Ως γνωστό στις 14 Δεκέμβρη 2025, η πρώτη νύχτα του Χανουκά μετατράπηκε σε τραγωδία στο Bondi Beach του Σίδνεϊ. Δύο ένοπλοι, πατέρας και γιος με σημαίες του Ισλαμικού Κράτους, άνοιξαν πυρ εναντίον εκατοντάδων ανθρώπων που γιόρταζαν την εβραϊκή γιορτή. Τουλάχιστον 15 νεκροί – ανάμεσά τους ένα 10χρονο κορίτσι, ένας ραβίνος, ένας επιζών του Ολοκαυτώματος, ένας Γάλλος πολίτης – και δεκάδες τραυματίες.

Μια αντισημιτική τρομοκρατική επίθεση που δεν μπορεί παρά να καταδικάζεται απερίφραστα από κάθε προοδευτικό άνθρωπο.Μέσα σε αυτό το μακελειό, όμως, ξεχώρισε μια πράξη καθαρού ανθρωπισμού: Ο Ahmed al-Ahmed, 43 ετών, μουσουλμάνος, Σύρος με καταγωγή από το Ιντλίμπ, ιδιοκτήτης μικρού μαγαζιού με φρούτα και πατέρας δύο παιδιών, όρμησε άοπλος πάνω σε έναν από τους δράστες. Του άρπαξε το όπλο, τον αφόπλισε και πιθανότατα έσωσε δεκάδες ζωές.

Τραυματίστηκε σοβαρά (πυροβολήθηκε πολλές φορές), αλλά η πράξη του έγινε σύμβολο. Εβραϊκές κοινότητες συγκέντρωσαν πάνω από 1,3 εκατομμύρια δολάρια για εκείνον μέσω GoFundMe, και ο ίδιος δέχτηκε επισκέψεις από τον πρωθυπουργό της Αυστραλίας και τον πρωθυπουργό της Νέας Νότιας Ουαλίας.

Και εδώ μπαίνει η προπαγάνδα του Νετανιάχου. Λίγες ώρες μετά την επίθεση, σε ομιλία του, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός μίλησε για «το κακό στη χειρότερη εκδοχή του» και… «τον εβραϊκό ηρωισμό στην καλύτερη εκδοχή του». Αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο βίντεο με τον άνδρα που αφόπλισε τον δράστη, λέγοντας: «Είδα ένα βίντεο με έναν Εβραίο που όρμησε σε έναν από τους δολοφόνους, του πήρε το όπλο και έσωσε ποιος ξέρει πόσες ζωές». Εβραϊκός ηρωισμός, λοιπόν, για μια πράξη που έκανε ένας μουσουλμάνος πρόσφυγας από τη Συρία!

Αργότερα, όταν αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του Ahmed al-Ahmed, ο Νετανιάχου διόρθωσε: «Ένας γενναίος μουσουλμάνος άνδρας που σταμάτησε τον τρομοκράτη από το να σκοτώσει αθώους Εβραίους». Αλλά η αρχική δήλωση δεν ήταν τυχαία λάθος. Ήταν ενδεικτική μιας προπαγανδιστικής λογικής που βιάζεται να «εβραιοποιήσει» τον ηρωισμό, να τον εντάξει σε ένα αφήγημα αποκλειστικά «εβραϊκού» αγώνα, αγνοώντας ή διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα όταν αυτή δείχνει αλληλεγγύη πέρα από θρησκείες και εθνότητες.

Και δεν σταμάτησε εκεί. Ο Νετανιάχου εκμεταλλεύτηκε την τραγωδία για να επιτεθεί στην αυστραλιανή κυβέρνηση, κατηγορώντας την ότι «ρίχνει λάδι στη φωτιά του αντισημιτισμού» επειδή αναγνώρισε παλαιστινιακό κράτος.

Μια κλασική τακτική: Χρησιμοποιεί τον πραγματικό αντισημιτισμό για να δικαιολογήσει την πολιτική του κατοχής και καταστολής, μετατρέποντας κάθε κριτική ή βήμα προς την παλαιστινιακή αυτοδιάθεση σε «καύσιμο» για τρομοκρατία.

Η πράξη του Ahmed al-Ahmed, ενός Σύρου μουσουλμάνου που έσωσε Εβραίους με κίνδυνο της ζωής του, γκρεμίζει αυτή την προπαγάνδα. Δείχνει ότι ο ανθρωπισμός δεν έχει θρησκεία, ότι η αλληλεγγύη μπορεί να υπερβεί τα τείχη που χτίζουν οι εθνικισμοί και οι φονταμενταλισμοί. Και ταυτόχρονα, εκθέτει την υποκρισία όσων βιάζονται να οικειοποιηθούν τον ηρωισμό για να τροφοδοτήσουν το μίσος.