Γράφει ο  mitsos175.

Ακόμα και με το θάνατό του ο Κουβανός ήρωας – επαναστάτης Φιντέλ Κάστρο ξεφτίλισε πάλι τις ΗΠΑ.
638! απόπειρες δολοφονίας με διάφορους τρόπους έγιναν εναντίον του. Η CIA πρέπει να αλλάξει το όνομα σε “Ιζνογκουντ”.

“Αν το να επιζείς μετά από απόπειρα δολοφονίας ήταν Ολυμπιακό αγώνισμα, θα είχα κερδίσει το χρυσό μετάλλιο” είχε πει κάποτε ο ηγέτης της Κούβας.
Χρυσό και ταυτόχρονα παγκόσμιο ρεκόρ, που δεν νομίζω πως θα καταρριφθεί ποτέ.

Ο Φιντέλ ήταν ο εφιάλτης της Μαφίας, των Δικτατόρων και των Ιμπεριαλιστών. Και μόνο η παρουσία του, το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να τον βλάψουν, ότι μια μικρή χώρα εφάρμοζε τη δική της πολιτική δίνοντας το παράδειγμα στους άλλους λαούς, έκανε τους Αμερικάνους έξαλλους.
Γι αυτό είχαν προσπαθήσει να γονατίσουν την Κούβα με κάθε τρόπο. Μάταια.
Οι κάτοικοι της Κούβας είχαν άξιο αρχηγό που τους εκπροσωπούσε απόλυτα. Έτσι το ένα φιάσκο διαδέχονταν το άλλο.

Πρώτα η προσπάθεια των ΗΠΑ να στηρίξουν το διαφθαρμένο δικτατορικό καθεστώς που ήταν μαριονέτα όχι μόνο αμερικανών πολιτικών αλλά και μαφιόζων.
Ο Κάστρο έκανε κάτι που άλλαξε ριζικά τον κόσμο: Ο ίδιος περιέγραψε αργότερα τον άθλο λέγοντας: Άρχισα την επανάσταση με 82 άτομα. Θα το ξανάκανα, ακόμη και με 10 ή 15 και με ακλόνητη πίστη. Δεν έχει σημασία πόσο μικρός είσαι, αν έχεις πίστη και σχέδιο δράσης”.
Μια επανάσταση δεν είναι ένα κρεβάτι στρωμένο με τριαντάφυλλα.
“Μια επανάσταση είναι μια μάχη μέχρι θανάτου ανάμεσα στο μέλλον και στο παρελθόν” είχε πει τη δεύτερη επέτειο της νίκης.
Έδωσε το μεγαλύτερο όπλο στους σκλαβωμένους: Την Ελπίδα. Αυτό και μόνο έκανε κάθε τύραννο να τρέμει, γιατί έδειξε πως κανείς, όσο μεγάλος κι αν φαίνεται, δεν είναι ανίκητος.

Η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων (1961) ήταν ένα παράδειγμα, τι παθαίνουν οι μισθοφόροι και οι πουλημένοι σε μια ιμπεριαλιστική δύναμη από ένα αποφασισμένο λαό που θέλει να ζήσει όπως ο ίδιος επιθυμεί χωρίς εξωτερικές επεμβάσεις κι εκβιασμούς. 
Ας τα βλέπουν οι δικοί μας πολιτικοί σήμερα, που έδωσαν μέχρι και τα βρακιά τους (μαζί με τα δικά μας φυσικά) στους τοκογλύφους.

Η νίκη των Σοβιετικών και Κουβανών στην Κρίση των Πυραύλων τον επόμενο χρόνο είναι μια ακόμη επιτυχία. Κάποιοι θα πουν ότι ήταν υποχώρηση των Σοβιετικών. Μεγάλο λάθος, γιατί η εγκατάσταση των πυρηνικών έγινε για δυο λόγους: 1) Ως αντίμετρο στους τακτικούς πυρηνικούς πυραύλους που είχε ήδη εγκαταστήσει το ΝΑΤΟ στην Τουρκία 2) Ως μέτρο για την προφύλαξη συμμαχικής χώρας από νέα εισβολή των ΗΠΑ. Η ΕΣΣΔ πέτυχε 100%: Ο Κένεντι δεσμεύτηκε πως οι Η.Π.Α. δεν θα εισέβαλαν στην Κούβα, ενώ αποδέχθηκε μυστικά την απομάκρυνση των αμερικανικών πυραύλων που βρίσκονταν σε τουρκικό έδαφος. Οι Αμερικάνοι πήραν τους πανηγυρισμούς, ενώ οι Κομμουνιστές την ουσία.

Από τότε, εκατοντάδες απόπειρες δολοφονίας, αποσταθεροποίησης κι ένα μακροχρόνιο εμπάργκο, που θα γονάτιζε οποιαδήποτε καπιταλιστική οικονομία (εμείς πχ χρεοκοπήσαμε μόνοι μας), απέτυχαν παταγωδώς.

Ο Κάστρο έφυγε θριαμβευτής. Το έργο του όχι μόνο αντέχει αλλά αποδίδει καλούς καρπούς.
Σε Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική εκατομμύρια εμπνεύστηκαν, αντιστάθηκαν, πολέμησαν, νίκησαν. Από την Κούβα και το Βιετνάμ μέχρι τη Σύρια, τις Λαϊκές Δημοκρατίες, παντού, όπου υπάρχει ανάγκη, ο Φιντέλ θα μάχεται μπροστά και θα ζει για πάντα μαζί μας. 

_______________________

O κομαντάντε Φίντελ πέθανε. Το όραμα της επανάστασης παραμένει.

«Οι Αμερικάνοι με έχουν “σκοτώσει” τόσες φορές που όταν κάποια στιγμή πεθάνω δεν θα το πιστεύουν ούτε οι ίδιοι!»

Φιντέλ Κάστρο

Σταμάτησε να χτυπά η καρδιά ενός απ’ τους μεγαλύτερους επαναστάτες του 20αιώνα. Δεν το κατόρθωσαν οι ορκισμένοι εχθροί του, στα πεδία των μαχών και αργότερα όταν ηγούνταν της Κουβανικής επανάστασης –πάνω από 600 υπολογίζονται οι απόπειρες δολοφονίας του (!) -. Είχε όμως ‘ρθει το πλήρωμα του χρόνου.

Ας δούμε συμπυκνωμένα τα αίτια της έχθρας των Αμερικανών ενάντια στην Κούβα; Τα περιγράφει ο Κάστρο στην εισήγησή του στο 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας:

• «Ένα από τα πρώτα μέτρα της Επανάστασης υπήρξε η παραδειγματική τιμωρία των βασικών ενόχων για τα εγκλήματα που έγιναν από τη δικτατορία του Μπατίστα».

• «Δημεύτηκαν χωρίς καθυστέρηση όλα τα παράνομα αποκτημένα υλικά αγαθά που βρίσκονταν στα χέρια των αξιωματούχων του αιματοβαμμένου καθεστώτος».

• «Ο παλιός στρατός που είχε καταπιέσει σκληρά το λαό, διαλύθηκε και οι αρμοδιότητες που αντιστοιχούν στις ένοπλες δυνάμεις, μεταβιβάστηκαν στον ένδοξο Επαναστατικό Στρατό, που, όπως έλεγε ο Καμίλιο Σιενφουέγκος: «Ηταν ο λαός, ντυμένος τ’ αμπέχονο»».

• «Η δημόσια διοίκηση ξεκαθαρίστηκε από τα στοιχεία που είχαν συνεργαστεί με την τυραννία».

• «Η διεφθαρμένη και πουλημένη ηγεσία των συνδικάτων απομακρύνθηκε και τα δικαιώματα των εργαζομένων αποκαταστάθηκαν».

• «Οι εργάτες που είχαν απολυθεί από τις επιχειρήσεις στην περίοδο της δικτατορίας γύρισαν στις εργασίες τους. Σταμάτησε αμέσως το διώξιμο αγροτών από τη γη».

• «Στις 3 Μάρτη 1959 η Κουβανική Εταιρεία Τηλεφώνων – αμερικάνικο μονοπώλιο – που είχε αναμειχθεί στις βρώμικες υποθέσεις της τυραννίας σε βάρος των συμφερόντων του λαού, μπήκε κάτω από κρατικό έλεγχο».

• «Στις 6 Μάρτη ψηφίστηκε νόμος που μείωσε κατά 50% τα υψηλά ενοίκια που πλήρωνε ο λαός, μέτρο που ξεσήκωσε μεγάλο ενθουσιασμό στον πληθυσμό των πόλεων και δημιούργησε πραγματική αναταραχή στους αστικούς κύκλους».

• «Στις 21 Απρίλη όλες οι πλαζ της χώρας κηρύχτηκαν ελεύθερες για τη χρήση του λαού και καταργήθηκαν έτσι τα προνόμια και οι μισητές διακρίσεις που είχε επιβάλει η αστική τάξη σε πολλούς από αυτούς τους τόπους αναψυχής».

• «Στις 17 Μάη ψηφίστηκε η πρώτη Αγροτική Μεταρρύθμιση. Αυτό το αποφασιστικό, αναγκαίο και δίκαιο μέτρο, μας έβαλε άμεσα αντιμέτωπους όχι μόνο με την ντόπια ολιγαρχία, αλλά και με τον ιμπεριαλισμό, γιατί πολλές αμερικάνικες επιχειρήσεις είχαν στην ιδιοκτησία τους πελώριες εκτάσεις με τα πιο γόνιμα εδάφη της χώρας, κυρίως φυτεμένες με ζαχαροκάλαμο».

• «Στις 20 Αυγούστου 1959 μειώθηκε η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος και μπήκε έτσι τέρμα στην ασυδοσία ενός αλλού τεράστιου αμερικανικού μονοπωλίου».

• «… η επανάσταση από τις πρώτες κιόλας μέρες καταπιάστηκε με τη φοβερή μάστιγα της ανεργίας κι έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στον αγώνα για βελτίωση των αθλίων συνθηκών που επικρατούσαν, στην Παιδεία και στη λαϊκή Υγεία. Χιλιάδες δάσκαλοι στάλθηκαν στην ύπαιθρο, ενώ στις πιο απόμακρες γωνιές της χώρας μας άρχισαν να χτίζονται πολυάριθμα νοσοκομεία».

• «Σε σύντομο χρονικό διάστημα άρχισε με επιτυχία το έργο της εξάλειψης των τενεκεδοσυνοικιών που τόσο πλατιά διάδοση έχουν στις μεγάλες πόλεις της Λατινικής Αμερικής».

• «…οι ΗΠΑ σταμάτησαν τις εμπορικές τους πιστώσεις. Αυτό είχε σημαντική αρνητική επίδραση στις απαραίτητες για τη χώρα εισαγωγές. Έτσι, η Επανάσταση αναγκάστηκε να πάρει αυστηρά μέτρα οικονομίας. Αυτό όμως δεν το έκανε σε βάρος των φτωχών στρωμάτων του πληθυσμού, όπως γίνεται στον καπιταλιστικό κόσμο. Σταμάτησαν οι εισαγωγές των περιττών ειδών και καθιερώθηκε ισότιμη κατανομή των βασικών προϊόντων. Αυτό ήταν ένα από τα πιο δίκαια, ριζικά και αναγκαία μέτρα που πήρε η Επανάσταση, η οποία είχε μπροστά της έναν απελπισμένο αγώνα επιβίωσης». (Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», 1976).