Ηταν σαν σήμερα. 5 Δεκέμβρη του 2022 στη δυτική Θεσσαλονίκη. Ενας πιτσιρικάς Ρομά, μόλις 16 χρονών, ο Κώστας Φραγκούλης, έκανε το μοιραίο λάθος να μην πληρώσει τη βενζίνη, αξίας 20 ευρώ, που έβαλε στο φορτηγάκι του.

Καταδιώκεται. Ενας μπάτσος της δολοφονικής ομάδας ΔΙΑΣ τον πυροβολεί σε ευθεία βολή, στο κεφάλι, από πίσω… Το νεαρό παιδί, πατέρας ενός μωρού, χαροπαλεύει και οδηγείται στο νοσοκομείο.

Η ανακοίνωση της αστυνομίας για το γεγονός είναι επίσης εξοργιστική! Λίγο ακόμα και θα μας έλεγαν ότι η ζωή του παιδιού που τότε κρεμόταν από μια κλωστή ήταν αποτέλεσμα … τροχαίου ατυχήματος! (Δεν το έγραφαν καθαρά, το υπονοούσαν όμως)!

“… Ενόψει του άμεσου κινδύνου, οι αστυνομικοί έκαναν χρήση όπλου (πραγματοποιώντας δύο βολές) επιχειρώντας να ακινητοποιήσουν το όχημα, με αποτέλεσμα ο οδηγός να χάσει τον έλεγχο αυτού, να προσκρούσει σε τοιχίο και να διακομισθεί σοβαρά τραυματισμένος στο εφημερεύον Νοσοκομείο με σταθμό του ΕΚΑΒ”, μας γράφουν χωρίς πουθενά να αναφέρουν ότι η σφαίρα του μπάτσου βρήκε τον νεαρό Ρομά στο κεφάλι!!!.

Παρόμοια και η αντιμετώπιση των καθεστωτικών ΜΜΕ που για μια ακόμα φορά λειτουργούν σαν γραφείο τύπου της αστυνομίας.

Τα πραγματικά γεγονότα έγιναν ακριβώς όπως μας τα περιγράφει ο δικηγόρος της οικογένειας, του 16χρονου παιδιού Θεόφιλος Αλεξόπουλος, στο παρακάτω βίντεο. Είχαμε από τους μπάτσους μια πραγματικά εν ψυχρώ δολοφονική επίθεση.

Παραθέτουμε απόσπασμα από την δήλωση που έκανε ο δικηγόρος, όταν το παιδί νοσηλεύεται σε πολύ κρίσιμη κατάσταση.

“Πληροφορήθηκα την δήλωση της αστυνομίας η οποία μου κάνει τρομερή εντύπωση. Είναι στο ίδιο πλαίσιο όμοιων περιστατικών που έχουν γίνει στην Αθήνα και δυστυχώς είναι αυτά τα περιστατικά και αυτές οι δηλώσεις και ανακοινώσεις που έρχονται και οπλίζουν τα χέρια αστυνομικών να λειτουργούν με τέτοιο τρόπο. 

Δεν πρόκειται για μια ακόμα εκδήλωση αστυνομικής βίας. Πρόκειται για μια ευθεία βολή, πρόκειται πραγματικά για μια εν ψυχρώ δολοφονική επίθεση... Καμιά ενέργεια του παιδιού δεν υπήρξε κατά των αστυνομικών. Αυτά που διάβασα για εμβολισμό περιπολικού ή μηχανής είναι τελείως ανυπόστατα. Το παιδί το μόνο που ήθελε να κάνει ήταν να αποφύγει την σύλληψη δεδομένου ότι είχε κάνει μια κλοπή ευτελούς αξίας μόλις 20 ευρώ. Οι αστυνομικοί γνωρίζουν για πιο λόγο τον καταδιώκουν. Δεν τον καταδιώκουν γιατί έκανε μια ληστεία, ένα βιασμό, μια απόπειρα ανθρωποκτονίας… Και τον πυροβολούν από πίσω!  

Ως δράστης του φονικού προσδιορίστηκε ένας 35χρονος μπάτσος της ομάδας ΔΙΑΣ που ισχυρίζεται ότι βρισκόταν σε άμυνα και πυροβόλησε για εκφοβισμό, ενώ τα μέσα Μαζικής Εξαπάτησης λειτουργούν σαν γραφείο τύπου της μπασκηναρίας.

Ο δολοφόνος μπάτσος δεν προφυλακίζεται ούτε μια μέρα. Η δικαστική εξουσία αποφασίζει να αφεθεί ελεύθερος με μόνο περιοριστικό όρο την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.

Αργότερα το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Βέροιας, όπου εκδικαζόταν η υπόθεση, εκδίδει ετυμηγορία σύμφωνα την οποία αποφάσισε τη μετατροπή της αρχικής κατηγορίας από ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο (κακούργημα) σε ανθρωποκτονία από αμέλεια, καθ’ υπέρβαση νόμιμης άμυνας (πλημμέλημα) και επέβαλε στον δολοφόνο μπάτσο ποινή φυλάκισης 3 ετών με 3ετή αναστολή, και φυσικά τον έστειλε σπίτι του.

Εντάξει μωρέ … ένα δεκαεξάχρονο πατέρα σκότωσε ο μπάτσος … σιγά το έγκλημα …..

Μετά την ανακοίνωση της ποινής, στη συζήτηση για την απόδοση των πειστηρίων, απλώθηκε νεκρική σιωπή.
Και τότε ο Παύλος, ο πατέρας του Κώστα, είπε:

«Αυτοί πήρανε κάτι…
Να πάρουμε κι εμείς τα ματωμένα ρούχα του γιου μου, να κλαίμε σπίτι.»

Μια φράση που διαπέρασε την αίθουσα σαν μαχαίρι.
Μια φράση που συμπυκνώνει όλη τη βαρβαρότητα αυτού του κράτους.