Πηγή: Μιχάλης Στρατάκης – f/b

Ακόμα μια φορά, εξήλθε των απύλωτων χειλέων του Αδόνειδος το γιγαντοτεράστιο επιχείρημα;

“Πώς είναι δυνατόν να είμαι χουντικός, όταν έχω γεννηθεί το 1972;”.

Πέραν όλων των άλλων, μου δημιούργησε σοβαρότατο συνειδησιακό πρόβλημα, καθότι συνειδητοποίησα ότι δεν είναι δυνατόν να είμαι χριστιανός, αφού γεννήθηκα 1951 χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού!

Πάντως, διερωτώμαι, ποιά σχέση μπορεί να έχει με το ανθρώπινο είδος, αφού τούτο εδημιουργήθη μυριάδες χρόνια προ της γεννήσεως του;

_______________________________________________________________________

Β.Κ: Είναι εντυπωσιακότατο το νέο φιλοσοφικό διαμάντι που μας χάρισε ο Άδωνις, ο μέγας ρήτορας της τηλεοπτικής αρένας! Με μια δήλωση που θα ζήλευε και ο Πλάτωνας, ο Άδωνις μας έθεσε το απόλυτο υπαρξιακό ερώτημα: «Πώς είναι δυνατόν να είμαι χουντικός, όταν έχω γεννηθεί το 1972;». Μπαμ! Η λογική του Αριστοτέλη κλαίει σε μια γωνία, ο Καντ πετάει το «Κριτική του Καθαρού Λόγου» από το παράθυρο, και ο Σαρτρ αναρωτιέται αν όντως υπάρχει νόημα στη ζωή.

Ας το πιάσουμε από την αρχή, γιατί το επιχείρημα είναι τόσο βαθύ που χρειάζεται βατραχοπέδιλα. Ο Άδωνις, με τη γνωστή του ρητορική δεινότητα, μας λέει ότι δεν μπορεί να είναι χουντικός επειδή γεννήθηκε μετά τη χούντα. Λογικό, έτσι; Αν δεν ήσουν εκεί να κρατάς το τανκ, πώς να είσαι χουντικός; Αλλά, περιμένετε, ας εφαρμόσουμε αυτή την ατσάλινη λογική και αλλού, να δούμε πού θα θα μας βγάλει.

Με τη λογική σου, το να δηλώνεις χριστιανός είναι σαν να λες ότι είσαι φίλος του Διογένη επειδή διάβασες για το βαρέλι του. Πώς τολμάς, κύριε, να πιστεύεις σε κάτι που δεν έζησες αυτοπροσώπως;

Και πάμε παρακάτω, γιατί ο Άδωνις δεν είναι μόνο θεοσεβούμενος, αλλά και φλογερός υπέρμαχος του καπιταλισμού. Μα, Άδωνι, πώς είσαι οπαδός του Άνταμ Σμιθ, όταν αυτός πέθανε το 1790; Δεν ήσουν εκεί να διαβάσεις το «Πλούτος των Εθνών» φρεσκοτυπωμένο, ούτε του έστειλες DM για να συζητήσετε την αόρατη χείρα της αγοράς. Πώς, λοιπόν, τολμάς να υπερασπίζεσαι μια θεωρία που γεννήθηκε αιώνες πριν την πούδρα σου;