Λάβαμε και παραθέτουμε:

Πριν λίγο καιρό εκδώσαμε ένα σημαντικό έργο αποτίμησης της περιόδου της Μεταπολίτευσης από το 1974 μέχρι σήμερα, από τις εκδόσεις Εργατική Πάλη. Το βιβλίο προσπαθεί να είναι πλήρες: περιλαμβάνει τις οικονομικές εξελίξεις, τα σημαντικότερα πολιτικά γεγονότα, τις εξελίξεις στο εργατικό κίνημα και στην Αριστερά. Αναδεικνύει, αφενός, την κρίση και την αδυναμία του ελληνικού καπιταλισμού, αφετέρου, τον πρωταγωνιστικό ρόλο που διαδραμάτισαν οι δυνάμεις της Άκρας και Επαναστατικής Αριστεράς σε αυτή την περίοδο, παρόλες τις πολιτικές αδυναμίες που μπορεί να εμφανίζουν.

(Από τον Πρόλογο της Εκδόσης)

Οι Εκδόσεις Εργατική Πάλη κυκλοφορούν το βιβλίο των σ. Σταύρου Σκεύου και Χάρη Μάργαρη, Μεταπολίτευση – Ο Ελληνικός Καπιταλισμός από την Κρίση στην Παρακμή. Εργατικό κίνημα και αγώνες.

Είναι μια εργασία που παρουσιάζει: –

α) Την εξέλιξη του ελληνικού καπιταλισμού από τη Μεταπολίτευση μέχρι τις μέρες μας σε άμεση σχέση και σύνδεση με το μακρύ κύμα κάμψης και κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος τα τελευταία 50 χρόνια, –

β) Τον ρόλο της αστικής τάξης και των αστικών πολιτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα μετά την υιοθέτηση του νεοφιλελευθερισμού και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πρακτικής, –

γ) Τον ρόλο των ρεφορμιστικών κομμάτων (ΚΚΕ και ΚΚΕ εσ. και όλων των κατοπινών μετασχηματισμών του), –

δ) Την πολιτική διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την μετάλλαξή του σε μνημονιακό κόμμα και την ουσιαστική διάλυσή του. –

ε) Την εξέλιξη του συνδικαλιστικού εργατικού κινήματος σε όλη αυτήν την περίοδο, –

στ) Τους αγώνες των εργαζόμενων, των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας (φοιτητών, μαθητών κ.ά.) από την αρχή της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα, –

ζ) Τον ρόλο της άκρας και επαναστατικής αριστερός στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις, στο εργατικό κίνημα όλης αυτής της περιόδου.

Επιπλέον, αυτή η εργασία/μελέτη δεν έγινε για τους “ειδικούς”. Ο βασικός της σκοπός είναι να δείξει τη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού και γενικότερα του καπιταλιστικού συστήματος και να υπηρετήσει τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία, ώστε να οικοδομήσουν μια εργατική και επαναστατική πολιτική. Που να τους οδηγήσει σε μια νέα κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση, σε μια σοσιαλιστική κοινωνία που δε θα έχει σχέση με τις σταλινικές δικτατορίες.

Η εργασία των Στ. Σκεύου – X. Μάργαρη, πιστή άλλωστε στις αρχές τους, έχει – κατά τη γνώμη μας- μια μοναδικότητα. Παρουσιάζει τα γεγονότα και τους αγώνες όπως ξετυλίχθηκαν και εξελίχθηκαν στα εργοστάσια, στις σχολές και στα σχολεία, στις εργατικές συνοικίες και στα χωριά… στις καταλήψεις και τους δρόμους, ενάντια στο ΝΑΤΟ, στους ιμπεριαλιστές ΕΕ και ΗΠΑ.

Επιπλέον, δείχνουν τους πρωταγωνιστές αυτών των ταξικών αγώνων, που διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό τη Μεταπολίτευση, όπως και αυτούς -αστικές και σε πολλές περιπτώσεις ρεφορμιστικές δυνάμεις- που τους πολέμησαν λυσσασμένα. Ένα μεγάλο μέρος των πρωταγωνιστών αυτών των ταξικών αγώνων, πολλοί από τους οποίους είναι από τους σημαντικότερους όλης αυτής της περιόδου (σημειώνονται στο βιβλίο), είναι οι οργανώσεις της άκρας και επαναστατικής αριστεράς.

Αυτή η συμβολή της εργασίας είναι πολύ σημαντική και μοναδική. Παρουσιάζει την ταξική πάλη στο σύνολό της και όχι μόνο ένα μέρος της.

Το ύφος και η γλώσσα του βιβλίου είναι σκληρά, αλλά ειλικρινή και ντόμπρα. Αλλά πώς και με ποια γλώσσα και τι ύφος να αποτυπώσει κανένας το σκάνδαλο Κοσκωτά, την αθλιότητα της “οικουμενικής” συγκυβέρνησης, την εξαπάτηση της κατάργησης του Μνημονίου “με ένα νόμο και ένα άρθρο”, το ΟΧΙ του Δημοψηφίσματος που έγινε ΝΑΙ, τη 13ωρη εργασία (15ωρη στην πραγματικότητα), το κλείσιμο σε μία νύχτα 204 ταχυδρομείων, την κλοπή εκ. ευρώ από τον ΟΠΕΚΕΠΕ… την εμπλοκή στον πόλεμο της Ουκρανίας και τη συμμαχία με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ; Ή την αντιστροφή των εννοιών, π.χ. “Η άγνοια είναι δύναμη, Η ελευθερία είναι σκλαβιά, Ο πόλεμος είναι ειρήνη”.