Για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου: ούτε εξιδανίκευση, ούτε ισοπέδωση

Dec 13, 2025 | Πολιτική | 8 comments

Του Γ. Γ.

Δεν έχουμε κανένα λόγο – ούτε πρόθεση – να εξωραΐσουμε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Αντίθετα, υπάρχουν αρκετά και σοβαρά στοιχεία που επιτρέπουν σε οποιονδήποτε να της αποδώσει ότι «έχει κόψει καπίστρι», για να χρησιμοποιήσουμε τη λαϊκή έκφραση. Άλλωστε, η ίδια έχει φροντίσει να καλλιεργήσει αυτή την εικόνα, δηλώνοντας χωρίς συστολή ότι «αξίζει όσο 100 βουλευτές».

Ο ναρκισσισμός της δεν είναι πολιτική φήμη αλλά σχεδόν δημόσιο μυστικό. Έχουν γραφτεί – χωρίς να διαψευστούν – ιστορίες για «τιμ καλλωπισμού» που τη συνοδεύει στη Βουλή, ενώ η συνολική της παρουσία αποπνέει μια έντονη αυτοαναφορικότητα, όπου το «εγώ» προηγείται συστηματικά του «εμείς».

Δεν μπορούμε επίσης να αγνοήσουμε τα αντιΚΚΕδικά σύνδρομα που τη διακατέχουν. Έφτασε στο σημείο να υποβάλει μήνυση εναντίον της Λιάνας Κανέλλη, σε μια κίνηση που δεν είχε ούτε πολιτικό βάθος ούτε ουσιαστικό περιεχόμενο, αλλά μύριζε προσωπική εμπάθεια και μικροπολιτικό ανταγωνισμό.

Ο λαϊκισμός και η δημαγωγία αποτελούν συνειδητά εργαλεία της πολιτικής της πρακτικής, ενώ το μόρφωμα που έχει συγκροτήσει -ένα αυστηρά προσωποκεντρικό, αστικοδημοκρατικό σχήμα– διοικείται με αυταρχικούς όρους, χωρίς ουσιαστικές συλλογικές διαδικασίες και εσωτερικό διάλογο.

Όλα αυτά είναι υπαρκτά, καταγεγραμμένα και απολύτως θεμιτό να αποτελούν αντικείμενο κριτικής.

Όμως η πολιτική ανάλυση δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους συμπάθειας ή αντιπάθειας. Και εδώ υπάρχει ένα δεδομένο που δεν μπορεί να παρακαμφθεί.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πέρα από την αναμφισβήτητη ευγλωττία της, διαθέτει τσαμπουκά. Δεν μασάει τα λόγια της, δεν κινείται με πολιτική κορεκτίλα και – κυρίως – δεν φοβάται τη σύγκρουσηόταν αυτή εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια όλων.

Η στάση της στην εξέταση του “Φραπέ” δεν ήταν μια απλή κοινοβουλευτική «παράσταση». Ήταν μια διαδικασία που ανέδειξε, με τρόπο ωμό και ενοχλητικό, ολόκληρη τη σαπίλα του αστικού συστήματος: τις διαπλοκές, τις συγκάλυψεις, τις θεσμικές ακροβασίες, την αλαζονεία της εξουσίας.

Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να της αφαιρεθεί.

Το γεγονός ότι η παρουσία της προκαλεί νευρικότητα στο πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο δεν είναι τυχαίο. Όχι επειδή η Κωνσταντοπούλου αποτελεί συστημική απειλή, αλλά επειδή χαλάει το αφήγημα, σπάει την κανονικότητα και εκθέτει δημόσια εκείνους που έχουν μάθει να λειτουργούν στο απυρόβλητο.

Αυτό δεν την καθιστά ούτε ριζοσπάστρια, ούτε φορέα κάποιας βαθύτερης κοινωνικής ανατροπής. Αλλά την καθιστά ενοχλητική. Και σε ορισμένες στιγμές, η ενόχληση του συστήματος έχει πολιτική αξία.

Δεν χρειάζεται λοιπόν ούτε αγιοποίηση ούτε δαιμονοποίηση. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν είναι η λύση. Είναι όμως ένα φαινόμενο που, σε συγκεκριμένες στιγμές, φωτίζει πλευρές της εξουσίας που άλλοι – πρόθυμοι ή φοβισμένοι – αφήνουν στο σκοτάδι.

Και αυτό, όσο κι αν δεν μας κάνει να ξεχνάμε όλα τα υπόλοιπα, δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν το βλέπουμε.

Η πολιτική κριτική έχει αξία μόνο όταν δεν κρύβει τίποτα. Ούτε τα αρνητικά, ούτε – όταν προκύπτουν – τα θετικά.

8 Comments

  1. Η Κωνσταντοπούλου είναι μια. Και μία/ένας δεν αρκεί για να ανατρέψει τον Καπιταλισμό (ακόμη κι αν το ήθελε). Ανατροπή του Καπιταλισμού χρειαζόμαστε. Οχι επί μέρους μπαλώματα και βελτιώσεις του, που μετά από λίγο κι αυτές θα απορροφηθούν από το σύστημα και θα ξαναβρεθούμε στα ίδια. Εξ άλλου η Κωνσταντοπούλου δεν έχει παρουσιάσει κάποιο ολοκληρωμένο πολιτικό όραμα.«Ουτε αριστερά ούτε δεξιά» είναι το διακηρυγμένο πιστεύω της. Δηλ. τρέχα-γύρευε. Ακόμη κι αν «εξυγειάνει» δια της δικαστικής οδού κάποια κακώς κείμενα του Ελληνικού Καπιταλισμού όλοι οι δρόμοι θα παραμένουν ανοιχτοί για να ξαναγυρίσουμε στη κλεπτοκρατία και στη λαμογιά. Μόνο ένα δυνατό, συνειδητοποιημένο και μαζικό λαϊκό κίνημα μπορεί να φέρει τη μεγάλη και χρειαζούμενη Ανατροπή. Γενικό ΣΑΡΩΜΑ χρειάζεται η Κοινωνία μας και χτίσιμο σε άλλες βάσεις!Ολα τα άλλα είναι πλάνες και τεχνάσματα για να χαρίζουμε χρόνο σε ένα σύστημα που στην Ελλάδα δεν έχει πια ΤΙΠΟΤΕ να δώσει παρά να καλοταΐζει μερικούς επιτήδειους.

    Reply
  2. Μάλλον το ΚΚΕ φοβίζει η Κωνσταντοπούλου, αφού από τα λίγα αποσπάσματα που είδα από την ανακριτική, ήταν ΟΛΟ ένα θέατρο, σκέτη αμερικανιά, με τους επίτροπους να το παίζουν επιτροπή Πολκ/Τσερτς και το αρχίδι να το παίζει “επικαλούμαι την 5η τροπολογία του Συνταγματος” λες και βλέπουμε αμερικάνικη ταινία. Μόνο η Κωνσταντοπούλου μπαίνει στο στόχαστρο; Όσο για τις κριτικές, μονάχα στον χαρακτήρα της στοχεύουν τα πρώτα που γράφεις. Στο τέλος κάνεις την πολιτική κριτική, τάχα. Η Κωνσταντοπούλου δεν θα φέρει την αλλαγή, επειδή οι εκλογές δεν φέρνουν την αλλαγή, όχι επειδή η Κωνσταντοπούλου συμμετέχει σε αυτές.

    Reply
  3. Οι ασήμαντοι δεν μπορεί να γίνουν αξιόλογοι , κριτικάροντας έτσι άτεχνα , μια πολύ σημαντική και δυναμική γυναίκα , όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου . Η εν γένει στάση της είναι αληθινή από παλαιότερα , για αυτό και αξιοθαύμαστη . Το σκέφτομαι σοβαρά να την ψηφίσω (αν συνεχίσει έτσι και αν παραμείνει ζώσα μέχρι τότε )????

    Reply
    • «σημαντική και δυναμική γυναίκα»…Αρκεί δηλ. μια «σημαντική και δυναμική γυναίκα» για να ανατρέψει ένα ολόκληρο πολυπλόκαμο και βαθειά εγκατεστημένο σύστημα συμφερόντων; Δεν άκουσα ποτέ τη Κωνσταντοπούλου να απευθύνεται και να καλεί το Λαό να κατέβει στους δρόμους και να σαρώσει τη βρομιά και τη σαπίλα του γερασμένου και παρασιτικού Ελληνικού Καπιταλισμού. Δεν είδα ποτέ να επιδιώκει τη δημιουργία ένός πλατιού Λαϊκού Κινήματος. Σαν ένας Μεσσίας μάς παρουσιάζεται κι αυτή, όπως τόσοι άλλοι που έχουν δοκιμάσει οι Ελληνες και μονίμως εισπράττουν απογοήτευση και ξεπούλημα. Ούτε καν ένα κόμμα με στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες δεν έχει ενδιαφερθεί να στήσει! Ούτε, βέβαια, και κάποιο σαφές Πολιτικό Οραμα έχει παρουσιάσει. Μόνο «κονταρομαχίες» και κοινοβουλευτικούς καβγάδες στήνει κάθε τόσο. Ετσι ομως δεν πτοείται το σύστημα και τα τεράστια συμφέροντα που κρύβονται πίσω του.

      Reply
  4. Όσο πέφτουν τα ποσοστά του από-κόμματος ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ τόσο περισσότερο θα κάνει ανούσιους θεατρινισμούς για να τσιμπήσουν αφελείς, και τόσο περισσότερο θα δίνει διαπιστευτήρια στο σύστημα όπως με τα Ωνάσεια σχολεία και την Ανάβυσσο στην κυβέρνηση. Αντικυβερνητικές κορόνες χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο πουλάνε κι άλλοι, δεν αγοράζω

    Reply
    • καταλαβε τη την ανεβάζει … έστω κ αρνητικά συναισθήματα είδε ότι πουλάει και το τραβάει συριζα…. Θέατρο του παραλόγου για νά παραμείνει στην εξουσία ???? τής προέδρου
      Το αστείο κατηγορεί τον άδωνη ο οποίος μπροστά της είναι γατάκι
      .

      Reply
      • Όταν ξεμαστουρώσεις ξαναγράψε Λίνα, δεν καταλάβαμε τι λες.
        Δεν ψηφίζω κανέναν, αλλά έχω λίγο συμπάθεια στη Ζωίτσα.

        Reply
  5. Συνδυασμός αντικομμουνίστριας και feminazi…

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Από το Δόγμα Τρούμαν στα deals του LNG: Η διαχρονική οικονομική ανατομία της αμερικανικής κηδεμονίας -Από το 1952 στο Σήμερα: Η Γκίλφοϊλ ως η σύγχρονη εκδοχή του Πιουριφόι

Των Γ. Γ και mitsou175 Η παράλληλη εξέταση της θητείας του Τζον Πιουριφόι (1950-1953) και της σημερινής εξέλιξης με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ αποκαλύπτει ότι οι ωμοί πολιτικοί εκβιασμοί - συνεργασία του ελληνικού αστικού κατεστημένου με τους "επικυρίαρχους", έχουν...

Οταν οι αγώνες για ζωή και αξιοπρέπεια νικούν!

Ανοιχτό κάλεσμα προς την κοινωνία Χωρίς τη συλλογική δράση, οι ιδέες κοιμούνται στα κεφάλια και στις βιβλιοθήκες. Η γέννηση της πολιτικής ελευθερίας συμβαδίζει με τον αγώνα για τη συλλογική ιδιοποίηση της θεσμίζουσας αρχής. Eduardo Colombo Ως Κοινότητα Κατειλημμένων...

Οργή στον Λευκό Οίκο και οσμή σκανδάλου μεγατόνων στην Αθήνα: Προς αποπομπή η Πρέσβης Κίμπερλι Γκίλφοϊλ

Σε τροχιά άμεσης σύγκρουσης με το ίδιο του το πολιτικό κατεστημένο βρίσκεται ο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς μια νέα υπόθεση διαφθοράς, εκβιασμών και ασύδοτης συμπεριφοράς απειλεί να τινάξει στον αέρα την αμερικανική διπλωματική παρουσία στην Ελλάδα. Σύμφωνα με αποκαλύψεις...

Η σημερινή “ημέρα του Κολόμβου”, για τους Αμερικάνους, αφετηρία για το μεγαλύτερο Ολοκαύτωμα στην παγκόσμια ιστορία

Η σημερινή μέρα για τους Αμερικάνους χαρακτηρίζεται σαν “ημέρα Κολόμβου”, που γιορτάζεται σε όλες τις Η.Π.Α, αφού θεωρείται ότι σαν σήμερα, 12/10/1492, ο δουλέμπορος και σφαγέας των Iνδιάνων Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις ακτές του «Νέου Κόσμου»...

Ανδρέας Συγγρός: Ενας «εθνικός τοκογλύφος» που συγκέντρωσε αμύθητα πλούτη και το αστικό κράτος τον τίμησε σαν «εθνικό ευεργέτη». Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1830.

«Δυστυχισμένοι Αρβανίτες της Αττικής, πού να ξέρετε πως τα έργα και οι δωρεές του Συγγρού, το πιο πολύ είναι ιδρώτας και αίμα δικό σας. Κακόμοιροι αγρότες που σας μαθαίνουν στα σχολεία ένα σωρό παραμύθια για τους “μεγάλους ευεργέτες του Εθνους”, πού να ξέρετε πως οι ...

Σαν σήμερα, στις 12 Οκτώβρη 1944, η απελευθέρωση της Αθήνας απ’ τους Γερμανούς κατακτητές

Σαν σήμερα στις 12 Οκτώβρη 1944, το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ  ελέγχουν απόλυτα την Αθήνα, αφού οι Γερμανοί κατακτητές κάτω απ’ την πάλη του λαού  αναγκάζονται να την εγκαταλείψουν. Μια τεράστια λαοθάλασσα  ξεχύνεται στην πόλη με συνθήματα για μια Ελλάδα λαοκρατική να δονούν τον...

Όταν δύο νεκροί εργάτες περνούν στα ψιλά και η Βίσση με τον Καρβέλα γίνονται πρώτο θέμα…

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Έκανα μια περατζάδα στις ενημερωτικές ιστοσελίδες και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και, εντάξει, γνωρίζουμε πολύ καλά πώς τα καθεστωτικά ΜΜΕ ιεραρχούν την επικαιρότητα, ποιες ειδήσεις επιλέγουν να αναδεικνύουν και ποιες σπρώχνουν στο...

11 Οκτώβρη 1962: Οι Οικοδόμοι ταρακούνησαν το Καραμανλικό καθεστώς

Η 11η Οκτώβρη 1962 είναι μια μέρα χαραγμένη στην ιστορία του εργατικού κινήματος. Οι οικοδόμοι, σε μια από τις μεγαλύτερες απεργίες της εποχής μετά το 1960, κατέβηκαν στους δρόμους διεκδικώντας μισθούς, ασφάλιση και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Η απάντηση του...

Motor Oil: Δύο εργάτες νεκροί στο βωμό του κέρδους – Άλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα που δεν πρέπει να ξεχαστεί

Δύο εργαζόμενοι νεκροί. Δύο οικογένειες βυθισμένες στο πένθος. Δύο ζωές που χάθηκαν την ώρα της δουλειάς, σε μια ακόμη τραγωδία που αποκαλύπτει το πραγματικό κόστος της εργασίας μέσα στα κάτεργα της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Πέθανε και ο δεύτερος εργάτης που είχε...

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» και το τέλος μιας αυταπάτης

Όταν ο εφοπλιστής και ιδιοκτήτης της ΑΕΚ, Δημήτρης Μελισσανίδης, εξαγόραζε το 51% των μετοχών της «Εφημερίδας των Συντακτών», παρουσιάζοντας την επιχειρηματική του κίνηση ως σανίδα σωτηρίας για ένα έντυπο που βρισκόταν σε οικονομικό αδιέξοδο, οι εργαζόμενοι της...

Επιλεγμένα Video