Να κάνουμε και μια αναλυτική αναφορά για τις σχέσεις του πολιτικού συστήματος με την ηγεσία της επικρατούσης θρησκείας, με αφορμή το γεγονός ότι σαν σήμερα το 1789 η Γαλλική αστική επανάσταση εθνικοποιεί την περιουσία της Εκκλησίας.

Στην χώρα μας πάντα ξέρουμε, ότι η “Δεξιά του Κυρίου”, η Ιεραρχία της επικρατούσας θρησκείας, λειτουργεί κράτος εν κράτει ανεξάρτητα τι χρώμα έχει το κόμμα που βρίσκεται στην κυβερνητική εξουσία.

Οποιος/α παρακολουθεί την πολιτική επικαιρότητα, απ΄ την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και ανεξάρτητα απ’ το ποιος είναι πρωθυπουργός, από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον Ανδρέα Παπανδρέου, μέχρι τον Κώστα Καραμανλή, τον Αλέξη Τσίπρα και σήμερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη. γνωρίζει ότι ισχύει μια φράση που φέρεται να είπε ο τότε αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ στον ιδρυτή της Ν.Δ.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Καραμανλής στα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης του, μετά την πτώση της χούντας, θέλοντας να παρουσιάσει ευρωπαϊκό πρόσωπο, είχε μια  συνάντηση με το το τότε Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, και του έθεσε το ζήτημα του διαχωρισμού κράτους- Εκκλησίας.

“Μακαριότατε, νομίζω πως ήρθε η ώρα να χωρίσουμε τα τσανάκια μας”, φέρεται να είπε με το χαρακτηριστικό του στυλ ο Σερραίος στο Σεραφείμ. Ο τότε Αρχιεπίσκοπος, με το δικό του εξίσου χαρακτηριστικό στυλ, φέρεται να του απάντησε: “Το δικό σου μαγαζί να κοιτάξεις. Το δικό μου είναι μαγαζί γωνία. Όποτε θες έλα να τα χωρίσουμε. Εγώ σε όρκισα και εγώ θα ορκίσω και άλλους μετά από σένα”. 

Και φυσικά ο Καραμανλής αναδιπλώθηκε αμέσως για να επιβεβαιωθεί η φράση που αποδίδεται στον Σεραφείμ ότι “Η εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο. Οποια κυβέρνηση το ακουμπήσει σβηστό μουτζουρώνεται και αν είναι αναμμένο καίγεται”.

Από τότε λοιπόν καμιά κυβέρνηση δεν τόλμησε να αντιπαρατεθεί με την ισχύ του παπαδαριού. Μια προσπάθεια που έκανε ο Τρίτσης με νόμο ο οποίος προέβλεπε το πέρασμα της μοναστηριακής περιουσίας στην πολιτεία, με λαϊκή συμμετοχή στη διαχείριση της, ξέρετε την κατάληξη της που σφραγίστηκε με την παραίτησή του και την ιστορική φράση του Αντρέα Παπανδρέου, “Αντώνη έγραψες Ιστορία” το 1988. Ο Τρίτσης “έγραψε ιστορία” γι’ αυτό και  αναγκάστηκε να απομακρυνθεί απ’ την κυβέρνηση, ταπεινωμένος και «πουλημένος» από τον τότε πρωθυπουργό.

Να μην παραλείψουμε να γράψουμε ότι η κυβέρνηση Τσίπρα είναι η πρώτη αστική κυβέρνηση που αναγνώρισε κυριότητα των δεσποτάδων επί δημόσιων ακινήτων. Καμιά άλλη κυβέρνηση δεν τόλμησε να κάνει κάτι τέτοιο. Ούτε η χούντα!

Πάμε τώρα ποιο αναλυτικά. Πρόχειροι υπολογισμοί, φέρουν την περιουσία του ΝΠΔΔ της Εκκλησίας της Ελλάδος να ανέρχεται σε τουλάχιστον δεκαπέντε δισεκατομμύρια (15.000.000.000) ευρώ. Στο ποσό αυτό προστίθεται και η ανυπολόγιστη περιουσία των περίπου δυόμισι χιλιάδων (2.500) μοναστηριών που δεν έχει εκτιμηθεί. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γης, εκατοντάδες οικοδομικά τετράγωνα, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και καταθέσεις αξίας εκατομμυρίων ευρώ αποτελούν την την εκκλησιαστική περιουσία.

«Ευλογημένα» έσοδα, μέχρι και 10 εκατ. ευρώ ετησίως, εισπράττουν, κάθε χρόνο, φορείς της Εκκλησίας της Ελλάδος (μητροπόλεις, ναοί, ιδρύματα κ.ά.) από τα τυχερά παιχνίδια του ΟΠΑΠ (στοίχημα, λόττο, τζόκερ, ΠΡΟ-ΠΟ κ.λπ.) και από το Κρατικό Λαχείο.(Διαβάστε αναλυτικά).

Για την υποκρισία και την φιλοχρηματία του παπαδαριού σας παραπέμπουμε σ’ αυτή μας την ανάρτηση όπου αναγράφετε τι βρέθηκε στο σφραγισμένο ιδιαίτερο δωμάτιο του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Παλαιό Ψυχικό, όταν αυτός πέθανε. 

Ενα ζήτημα για το οποίο σχεδόν κανείς δεν ασχολείται, είναι το πώς βρέθηκε σήμερα η “επικρατούσα θρησκεία” να κατέχει και να διαχειρίζεται την τεράστια περιουσία που διαθέτει. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όλα τα αστικά κόμματα αβαντάρουν να θεριεύει το θησαυροφυλάκιο του παπαδαριού.

Προφανώς δεν είναι συμπτωματικό. Εχουν ανοιχτά γραμμάτια που χρωστάνε οι καπιταλιστές και τα εξοφλούν μέσω τους υπηρετικούς τους πολιτικού προσωπικού στους ρασοφόρους. Με το κουτόχορτο που ταΐζουν οι ποιμενάρχες το θρησκευόμενο κοπάδι τους, βοηθάνε τους πλουτοκράτες να διαιωνίζουν την κυριαρχία τους.  

Και τώρα θα σας αιφνιδιάσουμε. Ενας συγγραφέας, με άκρως συντηρητικές πολιτικές απόψεις, ο Νίκος Τσιφόρος έγραφε το 1961: «Η θρησκεία είναι μια εταιρία, που εκδίδει μετοχές επί ανύπαρκτων μεταλλείων. Και κανένας δεν παίρνει μερίσματα από τούτες τις μετοχές, αλλά μόνο το διοικητικό συμβούλιο τούτης τής εταιρίας τρώει καλά».  

Για να πληροφορηθείτε, λοιπόν , το πώς βρέθηκε η “επικρατούσα θρησκεία” να διαθέτει τέτοια αμύθητη περιουσία ρίξτε μια ματιά σ’ αυτό το κείμενο μας.