Τζόνι Κας – Ο άνθρωπος με τα μαύρα. Πέθανε σαν σήμερα, 12 Σεπτέμβρη 2003

Sep 12, 2025 | Ημερολόγιο, Πολιτισμός | 1 comment

Σαν σήμερα, πριν 22 χρόνια, έφυγε από τη ζωή ο Τζόνι Κας (Johnny Cash), ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της αμερικανικής μουσικής κουλτούρας του 20ού αιώνα. Τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ηθοποιός και συγγραφέας, ο Κας δεν υπήρξε απλώς μια «θρυλική φωνή». Υπήρξε μια προσωπικότητα που πάλεψε μέσα από την τέχνη του για τους καταπιεσμένους και τους αδικημένους.

Η μουσική του κινήθηκε ανάμεσα στην country, στο rockabilly, στο gospel και στα blues, αλλά πάντα με έναν τόνο αλήθειας, με μια σπαρακτική ειλικρίνεια που άγγιζε τους ανθρώπους της εργατικής τάξης, τους φτωχούς, τους αποκλεισμένους. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοπροσδιοριζόταν ως «ο άνθρωπος με τα μαύρα», γιατί όπως έλεγε ο ίδιος: «Φοράω μαύρα για τους φτωχούς και τους ξυλοδαρμένους, για τον φυλακισμένο που πλήρωσε το χρέος του αλλά τον ξεχάσανε, για όσους πέφτουν θύματα της κοινωνικής αδικίας».

Η στάση του απέναντι στους φυλακισμένους υπήρξε χαρακτηριστική. Οι θρυλικές συναυλίες του στις φυλακές Folsom (1968) και San Quentin (1969) έμειναν στην ιστορία όχι μόνο ως μουσικά γεγονότα αλλά ως πολιτικές πράξεις αλληλεγγύης, δίνοντας φωνή σε όσους η κοινωνία ήθελε να κρατήσει στο περιθώριο.

Παράλληλα, ο Κας στάθηκε δίπλα στους Ιθαγενείς Αμερικανούς, αναδεικνύοντας μέσα από τα τραγούδια του τα δίκαια αιτήματά τους. Δεν δίστασε να συγκρουστεί με το κατεστημένο της μουσικής βιομηχανίας και να βάλει στο μικρόφωνο τα λόγια εκείνων που δεν ακούγονταν.

Η ζωή του δεν ήταν εύκολη· γνώρισε φτώχεια, εξαρτήσεις, προσωπικούς δαίμονες. Κι όμως, όλα αυτά έγιναν κομμάτι της δημιουργίας του. Ο Τζόνι Κας μιλούσε για τον πόνο και την ελπίδα με τον ίδιο ρεαλισμό. Μιλούσε με τη φωνή εκείνων που δεν είχαν φωνή.

Στις 12 Σεπτέμβρη 2003, σε ηλικία 71 ετών, ο Τζόνι Κας πέρασε στην αθανασία. Όμως η παρακαταθήκη του παραμένει ζωντανή: ένα παράδειγμα καλλιτέχνη που έβαλε την τέχνη του στην υπηρεσία των καταπιεσμένων.

Σήμερα, τον θυμόμαστε όχι μόνο ως μουσικό θρύλο, αλλά και ως σύμμαχο των αδικημένων.

1 Comment

  1. Το βλέμμα του, η φωνή του, οι στίχοι των τραγουδιών του…ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ με κεφαλαία γράμματα!!!

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Η κραυγή που δεν ακούσαμε

Η Ηλιούπολη βυθίστηκε σήμερα σε ένα πένθος που δεν χωράει σε λόγια. Δύο κορίτσια, μόλις 17 χρονών, δύο συμμαθήτριες με όλη τη ζωή μπροστά τους, έφυγαν πιασμένες χέρι-χέρι από την ταράτσα μιας πολυκατοικίας στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μία άφησε την τελευταία της...

Η χρυσή κατάρα.

Γράφει ο mitsos175 Μάλι: Σε έκταση είναι 2 φορές όσο η Ουκρανία, αλλά έχει το μισό της πληθυσμό. Η μεγάλη αυτή χώρα έχει την κατάρα να έχει ορυχεία χρυσού. Ακόμα χειρότερα ο πληθυσμός, αν και σχεδόν όλοι μουσουλμάνοι, αποτελείται από εθνικές μειονότητες, που πολλές...

Σαν σήμερα, 12 Μάη 1916: Η εκτέλεση του επαναστάτη Τζέιμς Κόνολι

Στις 12 Μάη 1916, οι βρετανικές αρχές εκτέλεσαν διά πυροβολισμού τον Τζέιμς Κόνολι στο Kilmainham Gaol του Δουβλίνου. Ήταν ο τελευταίος από τους ηγέτες της "Εξέγερσης του Πάσχα" που πλήρωσε με τη ζωή του την προσπάθεια να γεννηθεί μια ανεξάρτητη Ιρλανδία. Ο Κόνολι,...

Αθώοι οι τρεις για την «διαπόμπευση» του πρύτανη Μπουραντώνη στην ΑΣΟΕΕ – Άλλη μια απόδειξη των μπατσικών συλλήψεων «στον σωρό»

Άλλη μια ηχηρή κατάρρευση των μπατσικών συλλήψεων «στον σωρό» Μια ακόμη υπόθεση που παρουσιάστηκε με τυμπανοκρουσίες από το κράτος και τα συστημικά ΜΜΕ κατέληξε εκεί όπου συχνά καταλήγουν οι κατασκευασμένες διώξεις: στην πλήρη κατάρρευση μέσα στη δικαστική αίθουσα....

Από το τσεκούρι της ΕΠΕΝ στα υπουργικά έδρανα

Ο φασισμός με γραβάτα: Από την ΕΠΕΝ στη Νέα Δημοκρατία Στις 12 Μάη 1985, η Αθήνα βίωνε την ένταση μετά την αστυνομική επιχείρηση «Αρετή» – μια σαρωτική κατασταλτική επιχείρηση στα Εξάρχεια. Ενώ νέοι διαδηλωτές, κυρίως αντιεξουσιαστές, διαμαρτύρονταν ειρηνικά ενάντια...

Η κραυγή δύο κοριτσιών που δεν ακούσαμε

Η Ηλιούπολη βυθίστηκε σήμερα στο πένθος. Δύο κορίτσια, μόλις 17 χρονών, δύο συμμαθήτριες που είχαν όλη τη ζωή μπροστά τους, βρέθηκαν στο κενό από την ταράτσα πολυκατοικίας στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Η μία άφησε την τελευταία της πνοή λίγο αργότερα, ενώ η δεύτερη...

Αναμνήσεις από το άλλοτε “κόκκινο νησί”

Τρεις αναρτήσεις που είχα κάνει στο μπλοκ μας, σαν σήμερα πριν τέσσερα χρόνια μου θύμισε το f/b. Επειδή εξακολουθούν να υπάρχουν (για κάποιο λόγο το blogspot σταμάτησε να διαγράφει κείμενα απ’ το blog που είχαμε), τις αναδημοσιεύω στην ιστοσελίδα μας. Του Γιώργη...

“Κολαστήριο Μακρονήσου”. Εγκαινιάζεται σαν σήμερα το 1947. Το εγκληματικό όργιο των «αναμορφωτών» – δολοφόνων του εμφυλιοπολεμικού μοναρχοφασιστικού παρακράτους

 ...«Ντρέπεται ο γήλιος ως διαβαίνει απ' το νησί,/ τόσο σκυφτούς ανθρώπους ν' αντικρίζει!/ Ντρέπεται για τους δημίους, μα δακρύζει/ κάποια χαράδρα όταν φωτίζει ή μια κορφή!Εδώ ψηλά σαν κάστρα υψώνονται στο φως/ κορμιά που δε λυγούν στην καταιγίδα!/ Οι δήμιοι εδώ ας...

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ: Του στίχου του το … χρυσάφι (Πέθανε σαν σήμερα το 1992)

«Τι ζητάς Αθανασία στο μπαλκόνι μου μπροστά/ δε μου δίνεις σημασία κι η καρδιά μου πώς βαστά/ Σ’ αγαπήσανε στον κόσμο βασιλιάδες, ποιητές/ κι ένα κλωναράκι δυόσμο δεν τούς χάρισες ποτές/ Είσαι σκληρή σαν του θανάτου τη γροθιά/ μα ήρθαν καιροί που σε πιστέψανε βαθιά/...

O τζαμαϊκανός θρύλος Μπομπ Μάρλεϊ, άλλαξε στέκι μια μέρα σαν σήμερα τo 1981

Της Π. Μ Ο μουσικός, ο πασιφιστής, ο άνθρωπος που γεννήθηκε για να τραγουδά και να "χαλαρώνει" άλλαξε στέκι μια μέρα σαν σήμερα. Ως μια από τις κορυφαίες μουσικές προσωπικότητες που σφράγισαν τον περασμένο αιώνα, ο τζαμαϊκανός θρύλος Μπομπ Μάρλεϊ, ο άνθρωπος που...

Επιλεγμένα Video