Σε μια ακόμη απόδειξη της ωμής καταστολής που επιφυλάσσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στους αγρότες και κτηνοτρόφους, οι δυνάμεις καταστολής της ΕΛ.ΑΣ. προέβησαν σε ρίψη χημικών και κρότου λάμψης εναντίον δεκάδων αγροτών που προσπαθούσαν να φτάσουν στο αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης» του Ηρακλείου, στο πλαίσιο του παγκρήτιου συλλαλητηρίου.

Οι αγρότες, με τρακτέρ και αγροτικά οχήματα, απάντησαν με πετροπόλεμο, αρνούμενοι να υποταχθούν στη βία του κράτους και διεκδικώντας το δικαίωμά τους στην επιβίωση.

Αυτή η σύγκρουση δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μέρος ενός ευρύτερου κύματος αγροτικών κινητοποιήσεων που απειλούν να παραλύσουν τη χώρα, αν η κυβέρνηση δεν ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματα του πρωτογενούς τομέα.

Οι αγρότες και κτηνοτρόφοι της Κρήτης, όπως και σε ολόκληρη την Ελλάδα, βράζουν από οργή εναντίον μιας πολιτικής που έχει οδηγήσει τον αγροτικό τομέα στην κατάρρευση. Υψηλό κόστος παραγωγής, εξευτελιστικές τιμές στα προϊόντα, καθυστερήσεις στις επιδοτήσεις και σκάνδαλα όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, που λεηλατούν τους μικρούς παραγωγούς, έχουν μετατρέψει τα χωράφια σε ερείπια και τις οικογένειες σε ζητιάνους. «Δεν μιλάμε πια, απαιτούμε», φωνάζουν οι διαδηλωτές, ενώ ο πρόεδρος της Παγκρητίου Συντονιστικής Επιτροπής Κτηνοτρόφων, Βασίλης Μανούρας, τόνισε ότι «είναι θέμα επιβίωσης» και ότι η κινητοποίηση θα συνεχιστεί όσο χρειαστεί, ακόμα και αόριστα.

Σήμερα το πρωί, πάνω από 200 αγρότες συγκεντρώθηκαν στις 11:00 έξω από το Παγκρήτιο Στάδιο, ξεκινώντας μηχανοκίνητη πορεία προς το αεροδρόμιο, με συμμετοχές από Λασίθι, Ρέθυμνο, Ιεράπετρα και Άγιο Νικόλαο.

Αυτή η δράση εντάσσεται στο πανελλαδικό κύμα αγροτικών μπλοκ, με πάνω από 20 αποκλεισμούς σε εθνικούς δρόμους, τελωνεία (όπως Εύζωνοι, Νίκη, Προμαχώνας) και σχέδια για μπλοκάρισμα λιμανιών στη Βόλο και Θεσσαλονίκη τις επόμενες ημέρες.

Πάνω από 6.000 τρακτέρ έχουν κατέβει στους δρόμους, απαιτώντας ολοκληρωμένο σχέδιο για την ελληνική γεωργία, πάταξη καρτέλ στα εφόδια και τα προϊόντα, τιμωρία υπευθύνων σκανδάλων και άμεσες λύσεις για το κόστος παραγωγής. Η κυβέρνηση, αντί για μέτρα, μιλάει για «διάλογο με ανοιχτούς δρόμους» και υπόσχεται 3,7 δισ. ευρώ επιδοτήσεων μέχρι το τέλος του έτους – ψίχουλα μπροστά στην καταστροφή.

Η πορεία ξεκίνησε ομαλά, αλλά γρήγορα μετατράπηκε σε πεδίο μάχης. Οι αγρότες, οργανωμένοι από την Παγκρήτια Συντονιστική Επιτροπή Κτηνοτρόφων και την Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ηρακλείου, έφτασαν με τρακτέρ και οχήματα στη συμβολή της οδού Σενετάκι, όπου η αστυνομία είχε στήσει φραγμό με κλούβες και δυνάμεις ΜΑΤ για να «προστατεύσει» το αεροδρόμιο.

Οι διαδηλωτές, αρνούμενοι να γυρίσουν πίσω, επιχείρησαν να σπάσουν τον κλοιό, φωνάζοντας συνθήματα κατά της καταστολής και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που τους σπρώχνει στην εξαθλίωση. Η απάντηση της ΕΛ.ΑΣ. ήταν άμεση και βίαιη: Ρίψη δακρυγόνων και κρότου λάμψης, που προκάλεσαν πανικό και ένταση, με τους αγρότες να αντεπιτίθενται πετώντας πέτρες σε ένδειξη αυτοάμυνας.

Το αεροδρόμιο κλείστηκε και από τις δύο εισόδους, με κυκλοφοριακό χάος στην Ικάρεια Οδό, ενώ διαπραγματεύσεις μεταξύ αγροτών και αστυνομίας απέβησαν άκαρπες – όπως και οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για διάλογο.

Ευτυχώς, δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί, αλλά η εικόνα της βίας εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών θυμίζει τις μαύρες σελίδες της ιστορίας, από το Πολυτεχνείο μέχρι τα πρόσφατα επεισόδια σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

Ο πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Ηρακλείου, Λευτέρης Τριανταφυλλάκης, δεν μασάει τα λόγια του: «Η κατάσταση είναι τραγική. Μηδένισαν τον παραγωγικό τομέα. Αν χρειαστεί να καθίσουμε στους δρόμους μέχρι τις πρωινές ώρες της Πρωτοχρονιάς, θα το κάνουμε. Ο τελικός λόγος είναι του λαού. Ο αγώνας είναι δίκαιος». Και έχει δίκιο: Αυτοί που ταΐζουν την Ελλάδα, πνίγονται από τα χημικά του κράτους.

Αυτή η επίθεση δεν είναι τυχαία. Είναι η ίδια συνταγή καταστολής που εφαρμόζει η κυβέρνηση σε κάθε λαϊκή εξέγερση: Χημικά στα Εξάρχεια, φραγμοί σε διαδηλώσεις, υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.

Ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης, από το Μαξίμου, καλεί σε «διάλογο» ενώ στέλνει τα ΜΑΤ να σπάσουν κεφάλια – μια υποκρισία που θυμίζει τα χειρότερα χρόνια της δεξιάς. Οι αγρότες δεν ζητούν ελεημοσύνη, αλλά δικαιοσύνη.