότε – παρά τις απολύσεις – δεκάδες χιλιάδες διορίστηκαν μπάτσοι για να φυλάνε και τα καθάρματα που μας λεηλατούν. Δεν είναι τυχαίο που η αρσενική Εύα Μπράουν χαιρέτησε τους Ματατζήδες.

Πάνω από 60.000 πλήρως εξοπλισμένοι μπάτσοι θα βρεθούν απέναντι στο λαό, αν χρειαστεί. Συν πολλοί στρατιωτικοί, ΑΡΔ, δικαστές, οι ορδές των τρολ που παραπληροφορούν και φυσικά τα δεκανίκια, οι αστικές συμμορίες, που φοράνε τη μάσκα του αριστερού, ενώ στην πραγματικότητα υποστηρίζουν την πιο αντιδραστική πολιτική.

Αλλά, αν ο κόσμος αποφασίσει, θα βρει τρόπο να ρίξει τα καθάρματα. Αυτό το μήνυμα αισιοδοξίας παίρνουμε από το Νεπάλ. Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά δίνει έμφαση στον αυθορμητισμό μιας επανάστασης, μιας επανάστασης που θα αιφνιδιάσει το αυταρχικό καθεστώς. Έχει δίκιο!

Δίκιο όμως έχει και το ΚΚΕ, που επιμένει στη μεθοδική οργάνωση της επανάστασης. Χρειάζονται και τα δύο. Και η οργάνωση και ο αυθορμητισμός. Μάλιστα χωρίς το ένα αχρηστεύεται το άλλο. Πχ δεν μπορούμε να περιμένουμε αιωνίως «να ωριμάσουν συνθήκες» και από την άλλη μια πετυχημένη πρώτη μέρα δεν αρκεί για την τελική επικράτηση του λαϊκού κινήματος.

Απ’ ότι βλέπουμε στα βίντεο τόσο αξιωματούχοι όσο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός K.P. Sharma Oli τρομοκρατημένοι εγκατέλειψαν τα πόστα τους καταλήγοντας σε άγνωστους προορισμούς.

Η Αλέκα Παπαρήγα είναι η αγαπημένη μου πολιτικός. Εκεί που διαφωνώ είναι στα πόσα «τζάμια θα σπάσουν» σε μια επανάσταση. Θα σπάσουν, όχι μόνο τζάμια αλλά και κεφάλια και το ξέρουμε. Οφείλουμε να το πούμε στον κόσμο, που επίσης το γνωρίζει. Γιατί έχουμε πόλεμο, πόλεμο ταξικό, πόλεμο συνεχή και αδυσώπητο. Καλή επιτυχία στο λαό του Νεπάλ. Και στα δικά μας.

_____________________________________________________________________________-

Του Γ.Γ

Το Νεπάλ βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: μια νεολαία αποφασισμένη να αλλάξει το πολιτικό κατεστημένο, και ένα κράτος που απαντά με στρατιωτική βία και εφαρμογή έκτακτων μέτρων. Το θλιβερό νούμερο των νεκρών αυξήθηκε, με στοιχεία να κάνουν λόγο για 24 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.

Το κίνημα που έχει ξεσπάσει εκπροσωπείται από τη Γενιά Z, με ηχηρό «στίγμα» ενάντια στη διαφθορά και για ελευθερία έκφρασης. Ζητούν μεταρρυθμίσεις, λογοδοσία και άμεση απόσυρση των νομοθετικών και κατασταλτικών μέτρων, ενώ σύμφωνα με το Guardian οι διαμαρτυρίες δεν είχαν σκοπό να “ρίξουν την κυβέρνηση”, αλλά να θέσουν νέα πρότυπα διακυβέρνησης και διαφάνειας.

Επίσης δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα, όσο αφορά την εσωτερική πολιτική κατάσταση στο Νεπάλ. Το CPN-UML, που στήριζε την κυβέρνηση είναι τόσο κομμουνιστικό κόμμα όσο η “δικιά” μας ΟΑΚΚΕ. Από την άλλη, το κομμουνιστικό μαοϊκό κόμμα (CPN-Maoist Centre) πρωτοπορεί στις τωρινές κινητοποιήσεις, όπως και άλλες μ/λ οργανώσεις του Νεπάλ.