Αρχικά να ευχαριστήσουμε τον “αδιευκρίνιστο” που μας έδωσε ερέθισμα, με το ποστ του στο “Χ” να κάνουμε αυτή την ανάρτηση, γιατί διαφορετικά το πιο πιθανόν αυτό το θέμα να μας περνούσε απαρατήρητο.

Αν νομίζατε, λοιπόν, ότι το πολιτικό τσίρκο έχει όρια, ο Σάμπυ Μιωνής έρχεται να μας αποδείξει το αντίθετο. Ο Ελληνοϊσραηλινός επιχειρηματίας, πρώην εκπρόσωπος Τύπου του ισραηλινού στρατού (IDF) και απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών, εμφανίζεται σήμερα ως «κριτικός» της κυβέρνησης Νετανιάχου, ενώ ταυτόχρονα υπογράφει άρθρα σε mainstream δεξιά sites όπως το iefimerida.gr, με τίτλους όπως «Θέατρο του παραλόγου η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους».

Πώς γίνεται ένας άνθρωπος που υπερασπίστηκε τη σφαγή στο Mavi Marmara το 2010 να παρουσιάζεται τώρα ως «ανθρωπιστής» που ζητάει «ειρήνη»;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Από το Κολλέγιο Αθηνών στο IDF και τη Λίστα Λαγκάρντ

Ο Σάμπυ Μιωνής δεν είναι τυχαίος. Γεννημένος στην Αθήνα, με ρίζες από την Ήπειρο, σπούδασε στο ελίτ Κολλέγιο Αθηνών, πριν μετακομίσει στην Ελβετία για να χτίσει την καριέρα του ως επιχειρηματίας. Ίδρυσε εταιρεία asset management, την οποία πούλησε σε τράπεζα, και από το 2006 ζει στο Ισραήλ. Εκεί, φόρεσε τη στολή του IDF και έγινε γνωστός ως εκπρόσωπος Τύπου, ιδιαίτερα κατά την αιματηρή επιχείρηση στο Mavi Marmara (2010), όπου ο ισραηλινός στρατός σκότωσε 9 ακτιβιστές και τραυμάτισε δεκάδες σε διεθνή ύδατα.

Τότε, ο Μιωνής υπερασπίστηκε την επιχείρηση ως «νόμιμη», κατηγορώντας τα θύματα για «τρομοκρατία». Αλλά δεν σταματάει εκεί. Το όνομά του εμφανίστηκε στη λίστα Λαγκάρντ, με κατάθεση 500 εκατ. δολαρίων (που αποδόθηκε σε υπάλληλό του), ενώ έχει εμπλακεί σε δικαστικές διαμάχες στην Ελλάδα, κυρίως με δημοσιογράφους και πολιτικούς του ΣΥΡΙΖΑ, για υποθέσεις διαφθοράς.

Ως μέλος του Israel-Greece Chamber of Commerce, ο Μιωνής έχει χτίσει μια εικόνα «γέφυρας» μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, αλλά η δράση του δείχνει έναν άνθρωπο που κινείται με ευκολία μεταξύ επιχειρηματικών συμφερόντων και πολιτικού lobbying.

Το «Θέατρο» του Μιωνή στο iefimerida.gr

Στο σημερινό του άρθρο στο iefimerida.gr (29/9/2025), το οποίο μας καλεί να διαβάσουμε ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ, ο Μιωνής καταφέρεται κατά της αναγνώρισης παλαιστινιακού κράτους από χώρες όπως η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Νορβηγία, αποκαλώντας την «ανταμοιβή στην τρομοκρατία» μετά τις επιθέσεις της Χαμάς το 2023. Ταυτόχρονα, κριτικάρει την κυβέρνηση Νετανιάχου για «αποτυχίες» στην ασφάλεια και προτείνει ένα σχέδιο του Τόνι Μπλερ για τη Γάζα, χωρίς Χαμάς, που περιλαμβάνει «ανοικοδόμηση» αλλά όχι κράτος.

Είναι σαν να λέει: «Και τον Νετανιάχου δεν γουστάρω, αλλά οι Παλαιστίνιοι είναι το πρόβλημα». Αυτή η διπλή στάση δεν είναι τυχαία. Ο Μιωνής, ως σιωνιστής, παραμένει πιστός στη γραμμή του Ισραήλ, αλλά «ντύνεται» ανθρωπιστής για να κερδίσει το δυτικό κοινό. Η κριτική του στον Νετανιάχου δεν είναι ιδεολογική – είναι τακτική, για να διατηρήσει την επιρροή του σε mainstream media και να χτυπήσει «αριστερούς» ηγέτες που υποστηρίζουν την Παλαιστίνη.

Το iefimerida.gr, γνωστό για τη φιλοϊσραηλινή του στάση, του δίνει βήμα να περάσει το μήνυμα: «Η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους είναι προπαγάνδα, χρηματοδοτούμενη από ξένα κεφάλαια».

Γιατί μας αφορά; Ο Μιωνής δεν είναι απλά ένας «αρθρογράφος». Είναι μέρος ενός συστήματος που συνδέει επιχειρηματικά συμφέροντα, στρατιωτική προπαγάνδα και πολιτικό λόμπι. Η παρουσία του σε ελληνικά ΜΜΕ, από το Mavi Marmara μέχρι σήμερα, δείχνει πώς το ισραηλινό λόμπι διεισδύει στον ελληνικό Τύπο, εκμεταλλευόμενο τις ελίτ του Κολλεγίου Αθηνών και τις διασυνδέσεις στην πολιτική.

Ενώ ο ίδιος παίζει τον «ανεξάρτητο», οι θέσεις του παραμένουν βαθιά αντιπαλαιστινιακές, υπηρετώντας την ίδια ατζέντα που υπερασπίστηκε ως εκπρόσωπος του IDF.

Η υπόθεση Μιωνή μας υπενθυμίζει ότι οι «πολιτικάντηδες απατεώνες» δεν είναι μόνο τοπικό φαινόμενο. Είναι παγκόσμιο, με πρόσωπα σαν τον Μιωνή να αλλάζουν μάσκες για να κρατούν την επιρροή τους.

Η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους δεν είναι «θέατρο του παραλόγου» – ο παραλογισμός είναι να βλέπεις πρώην εκπροσώπους του IDF να παριστάνουν τους τιμητές της ειρήνης.