
Πηγή: Παναγιώτης Σωτήρης – f/b
H ιστορία του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος ιδιοκτήτη δεν έχει. Ανήκει σε όλες και όλους που αγωνίστηκαν, σε αυτές και αυτούς που άντεξαν και που δεν άντεξαν, που έσπασαν και δεν έσπασαν, που ήταν στο ΚΚΕ, αλλά ήταν και στις οργανώσεις της Αντιπολίτευσης, που ήταν κατά της 6ης και ήταν υπέρ της 6ης, που ήταν με τη 12η και ήταν κατά της 12ης, που ήταν στο “εσ.” και ήταν στο κόμμα, που ήταν σε άλλες οργανώσεις, που ήταν ανένταχτοι κι ανένταχτες.
Ανήκει και δεν ανήκει γιατί πάντα η ιστορία είναι κάτι παραπάνω από όσες και όσους παίρνουν μέρος σε αυτή και κάτι πολύ παραπάνω από ό,τι γράφεται για αυτήν. Γιατί ανήκει σε αυτούς που ήταν πριν και σε αυτούς που θα έρθουν μετά.
Άρα στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος ούτε ιδιοκτησία υπάρχει, ούτε ψιλή κυριότητα ούτε επικαρπία. Ούτε προφανώς κληρονομικό δικαίωμα. Και σε κάθε περίπτωση δεν είναι αξιόγραφο. Χρεόγραφο είναι και μάλιστα γραμμάτιο διαμαρτυρεμένο καθότι ανεξόφλητο το χρέος…

0 Comments