Πριν λίγες μέρες -στις 28 Απρίλη 2026-, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ μιας κρίσιμης έκθεσης που είχε τίτλο: «Σεξουαλική πράξη χωρίς συναίνεση = Βιασμός».
Η αρχή «μόνο το ναι σημαίνει ναι» (only yes means yes) αναδεικνύεται πλέον σε νέο ευρωπαϊκό πρότυπο. Η σιωπή, η έλλειψη αντίστασης, μια προηγούμενη σχέση, ο γάμος ή η «παραδοσιακή» οικογενειακή ζωή δεν θεωρούνται πλέον αυτόματη συναίνεση. Το σώμα της γυναίκας παύει να αντιμετωπίζεται ως διαθέσιμο, αν δεν υπάρχει σαφής, ελεύθερη και ανακλητή βούληση.
Και ποιοι βρέθηκαν ανάμεσα στους 160 ευρωβουλευτές που ψήφισαν ΚΑΤΑ;
Η Γαλάτω Αλεξανδράκη (Ελληνική Λύση – Βελόπουλος)
Ο Μανώλης Φράγκος (Ελληνική Λύση – Βελόπουλος)
Ο Νίκος Αναδιώτης (Νίκη – το κόμμα του Δημήτρη Νατσιού)
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου (Φωνή Λογικής)
Τέσσερις ευρωβουλευτές από πολιτικούς χώρους που καθημερινά υψώνουν τη σημαία της «ελληνικής οικογένειας», της «ορθόδοξης παράδοσης» και της δήθεν «προστασίας της γυναίκας».
Και όταν ήρθε η στιγμή να προστατευθούν πραγματικά οι γυναίκες από τη σεξουαλική βία — ακόμα και μέσα στην ίδια την οικογένεια που οι ίδιοι εξιδανικεύουν — ψήφισαν Όχι.
Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο
Οι πολιτικοί που δεν χάνουν ευκαιρία να μιλούν για «χριστιανικές αξίες» και «σεβασμό στην οικογένεια», αρνήθηκαν να στηρίξουν έναν ορισμό που μετατοπίζει το βάρος από την «απόδειξη της βίας» — συχνά αδύνατη — στην απουσία ελεύθερης συναίνεσης.
Με απλά λόγια, υπερασπίζονται τον παλιό, βολικό για τους θύτες ορισμό:
Αν δεν υπήρξε μαχαίρι, γροθιά ή κραυγές, «δεν ήταν βιασμός».
Αν η γυναίκα σιώπησε από φόβο, ντροπή, οικονομική εξάρτηση ή «παραδοσιακή» ανατροφή, τότε «συμφώνησε».
Αν ήταν σύζυγος ή σύντροφος, «δεν μπορεί να είναι βιασμός».
Αυτή είναι η «παράδοση» που υπερασπίζονται.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου, που αυτοπαρουσιάζεται ως «φωνή της λογικής» και υπερασπίστρια των γυναικών, ψήφισε κατά.
Ο Νίκος Αναδιώτης, που μιλά διαρκώς για «ορθόδοξη καρδιά» και «ελληνική ψυχή», ψήφισε κατά.
Μαζί με τους εκπροσώπους του αποκλειστικού πωλητή ιδιόγραφων επιστολών του Χριστού. Όλοι στην ίδια πλευρά του «Όχι».
Τι πραγματικά προστατεύουν;
Δεν προστατεύουν τις γυναίκες.
Προστατεύουν ένα πατριαρχικό και ιεραρχικό μοντέλο σχέσεων, όπου το «όχι» της γυναίκας μπορεί να αγνοηθεί, να ερμηνευτεί ως «ναι» ή να θεωρηθεί ασήμαντο.
Προστατεύουν τη σιωπή και τη συγκάλυψη μέσα σε οικογένειες, χωριά και κοινότητες.
Προστατεύουν την ιδέα ότι το σώμα της γυναίκας ανήκει πρώτα στην «παράδοση», μετά στην οικογένεια και ύστερα στον άντρα — και μόνο τελευταία στην ίδια.
Και την ίδια στιγμή, στα τηλεοπτικά πάνελ και στα social media, θα συνεχίσουν να μιλούν για «προστασία της Ελληνίδας», για «οικογενειακές αξίες» και για δήθεν απειλές που έρχονται «απ’ έξω».
Η υποκρισία τους δεν είναι απλώς προκλητική. Είναι χυδαία.
Ψήφος υπέρ των θυτών
Σε μια χώρα όπου η σεξουαλική βία παραμένει καθημερινό, αόρατο και συχνά ατιμώρητο φαινόμενο, αυτή η ψήφος δεν είναι απλώς «συντηρητική».
Είναι βαθιά αντιδραστική και αντικοινωνική.
Είναι ψήφος υπέρ των θυτών και απέναντι στα θύματα.
Γιατί το αυτονόητο δεν χρειάζεται θεολογικές ερμηνείες, εθνικιστικές κορώνες ή «παραδοσιακά» άλλοθι:
Μόνο το Ναι σημαίνει Ναι.
Και όσοι ψήφισαν Όχι, διάλεξαν πλευρά.
Η πλευρά τους δεν είναι ούτε της λογικής, ούτε του Θεού, ούτε της παράδοσης.
Είναι η πλευρά της πατριαρχικής εξουσίας που αρνείται να πεθάνει.


0 Comments