Eθνικιστική προπαγάνδα από δημοσιογράφο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ σε στρατόπεδα

Jan 22, 2012 | Χωρίς κατηγορία | 0 comments

Eθνικιστική προπαγάνδα από δημοσιογράφο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ σε στρατόπεδα

Ομιλία του κ. Ν. Λυγερού στην 7η Μ/Κ Ταξιαρχία, στο Τυχερό Έβρου !

Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι καταγγελίες των συναδέλφων φαντάρων για την προπαγάνδα που ασκείται στις μονάδες, ιδιαίτερα της παραμεθορίου από γνωστούς ΚΥΠατζήδες όπως ο πρώην πράκτορας Καλαντερίδης.

Στη δράση των τελευταίων ήρθε να προστεθεί και ο γνωστός για την ακραία τουρκοφαγική-πολεμοκάπηλη-λαϊκίστικη  αντίληψη του Ν.Λυγερός. Αποκαλύπτοντας ότι αφενός τα μόνιμα στελέχη δεν επαρκούν για να σηκώσουν το βάρος της προπαγάνδισης των επιθετικών στόχων του ελληνικού κατεστημένου σε Αιγαίο και Μεσόγειο, αφετέρου, ότι υπάρχει κεντρική στόχευση του αστικού κατεστημένου να προβάλλει τα ζητήματα των ΑΟΖ και των ενεργειακών κοιτασμάτων για να καλέσει τον εργαζόμενο λαό μας να υποκύψει στα καλέσματα «εθνικής ενότητας» και να θυσιαστεί για τα συμφέροντα τους.

Όπως μας πληροφορεί η σχετική αρθρογραφία «Η Ομιλία με θέμα : «Μεσόγειος και Γεωστρατηγική» έγινε στην 7η Μ/Κ Ταξιαρχία στο Τυχερό του Έβρου. Ο κύριος Νίκου Λυγερός καλεσμένος του Ταξιάρχου Αλεβίζου Δημήτρη ανέπτυξε μπροστά σε ακροατήριο 230 και περισσοτέρων αξιωματικών αλλά και στρατιωτών την σημασία της Μεσογείου αλλά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει η χώρα μας μέσα σε αυτό το πλαίσιο μέσω του δομικού δικτύου των ακριτικών νησιών. Έδωσε επίσης ιδιαίτερη έμφαση στο θέμα της ΑΟΖ και του συμπλέγματος Καστελλορίζου. Σε διάφορα άρθρα ειδικών και μη εμφανίζονται οι όροι: νησιά, νησίδες και βραχονησίδες.

Και ακολoυθεί η παρουσίαση της ομιλίας: «Η προσέγγιση τους δεν είναι, βέβαια, αποκλειστικά γεωγραφική, πράγμα το οποίο θα ήταν απαραίτητο, τουλάχιστον, στο πρώτο επίπεδο, για να λειτουργήσει σοβαρά το όλο εγχείρημά τους. Επιπλέον, στον ελληνικό τύπο, ειδικά μετά το 1996, προσπαθούμε απεγνωσμένα να ταυτίσουμε αυτούς τους όρους σαν να πρόκειται για την ίδια έννοια. Ο συλλογισμός είναι σχεδόν πάντα του ίδιου τύπου. Βασιζόμαστε πρώτα στην ιδέα ότι ο όρος νησί δεν προσδιορίζει το μέγεθος. Ένα νησί μπορεί να είναι μικρό ή μεγάλο. Κι αυτό το σημείο είναι σωστό, διότι το μέγεθος δεν είναι μία ενδογενής παράμετρος, όσον αφορά στον όρο. Ύστερα, αντιστρέφουμε την έννοια και θεωρούμε ότι η λέξη νησί αφορά όλα τα νησιά, ανεξαρτήτου του μεγέθους. Μετά επικεντρωνόμαστε στα μικρά νησιά, για να προσεγγίσουμε τις νησίδες κι εδώ καθώς αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει ένα πρόβλημα, πέφτουμε στην παγίδα του νομικού πλαισίου των διεθνών συνθηκών.

Σε αυτό το στάδιο, βρίσκουμε αναφορές του τύπου ότι στη Συνθήκη Λωζάννης δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ των όρων νησιών, νησίδων και βραχονησίδων. Το λάθος είναι απλό. Το ότι δεν υπάρχει διάκριση σε μια συνθήκη, δεν σημαίνει, βέβαια, ότι αυτό ισχύει για όλες τις συνθήκες. Αρκεί να βρεθεί μία που κάνει τη διάκριση και δημιουργείται ένα οριστικό πρόβλημα. Παραδείγματος χάριν, όταν διαβάζουμε το άρθρο 15 της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923, όπου καταγράφονται διαδοχικά οι λέξεις νήσων, νησίδων και νήσου και διαβάζουμε ότι η λέξη νησίδων αναφέρεται στην έκφραση: των νησίδων των εξ αυτών (νήσων) εξαρτωμένων, καθιστά αυτονόητο να διεκδικούμε την μη ύπαρξη κάποιας διάκρισης. Κατά συνέπεια, κι η γενίκευση που ακολουθεί με τον όρο βραχονησίδες δεν έχει νόημα. Είναι, λοιπόν, απαραίτητο να αντιληφθούμε ότι η διάκριση υπάρχει, διότι οι λέξεις είναι διαφορετικές και το ίδιο ισχύει για την χρήση τους. Η εξέταση των γεωστρατηγικών σχέσεων προσφέρει ένα πλαίσιο σκέψης πιο ανθεκτικό όσον αφορά στα εθνικά θέματα. Δεν επικεντρώνεται μόνο σε μία χώρα, αλλά στις σχέσεις της με τις άλλες και στις σχέσεις που μπορεί να έχουν μεταξύ τους. Με αυτόν τον τρόπο, η προσέγγιση του χώρου είναι πολλαπλή και εμπλουτίζει την έννοια των συνόρων που δεν είναι πλέον μονοδιάστατα και στατικά, όπως συνηθίζουμε να τα κοιτάζουμε. Αυτό το δυναμικό βλέμμα των γεωστρατηγικών σχέσεων υποστηρίζει και μια ιστορική προσέγγιση της γεωγραφίας κι ερμηνεύει φυσιολογικά τα κλειστά κι ανοιχτά σύνορα, δίχως τις γεωγραφικές δυσκολίες. Με αυτό το πλαίσιο, είμαστε ικανοί να μελετήσουμε αποτελεσματικότερα το πεδίο μας και το πεδίο δράσης των παικτών μέσω της θεωρίας παιγνίων του Nash, για να αναλύσουμε τις στρατηγικές συμπεριφορές. Επιπλέον, η θεωρία σχέσεων του Fraïssé αντέχει την ενσωμάτωση του διαχρονικού στοιχείου και δίνει άλλο νόημα στη γεωμετρία με μία πολυπλοκότερη αναπαράσταση με νέες δυνατότητες ερμηνείας και πρόβλεψης. Διότι απελευθερώνει κάθε επιτελείο από μία γραμμική ανάγνωση, η οποία επαρκεί μόνο για έναν κατάλογο πληροφοριών κι όχι για μία βάση δεδομένων. Οι γεωστρατηγικές σχέσεις αποτελούν με άλλα λόγια συντακτικές δομές ικανές να παράγουν ένα ιδιόμορφο λεξικό που περιγράφει ακόμα και τις χρονικές διακλαδώσεις που χαρακτηρίζουν τις εδαφικές επιλογές ενός έθνους. Κατά συνέπεια, δεν πρόκειται για την παραγωγή ενός δόγματος ακόμα και με νέα δεδομένα, ούτε μία απλή επικαιροποίηση, διότι οι γεωστρατηγικές σχέσεις δεν έχουν την ίδια προσέγγιση, ούτε σε οντολογικό, ούτε σε τελεολογικό επίπεδο. Δεν πρόκειται μόνο για θέσεις, αλλιώς δεν θα είχαν το απαραίτητο δυναμικό στοιχείο.

Λειτουργούν ως υπερδομές με την έννοια της θεωρίας υπερομάδων του Marty και δεν έχουν μόνο μονοσήμαντα αποτελέσματα, ιδιότητα που επιτρέπει τη θέσπιση νοητικών σχημάτων που υπάρχουν στη στρατηγική κι εντάσσονται με μεγάλες δυσκολίες σ’ ένα γραμμικό πλαίσιο, το οποίο είναι σύνηθες στην περίπτωση ενός δόγματος. Η χώρα δεν καθορίζεται μόνο από ενδογενείς παράγοντες, αλλά σε συνδυασμό με τους εξωγενείς μέσω της κυβερνητικής μορφής του Wiener. Τελικά, πρέπει να δοθεί μεγάλη έμφαση στον ενιαίο χαρακτήρα των γεωστρατηγικών σχέσεων, ο οποίος είναι απαραίτητος για την ύπαρξη μίας υψηλής στρατηγικής, που εκφυλίζεται όταν ο στρατός, το ναυτικό κι η αεροπορία δεν λειτουργούν σε συνδυασμό. Δίχως αυτήν την αντίληψη δεν θα είμαστε σε θέση να δώσουμε στους δικούς μας που βρίσκονται σε στρατιωτικές και διπλωματικές θέσεις ένα ξεκάθαρο πλαίσιο. Εθνικές θέσεις δίχως στρατηγική μπορούν μόνο να περιγράψουν το παρελθόν».

Από τα παραπάνω γίνεται για μια ακόμη φορά ορατή η ανάγκη για ένα μαχητικό Αντιεθνικιστικό Αντιπολεμικό Αντιμιλιταριστικό Συντονισμό των κινημάτων.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
Diktiospartakos.blogspopt.com

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Καίρια ερωτήματα σχετικά με την πρόσφατη τραγωδία με την πτώση του μαχητικού αεροσκάφους F-4 Phantom

Με αφορμή την σχετικά πρόσφατη τραγωδία με την πτώση του μαχητικού αεροσκάφους F-4 Phantom στην Τανάγρα, η οποία στοίχισε τη ζωή σε δύο ανθρώπους της Πολεμικής Αεροπορίας, αναγνώστης μας που ζητάει να μην αναφέρουμε το όνομα του, μας έστειλε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα στο...

Χάρης Θεοχάρης: Ενας τιτανομέγιστος πολιτικός σαλτιμπάγκος

Πόσο πρέπει να έχεις πάρει διαζύγιο από την κοινωνική πραγματικότητα για να χαρακτηρίζεις ανθρώπους που παλεύουν με λογαριασμούς, ενοίκια, ακρίβεια και μισθούς για να τα φέρουν βόλτα… «κακομοίρηδες»; Ο Χάρης Θεοχάρης μας έδωσε την απάντηση της καθεστωτικής ελίτ. Και η...

Ορός παρανομίας και ευεξίας

Το μυστικό ελιξίριο της ελίτ Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος - Documento Είναι θέμα σέρβις. Η κυβέρνηση διαμορφώνει ένα τοπίο χωρίς κανόνες και με ελέγχους ανύπαρκτους ή μαϊμού. Ένα μέρος της επιστημονικής κοινότητας είναι έτοιμο να καβαλήσει το κύμα του κέρδους και της...

26 χρόνια απ’ το ναυάγιο του “Σαμίνα” με τους 81 νεκρούς. Η αστική δικαιοσύνη “ξελάσπωσε” στην ουσία όλους τους ενόχους.

Ηταν σαν σήμερα το 2000 όταν το  σαπιοκάραβο  «Εξπρές Σαμίνα» βούλιαξε οδηγώντας στον υγρό τάφο 81 συνανθρώπους μας. Ένα σαπάκι 34 χρόνων που δεν τηρούσε κανένα Πιστοποιητικό Ασφαλείας  (είχε λήξει και ταξίδευε με προσωρινό πιστοποιητικό. μια γνωστή τακτική των...

Σαν σήμερα το 2022: Ταφόπλακα σε ακόμα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλο της μεταπολίτευση. Αθώοι όλοι οι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο της Ζήμενς! – Μια ιστορία με τον «Έλλην Μένγκελε», Νικόλαο Χριστοφοράκο, πατέρα του Μιχάλη Χριστοφοράκου

Του Γ.Γ. Ζούμε σε μια χώρα που τα σύννεφα είναι ακατοίκητα. Οπότε δεν υπάρχει κανείς να πέσει απ' αυτά όσο εντυπωσιακές, αλλά και αναμενόμενες ειδήσεις διαβάζει. Σύμφωνα, λοιπόν, με την ειδησεογραφία που υπήρξε σαν σήμερα το 2022 το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων,...

Η «απειλή» και η απειλή.

Γράφει ο mitsos175 Κούβα: Μια ειρηνική χώρα που δεν απειλεί κανένα. Μια χώρα, που, παρά το εμπάργκο, έχει το πιο καλό σύστημα υγείας. Αλλά δεν έχει πυρηνικά, οπότε κινδυνεύει. Γιατί; Γιατί οι ΗΠΑ θέλουν να επιτεθούν. Μα γιατί; Γιατί είναι το «κακό παράδειγμα» σε άλλες...

500.000 ευρώ την ημέρα πληρώνουμε για να είμαστε «σεκιουριτάδες» των εφοπλιστών στην Ερυθρά Θάλασσα – Για το λαό μόνο ΦΠΑ και «αντοχές της οικονομίας»

Η εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία και στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ δεν έχει πάτο. Από τις αρχές του 2024, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με τη συναίνεση και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, κρατά τις ελληνικές φρεγάτες τύπου ΜΕΚΟ («Ύδρα», «Ψαρά»,...

Όταν η σάτιρα «κόβεται» από τους “αρίστους” της κομματικής ορθότητας.

Η απουσία του Χριστόφορου Ζαραλίκου από το φετινό Φεστιβάλ της ΚΝΕ - Οδηγητή δεν είναι απλώς μια ξαφνική καλλιτεχνική «αλλαγή πλεύσης». Είναι μια είδηση που προκαλεί βαθύ προβληματισμό και αφήνει μια εξαιρετικά πικρή γεύση σε όσους έχουν συνηθίσει να βλέπουν το...

Από τις «χρυσές φακές» στο γραφείο Τύπου του Υπουργείου Υγείας

Η υπόθεση του Σταμάτη Πουλή και της συζύγου του, Ανδρονίκης Θεοφιλάτου, αποτελεί χαρακτηριστικό επεισόδιο μιας πολιτικής διαδρομής όπου οι καταγγελίες, οι δικαστικές διαμάχες και οι πολιτικές διασυνδέσεις συνυπάρχουν με την κυβερνητική επιβράβευση. Και σήμερα, ο...

25 Σεπτεμβρίου 1974: Το πρώτο νόμιμο φύλλο του «Ριζοσπάστη»

Ήταν 25 Σεπτέμβρη του 1974. Μόλις δύο εικοσιτετράωρα είχαν περάσει από την επίσημη κατάργηση του φασιστικού Νόμου 509 και τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ από την κυβέρνηση «εθνικής ενότητας». Εκείνη τη μέρα, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ κρατούσαν στα χέρια τους κάτι που τους είχε...

Επιλεγμένα Video