Του Γ.Γ.

Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική επικαιρότητα θυμίζει περισσότερο λαογραφικό αφιέρωμα παρά σύγχρονη πολιτική ζωή. Μία από αυτές φαίνεται πως θα είναι και η επικείμενη συνάντηση Καραμανλή – Σαμαρά, όχι σε κάποιο πολιτικό ίδρυμα, όχι σε κομματικά γραφεία, αλλά σε μια καλύβα. Κυριολεκτικά.

Ο Αντώνης Καρακούσης, με το γνωστό του ταλέντο να περιγράφει τις εσωτερικές διεργασίες της συντηρητικής παράταξης σαν σκηνές από πολιτικό ντοκιμαντέρ εποχής, μας ενημερώνει ότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί επέλεξαν έναν «άσημο αλλά γεμάτο συμβολισμούς χώρο». Και πράγματι: τι πιο συμβολικό για τη σημερινή Νέα Δημοκρατία από μια καλύβα, στα όρια Φθιώτιδας και Βοιωτίας, με θέα τον Ευβοϊκό;

Εκεί, στα ορεινά της Μαλεσίνας, ανάμεσα σε έλατα, αναμνήσεις και βαριά ιστορία, θα ξανασμίξουν τα ιερά τοτέμ της δεξιάς παράταξης, πλαισιωμένα από βουλευτές, κομματικά στελέχη και –φυσικά– από τα φαντάσματα της καραμανλικής ΕΡΕ της δεκαετίας του ’60. Διότι αν κάτι λείπει από τη σύγχρονη Ελλάδα της ακρίβειας, της διάλυσης των θεσμών και της κοινωνικής ανασφάλειας, είναι λίγη ακόμη νοσταλγία για τα «βαθιά» δεξιά χρόνια.

Η εικόνα είναι σχεδόν ειδυλλιακή: μια καλύβα, ένας 86χρονος εμβληματικός εκπρόσωπος της «λαϊκής δεξιάς», πολιτικοί που συζητούν χαμηλόφωνα για το μέλλον της παράταξης και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος να συμπληρώνει το κάδρο. Αν δεν ξέραμε ότι μιλάμε για το κόμμα που κυβερνά τη χώρα, θα νομίζαμε πως πρόκειται για λέσχη παλαιών αγωνιστών που αναπολούν ένδοξες μέρες γύρω από το τζάκι.

Μόνο που έξω από την καλύβα δεν φυσά αέρας ρομαντισμού, αλλά η παγωμένη πραγματικότητα μιας κοινωνίας που δεν συγκινείται από συμβολισμούς και εσωκομματικά προσκυνήματα. Όσο κι αν η συντηρητική παράταξη ψάχνει τις απαντήσεις στο παρελθόν της, οι πολίτες ζουν στο παρόν – και αυτό το παρόν δεν χωρά ούτε σε καλύβες ούτε σε πολιτικές αναμνήσεις.

Ίσως τελικά αυτή η συνάντηση να είναι απολύτως ειλικρινής: μια πολιτική παράταξη που έχει χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία, συναντιέται εκεί όπου αισθάνεται πιο άνετα. Μακριά από τον κόσμο, κοντά στο παρελθόν της.