Γράφει ο Συνεργάτης

Όταν ο Ζελένσκι, ο τηλεοπτικός κωμικός που μεταμορφώθηκε σε πειθήνιο όργανο του ΝΑΤΟ και των ολιγαρχών, ανακοίνωσε χτες την «παραίτηση» του Αντρίι Γερμάκ, του ανθρώπου που είχε στα χέρια του ΟΛΗ την εξουσία στο Προεδρικό Μέγαρο, δεν ήταν απλώς «ένα ακόμα σκάνδαλο». Ήταν η στιγμή που το που στο σύνολο του καθεστώτος Κιέβου άρχισε να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος μέσα σε καταιγίδα.

Ο Γερμάκ δεν ήταν απλώς «στενός συνεργάτης». Ήταν ο πραγματικός πρωθυπουργός της Ουκρανίας. Ο άνθρωπος που:

➤ μοίραζε δισεκατομμύρια δολάρια αμερικανικής και ευρωπαϊκής βοήθειας σε φιλικές τσέπες,

➤ έβαζε φυλακή δημοσιογράφους και αριστερούς,

➤ έκλεινε αντιπολιτευόμενα κανάλια,

➤ έστελνε στο μέτωπο με το ζόρι εκατοντάδες χιλιάδες φτωχοδιάβολους,

➤ και ταυτόχρονα διαπραγματευόταν με τους Αμερικανούς το ξεπούλημα της χώρας «για χάρη της ειρήνης».

Και τώρα; Τον πέταξαν σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Η «Επιχείρηση Μίδας» του NABU (που ξαφνικά «ανακάλυψε» τη διαφθορά, λες και δεν την ήξερε όλη η Ουκρανία) αποκάλυψε υπεξαίρεση 100 εκατομμυρίων δολαρίων από την κρατική πυρηνική εταιρεία Energoatom. Εκατό εκατομμύρια που προορίζονταν για καύσιμα πυρηνικών εργοστασίων, ενώ ο λαός παγώνει και σκοτώνεται στα χαρακώματα.

Και ποιος ήταν ο εγκέφαλος; Φίλοι και συνέταιροι του Γερμάκ. Και ποιος κάλυπτε; Ο ίδιος ο Γερμάκ. Και ποιος τον διόρισε; Ο Ζελένσκι, που τώρα παριστάνει τον «έκπληκτο» και τον «αδιάφθορο».

Αλλά ας μην γελιόμαστε: η «παραίτηση» δεν είναι πράξη κάθαρσης. Είναι θυσία πιονιού για να σωθεί ο βασιλιάς.Ο Ζελένσκι πετάει τον Γερμάκ στον Καιάδα για τρεις λόγους:

1.Για να δείξει στον Τραμπ ότι «καθαρίζει το σπίτι του» και είναι έτοιμος να υπογράψει Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (παραχώρηση Κριμαίας, Ντονμπάς, «ουδετερότητα», ό,τι γουστάρει ο Πούτιν και ο Κούσνερ).

2.Για να προλάβει τη λαϊκή έκρηξη. Ο κόσμος στο Κίεβο βράζει. Οι μητέρες των στρατιωτών βγαίνουν στους δρόμους. Η αντιπολίτευση μιλάει ανοιχτά για «μαφία».

3.Για να κρατήσει λίγο ακόμα την καρέκλα του, όσο οι Αμερικανοί αποφασίζουν αν θα τον κρατήσουν ή θα τον αντικαταστήσουν με κάποιον πιο «εύκολο» (λέγε με Ζαλούζνι ή κάποιον άλλο στρατοκράτη).

Το καθεστώς Κιέβου αποδεικνύεται αυτό που λέγαμε από την πρώτη μέρα: μια κλίκα ολιγαρχών, πρώην κωμικών και νεοναζί που λεηλάτησαν τη χώρα στο όνομα του «αγώνα κατά της Ρωσίας», ενώ τα λεφτά των λαών της Ευρώπης και των ΗΠΑ κατέληγαν σε offshore και βίλες στο Μαϊάμι.

Ο Γερμάκ έφυγε. Αύριο θα φύγει και ο Ζελένσκι. Και μετά; Θα έρθει η επόμενη μαριονέτα. Η μόνη λύση δεν είναι «καλύτεροι διαχειριστές». Είναι η ανατροπή όλου του συστήματος που γεννάει Γερμάκ, Ζελένσκι και Ποροσένκο. Από τα αριστερά. Με τον λαό στο τιμόνι. Χωρίς ΝΑΤΟ, χωρίς ολιγάρχες, χωρίς «εθνική ενότητα» με φασίστες.

Μέχρι τότε, ας χαιρόμαστε κάθε ρωγμή στο οικοδόμημα του Κιέβου.