Στη Σούδα σήμερα δεν έδεσε απλώς ένα κρουαζιερόπλοιο. Έδεσε η κρατική συνενοχή. Το Crown Iris κατέφτασε στα Χανιά με διμοιρίες, κλούβες και αποκλεισμούς. Το κράτος ανέλαβε για άλλη μια φορά τον ρόλο του μπράβου, για να περάσει «ανενόχλητος» ο τουρισμός της φρίκης, την ώρα που στη Γάζα συντελείται γενοκτονία.
Απέναντι σ’ αυτή την κανονικοποιημένη βαρβαρότητα στάθηκε η φωνή της αλληλεγγύης. «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» ακούστηκε καθαρά, μαζί με το απολύτως επίκαιρο «Αγρότες με κατσούνες σας γλέντησαν εχτές / αμέτε στα χωράφια τους και κάντε τις ελιές». Γιατί η οργή δεν έρχεται μόνο από την Παλαιστίνη· έρχεται από παντού όπου το κράτος στέκεται απέναντι στην κοινωνία.
Οι διαδηλωτές σπρώχτηκαν, απωθήθηκαν, κυκλώθηκαν. Τα λεωφορεία πέρασαν με συνοδεία, σαν να μετέφεραν υψηλούς προσκεκλημένους πολέμου. Και πράγματι, αυτό ακριβώς μετέφεραν: την εικόνα ότι μπορείς να κάνεις διακοπές, ενώ λίγα μίλια παραπέρα συντελείται γενοκτονία.
Καμία ουδετερότητα δεν υπάρχει εδώ.
Όποιος μιλά για «τουρισμό» αυτή τη στιγμή, μιλά για τουρισμό συνενοχής.
Όποιος μιλά για «οικονομία», μιλά για οικονομία πάνω σε μαζικούς τάφους.
Κι όποιος στέλνει ΜΑΤ απέναντι στην αλληλεγγύη, έχει διαλέξει στρατόπεδο.
Υ.Γ: Και η νέα μαντινάδα που κάνει θραύση: Αγώνα θέλει η λευτεριά και ο καυγάς αέρα / κι οι γκεσταμπίτες θέλουνε, κατσούνα νύχτα-μέρα.
0 Comments